ผลของการพัฒนารูปแบบส่งเสริมสุขภาพของผู้สูงอายุในชมรมผู้สูงอายุ :เขตสุขภาพที่ 7 - ภูห้องไสย สดุดี; จันทร์พล กัญญา (วารสารการพัฒนาสุขภาพชุมชน มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 2025)
ภูมิหลัง: การส่งเสริมสุขภาพผู้สูงอายุมีความสำคัญต่อการเพิ่มศักยภาพในการดูแลสุขภาพตนเอง และการถ่ายทอดความรู้จากหน่วยบริการสู่ชุมชนและครอบครัว วัตถุประสงค์: เพื่อประเมินผลของพัฒนารูปแบบการส่งเสริมสุขภาพผู้สูงอายุในชมรมผู้สูงอายุ :เขตสุขภาพที่ 7 วิธีการศึกษา: การวิจัยแบบกึ่งทดลอง กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วยผู้สูงอายุ 616 คน จากชมรมผู้สูงอายุ 16 แห่ง ใน 4 จังหวัด การดำเนินการใช้แผนส่งเสริมสุขภาพ (Wellness Plan) ร่วมกับหลักสูตร “ไม่ล้ม ไม่ลืม ไม่ซึมเศร้า กินข้าวแซบ” เป็นเวลา 6 เดือน ประเมินผลก่อนและหลังการดำเนินการ โดยใช้สถิติ Paired t-test และ McNemar’s Chi-square ผลการศึกษา: กลุ่มตัวอย่างอายุเฉลี่ย 69.56 ± 5.69 ปี อายุน้อยสุด 60 ปี และมากที่สุด 88 ปี เป็นเพศหญิง ร้อยละ 75.5 หลังดำเนินการ อัตราการพลัดตกหกล้มในรอบ 6 เดือนที่ ลดลงจากร้อยละ 8.8 เป็นร้อยละ 5.7 (P=0.02) และความเสี่ยงต่อการพลัดตกหกล้มทดสอบวัดด้วย Timed Up and Go test ลดลงจาก 12.11 ± 7.48 วินาที เป็น 10.64 ± 6.91 วินาที (P<0.001) คะแนนสภาพสมอง วัดด้วย Abbreviated Mental Test (AMT) เพิ่มขึ้นจาก 8.55±1.27 เป็น 8.71±1.27 คะแนน (P=0.004) สรุป: การบูรณาการแผนส่งเสริมสุขภาพร่วมกับกิจกรรมชมรมผู้สูงอายุช่วยลดความเสี่ยงการหกล้มและเพิ่มสมรรถภาพทั้งด้านร่างกายและการทำงานของสมอง การมีส่วนร่วมของชุมชนมีความสำคัญต่อการส่งเสริมสุขภาพอย่างยั่งยืนและคุณภาพชีวิตที่ดีของผู้สูงอายุ