วารสารวิทยาศาสตร์สุขภาพและการพยาบาล โรงพยาบาลสมุทรสาคร

ผลลัพธ์โครงการตรวจคัดกรองการได้ยินในทารกแรกเกิดและอุบัติการณ์ของการเกิดภาวะสูญเสียการได้ยินในโรงพยาบาลสมุทรสาคร ในช่วงระยะเวลา 3 ปี (พ.ศ. 2564 - พ.ศ. 2566)

วงศกร เชยสุวรรณ — 2026-07-07

บทนำ: โรงพยาบาลสมุทรสาครได้เริ่มดำเนินการตรวจคัดกรองการได้ยินตั้งแต่เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2549 โดยเริ่มตรวจในทารกกลุ่มเสี่ยงตาม Joint Committee on Infant Hearing (JCIH) และได้ขยายการดำเนินงานเป็นการตรวจทารกทุกรายตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ. 2552 เป็นต้นมา อย่างไรก็ตามการศึกษาก่อนหน้านี้รายงานว่าผลการดำเนินงานของโครงการตรวจ คัดกรองการได้ยินทารกแรกเกิดของโรงพยาบาลสมุทรสาครยังไม่เป็นไปตามเกณฑ์มาตรฐานที่ JCIH แนะนำ

วัตถุประสงค์: เพื่อประเมินผลลัพธ์ของโครงการตรวจคัดกรองการได้ยินในทารกแรกเกิดในโรงพยาบาลสมุทรสาครและเพื่อศึกษาอุบัติการณ์การเกิดภาวะสูญเสียการได้ยินในทารกแรกเกิดในโรงพยาบาลสมุทรสาคร

วิธีการศึกษา: งานวิจัยนี้เป็นการศึกษาย้อนหลัง (retrospective study) จากฐานข้อมูลเวชระเบียนโรงพยาบาลสมุทรสาคร โดยศึกษาจากข้อมูลทารกแรกเกิดมีชีพคลอดในโรงพยาบาลสมุทรสาครตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2564 ถึง 31 ธันวาคม พ.ศ. 2566 จำนวน 16,023 ราย การคัดกรองการได้ยินทำโดยใช้ transient-evoked otoacoustic emissions (TEOAE) ทารกที่ตรวจไม่ผ่านในครั้งแรกจะถูกนัดมาตรวจซ้ำในอีกหนึ่งเดือน หากยังตรวจไม่ผ่านจะได้รับการวินิจฉัยการได้ยินโดย auditory brainstem response (ABR) auditory steady-state response (ASSR) และ tympanometry ข้อมูลถูกเก็บรวบรวมและวิเคราะห์ผลลัพธ์ของโครงการตรวจคัดกรองการได้ยินเปรียบเทียบกับเกณฑ์มาตรฐานที่ JCIH แนะนำ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน

ผลการศึกษา: ในจำนวนทารกแรกเกิด 16,023 ราย มีทารกได้รับการตรวจคัดกรองการ ได้ยินก่อนออกจากโรงพยาบาลจำนวน 11,449 ราย คิดเป็นร้อยละ 71.62 และในจำนวนนี้มีทารกที่ตรวจไม่ผ่านครั้งแรกอย่างน้อยหนึ่งข้างร้อยละ 10.88 อัตราการกลับมาตรวจซ้ำในทารกที่ตรวจไม่ผ่านครั้งแรกคิดเป็นร้อยละ 36.56 อายุเฉลี่ยที่ทารกได้รับการวินิจฉัยการได้ยินอยู่ที่ 10.14 เดือน และในจำนวนทารกที่ได้รับการวินิจฉัยพบภาวะการสูญเสียการได้ยินจำนวน 10 ราย ได้รับการใส่เครื่องช่วยฟังอายุเฉลี่ย 12 เดือน อุบัติการณ์การเกิดการสูญเสียการได้ยินคิดเป็น 0.56 รายต่อทารกแรกเกิดมีชีพ 1,000 ราย

สรุป: ผลลัพธ์ของโครงการตรวจคัดกรองการได้ยินของโรงพยาบาลสมุทรสาครยังไม่เป็นไปตามเกณฑ์มาตรฐานที่ JCIH แนะนำในทุกตัวชี้วัด แต่มีแนวโน้มที่ดีขึ้นในปี พ.ศ. 2565 และ พ.ศ. 2566 อุบัติการณ์การสูญเสียการได้ยินตั้งแต่แรกเกิดในการศึกษานี้ใกล้เคียงกับการศึกษาอื่น ๆ ทั้งในและต่างประเทศ เพื่อเป็นการพัฒนาโครงการตรวจคัดกรองการได้ยินของโรงพยาบาลสมุทรสาครให้เป็นไปตามเกณฑ์มาตรฐานที่ JCIH แนะนำ ควรมีการดำเนินการดังนี้ จัดสรรบุคลากรให้เพียงพอและตรวจคัดกรองการได้ยินทุกวัน ลดอัตราการตรวจไม่ผ่านโดยปรับปรุงสภาพแวดล้อมในการตรวจให้ลดเสียงรบกวนและพิจารณาปรับแนวทางการตรวจ เช่น ตรวจซ้ำอีกครั้งก่อนออกจากโรงพยาบาล พัฒนาระบบติดตามนัดหมายเพื่ออัตราการกลับมาตรวจซ้ำ และที่สำคัญคือ ส่งเสริมให้มีการฟื้นฟูการได้ยินที่รวดเร็ว โดยให้คำปรึกษาและสนับสนุนผู้ปกครองในการตัดสินใจเลือกแนวทางการฟื้นฟูการได้ยิน

ผลการรักษาโรคคาวาซากิในโรงพยาบาลสมุทรสาคร: การศึกษาย้อนหลังเชิงพรรณนา

ภัทรา จัยสิน — 2026-06-30

บทนำ: โรคคาวาซากิเป็นโรคที่เกิดการอักเสบของหลอดเลือดขนาดกลางในเด็กซึ่งหากไม่ได้รับการรักษาจะนำไปสู่การโป่งพองของหลอดเลือดหัวใจได้ถึงร้อยละ 25 แนวทางเวชปฏิบัติ American Heart Association (AHA) 2024 ได้มีการปรับปรุงแนวทางให้เข้มงวดขึ้น ทั้งการติดตามด้วยคลื่นเสียงสะท้อนหัวใจที่ถี่ขึ้นในกลุ่มเสี่ยง และการปรับแนวทางการให้ยา อย่างไรก็ตาม ในบริบทของโรงพยาบาลสมุทรสาครที่มีข้อจำกัดด้านทรัพยากร การนำแนวทางใหม่มาปรับใช้ยังเป็นประเด็นที่ท้าทาย

วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาการเปลี่ยนแปลงของขนาดหลอดเลือดหัวใจเปรียบเทียบที่ 1-2 สัปดาห์กับหลังการรักษาที่ 4-8 สัปดาห์ และเพื่อศึกษาลักษณะการดำเนินโรคคาวาซากิในโรงพยาบาลสมุทรสาคร

วิธีการศึกษา: รูปแบบการวิจัยเป็นการศึกษาย้อนหลังเชิงพรรณนา โดยรวบรวมข้อมูลจากเวชระเบียนของผู้ป่วยที่ได้รับการวินิจฉัยโรคคาวาซากิ อายุ 1 เดือน ถึง 15 ปี ที่รักษาและตรวจติดตามในโรงพยาบาลสมุทรสาคร ตั้งแต่เดือนมกราคม 2564 จนถึงเดือนธันวาคม 2567 วิเคราะห์ข้อมูลพื้นฐานของผู้ป่วย ข้อมูลทางอาการและอาการแสดง ผลทางห้องปฏิบัติการที่เกี่ยวข้อง ผลการตรวจคลื่นเสียงสะท้อนหัวใจของขนาดหลอดเลือดหัวใจในครั้งแรก (1-2 สัปดาห์) และครั้งที่ 2 (4-8 สัปดาห์) จะถูกบันทึกลงในตารางบันทึกข้อมูล และนำไปวิเคราะห์ทางสถิติ

ผลการศึกษา: ผู้ป่วยทั้งหมด 28 ราย อายุมัธยฐานคือ 16 เดือน ส่วนใหญ่เป็นเพศหญิงคิดเป็นร้อยละ 60.7 พบผู้ป่วย incomplete Kawasaki สูงถึงร้อยละ 64.3 และมี IVIG-resistance คิดเป็นร้อยละ 21.4 ระยะเวลาเฉลี่ยที่ได้รับยา IVIG คือวันที่ 6 ของการมีไข้ กลุ่ม IVIG-resistance มีอัตราการเกิดหลอดเลือดหัวใจขยายตัวและโป่งพองสูงกว่ากลุ่มที่ตอบสนองต่อยาอย่างมีนัยสำคัญ (p=0.019 และ p=0.029 ตามลำดับ) อย่างไรก็ตาม จากการตรวจติดตามพบว่า ความผิดปกติของหลอดเลือดหัวใจทั้งขนาดเล็กและขนาดกลางสามารถกลับสู่ขนาดปกติได้ภายใน 8 สัปดาห์หลังการรักษา

สรุป: ผู้ป่วยโรคคาวาซากิในโรงพยาบาลสมุทรสาครมีสัดส่วน incomplete Kawasaki และ IVIG-resistance สูงกว่าข้อมูลทางระบาดวิทยาทั่วไป การวินิจฉัยที่รวดเร็วและการตรวจหัวใจด้วยเครื่องสะท้อนเสียงความถี่สูงอย่างใกล้ชิดในช่วง 6-8 สัปดาห์แรก มีความสำคัญอย่างยิ่งเพื่อประเมินการเปลี่ยนแปลงของหลอดเลือดหัวใจและวางแผนการรักษาตามแนวทางมาตรฐานใหม่