ประสิทธิผลของสมุนไพรหญ้าดอกขาวต่อการลด ละ เลิกบุหรี่ ในผู้ป่วยโรคความดันโลหิตสูง โรงพยาบาลสัตหีบ กม.10
คำสำคัญ:
หญ้าดอกขาว, การเลิกบุหรี่, ผู้ป่วยความดันโลหิตสูง, สมุนไพร,, ชาชงสมุนไพร, ความปลอดภัยบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลองแบบกลุ่มเดียววัดผลก่อนและหลัง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาประสิทธิผลของสมุนไพรหญ้าดอกขาวต่อการลด ละ เลิกบุหรี่ รวมทั้งประเมินระดับความดันโลหิตและความปลอดภัยต่อการทำงานของไตในผู้ป่วยโรคความดันโลหิตสูง ประชากรคือผู้ป่วยโรคความดันโลหิตสูงที่มีพฤติกรรมสูบบุหรี่ และมารับบริการ ณ โรงพยาบาลสัตหีบ กม.10 กลุ่มตัวอย่างจำนวน 36 ราย คัดเลือกคุณสมบัติตามเกณฑ์ที่กำหนดและไม่มีข้อห้ามในการใช้สมุนไพร เก็บข้อมูลระหว่างเดือนธันวาคม 2567 ถึง มิถุนายน 2568 เครื่องมือวิจัยประกอบด้วย 1) แนวทางการใช้ชาสมุนไพรหญ้าดอกขาว 2) แบบสอบถาม 4 ส่วน และ 3) แบบบันทึกผลการตรวจทางห้องปฏิบัติการ (BUN และ Creatinine) กลุ่มตัวอย่างได้รับชาหญ้าดอกขาวขนาด 2 กรัม ชงในน้ำร้อน 200 มิลลิลิตร วันละ 4 ครั้ง ต่อเนื่อง 30 วัน และติดตามประเมินผลในสัปดาห์ที่ 1, 2, 4, 12 และ 24 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา Paired t-test และ Repeated Measures ANOVA กำหนดระดับนัยสำคัญทางสถิติที่ 0.05
ผลการศึกษาพบว่า จำนวนบุหรี่เฉลี่ยต่อวันลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t = 8.27, p < 0.001) และมีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญระหว่างช่วงเวลา (F(5,175) = 48.12, p < 0.001) อัตราการเลิกบุหรี่เพิ่มขึ้นจากร้อยละ 13.9 ในสัปดาห์ที่ 2 เป็นร้อยละ 63.9 ในสัปดาห์ที่ 24 ค่า BUN และ Creatinine ไม่แตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p > 0.05) และไม่พบอาการไม่พึงประสงค์รุนแรง แสดงถึงความปลอดภัยต่อไต ระดับความดันโลหิตมีแนวโน้มลดลง แต่ไม่พบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p > 0.05) กลไกการออกฤทธิ์ที่พบจากการติดตาม ได้แก่ อาการชาลิ้น การรับรู้กลิ่นบุหรี่ไม่พึงประสงค์ และอาการคลื่นไส้หลังสูบบุหรี่ ซึ่งส่งผลให้ความอยากสูบบุหรี่ลดลง
ข้อเสนอแนะ ควรมีการศึกษาต่อยอดในกลุ่มตัวอย่างที่มีขนาดใหญ่ขึ้นและติดตามผลในระยะยาว รวมทั้งพัฒนาแนวทางประยุกต์ใช้สมุนไพรหญ้าดอกขาวในคลินิกเลิกบุหรี่สำหรับผู้ป่วยโรคไม่ติดต่อเรื้อรังอื่น เช่น โรคเบาหวาน โรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง ตลอดจนจัดทำสื่อเพื่อเสริมสร้างความเข้าใจและความเชื่อมั่นในการใช้สมุนไพรอย่างปลอดภัยและมีประสิทธิภาพ
Downloads
เอกสารอ้างอิง
กรมการแพทย์แผนไทยและการแพทย์ทางเลือก. (2564). รายงานประจำปีกรมการแพทย์แผนไทยและ
การแพทย์ทางเลือก พ.ศ. 2564. นนทบุรี: กระทรวงสาธารณสุข.
กรมวิทยาศาสตร์การแพทย์. (2557). หญ้าดอกขาว: หมอข้างกาย ทางเลือกช่วยเลิกบุหรี่. นนทบุรี: กระทรวง
สาธารณสุข.
โรงพยาบาลสัตหีบ กม.10. (2567). รายงานสถิติผู้ป่วยโรคความดันโลหิตสูงและโรคหลอดเลือดสมองที่มี
พฤติกรรมสูบบุหรี่ พ.ศ. 2567. ชลบุรี: โรงพยาบาลสัตหีบ กม.10.
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2563). รายงานการสำรวจพฤติกรรมการสูบบุหรี่ของประชากรไทย พ.ศ. 2563.
กรุงเทพฯ: สำนักงานสถิติแห่งชาติ.
Puttarak, P., & Bunditanukul, K. (2018). Effectiveness and safety of Vernonia cinerea for
smoking cessation: A systematic review and meta-analysis. Tobacco Induced Diseases,
, 1–9.
Thongphew, N., Tantapakul, C., & Chaiyakunapruk, N. (2017). Effectiveness of Vernonia
cinerea for smoking cessation: A systematic review. Journal of Herbal Medicine, 9, 1–7
Tuenthosarn, K., Budkaew, J., Sorncha, N., & Chumworathayi, B. (2023). Efficacy and safety of
Vernonia cinerea for smoking cessation: An open-label randomized controlled trial.
Asian Pacific Journal of Cancer Prevention, 24(1), 101–109.
Wongwiwatthananukit, S., Benjanakaskul, P., Songsak, T., Suwanamajo, S., & Verachai, V.
(2009). Efficacy of Vernonia cinerea for smoking cessation. Journal of Health
Research, 23(1), 31–36.
World Health Organization. (2021). WHO report on the global tobacco epidemic 2021:
Addressing new and emerging products. Geneva: World Health Organization.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารสาธารณสุขมูลฐาน (ภาคกลาง)

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของศูนย์สนับสนุนบริการสุขภาพที่ 6
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับศูนย์สนับสนุนบริการสุขภาพที่ 6 และบุคลากรท่านอื่น ในศูนย์ฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใด ๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว