The Model Development of Access to Emergency Medical Services for Patients with Acute Myocardial Infarction at Nong Don Hospital, Saraburi Province.
Keywords:
Model development, Emergency Medical Services, Acute Myocardial InfarctionAbstract
ln 2021, Acute Myocardial Infarction (AMI) was identified as the primary global etiology of mortality, representing approximately 13% of total deaths. This study was meticulously designed to (1) investigate systemic barriers hindering accessibility to Emergency Medical Services (EMS), (2) formulate a participatory framework for service delivery, and (3) evaluate the clinical and operational efficacy of the implemented model. A mixed-methods research design was adopted, utilizing a cohort of 55 key informants selected via purposive sampling. Qualitative data underwent rigorous content analysis, while quantitative metrics were processed through descriptive statistics and inferential analysis using the Paired t-test. The preliminary situational analysis indicated a critical underutilization of EMS, with engagement rates ranging between only 5% and 10% and an average response latency of 9.30 minutes. Identified barriers encompassed complex geographical topography, infrastructural deficits, and suboptimal public health literacy regarding cardiac symptoms. To address these challenges, a multifaceted intervention was developed, integrating digital health technology (Friendly EMS application), evidence-based Clinical Practice Guidelines (CPG), a community-centric cardiovascular risk database, and intensive public health education programs. Post-implementation outcomes demonstrated a statistically significant reduction in response time to 6.80 minutes ($p = 0.002$). Furthermore, the proportion of EMS arrivals within the "Golden Hour" threshold (under 8 minutes) escalated to 80%, while the overall utilization rate surged to 40%. Evaluative data also indicated a significant enhancement in community knowledge scores ($p = 0.0029$) and a high level of stakeholder satisfaction (mean 3.90–4.40). In conclusion, this participatory model effectively optimized EMS accessibility and clinical response efficiency. The findings suggest that integrating digital innovation with community-based interventions constitutes a robust strategy for enhancing emergency medical systems, particularly in resource-constrained or rural environments, thereby mitigating the global burden of cardiovascular mortality.
Downloads
References
เจริญ ปราบปรี. (2563). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อการใช้บริการการแพทย์ฉุกเฉิน จังหวัดพัทลุง. วารสารสำนักงานสาธารณสุขจังหวัดขอนแก่น, 2(2), 78–88.
ชญานิศ ศรีรักษา, นรินทร์ทิพย์ พรมภักดี, และ สิทธิพงษ์ ศิริประทุม. (2567). ปัจจัยที่มีผลต่อการใช้บริการระบบการแพทย์ฉุกเฉินของผู้ป่วยวิกฤติฉุกเฉินและฉุกเฉินเร่งด่วนที่มารับบริการที่ห้องอุบัติเหตุและฉุกเฉิน โรงพยาบาลชุมแพ จังหวัดขอนแก่น. วารสารสำนักงานสาธารณสุขจังหวัดขอนแก่น, 6(2), Article e269508, 1–20.
ฐิตาพร วรภัณฑ์วิศิษฎ์, ลาวัลย์ เวทยาวงศ์, และ หทัยรัตน์ ศักดิ์แก้ว. (2565). ผลของโปรแกรมพัฒนาศักยภาพด้านการเรียนรู้ของอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้านต่อความรู้และทักษะการดูแลผู้ป่วยโรคหัวใจขาดเลือดเฉียบพลัน. วารสารพยาบาลกระทรวงสาธารณสุข, 32(3), 174–186.
ทิพย์วดี วุฒิพันธ์. (2565). ปัจจัยที่สัมพันธ์กับการใช้บริการการแพทย์ฉุกเฉินในผู้ป่วยวิกฤต โรงพยาบาลอุดรธานี. วารสารโรงพยาบาลมหาสารคาม, 19(3), 53–66.
ทินทิกร สอนชา, และ สุธิดา จันทร์จรัส. (2565). การพัฒนารูปแบบกระบวนการมีส่วนร่วมของชุมชนในการเข้าถึงบริการการแพทย์ฉุกเฉินในเทศบาลนครขอนแก่น จังหวัดขอนแก่น. บริษัท สยามพิมพ์นานา จำกัด.
ธงชัย อามาตยบัณฑิต. (2560). ปัจจัยที่มีผลต่อการใช้บริการการแพทย์ฉุกเฉินของผู้ป่วยฉุกเฉินเร่งด่วนและวิกฤตในจังหวัดอุบลราชธานี. วารสารวิชาการสาธารณสุข, 26(5), 883–895.
นิลนาถ ทับทอง. (2567, 10 ธันวาคม). การเข้าถึงบริการการแพทย์ฉุกเฉินของผู้ป่วยกล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือดแบบมีส่วนร่วมของภาคีเครือข่าย อำเภอท่าแซะ จังหวัดชุมพร https://srth.moph.go.th/research/file/20240623234534-101_2567
เบญจมาศ มาสิงบุญ. (2566). การพัฒนารูปแบบการเข้าถึงบริการการแพทย์ฉุกเฉินในผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมอง อำเภอนาแก จังหวัดนครพนม. วารสารสุขภาพและสิ่งแวดล้อมศึกษา, 8(1), 411–422.
บุญนภา ทรงพร. (2566). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อการเลือกใช้บริการการแพทย์ฉุกเฉินในอำเภอสวนผึ้ง จังหวัดราชบุรี. วารสารวิชาการสำนักงานสาธารณสุขจังหวัดมหาสารคาม, 7(14), 49–63.
บุญน้อม ไกรยา, นิญาพัชญ์ ศิระรัตนาวัฒน์, และ ยุพาวดี แซ่เตีย. (2566). การพัฒนารูปแบบการเข้าถึงระบบบริการการแพทย์ฉุกเฉินในผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองโดยเครือข่าย อำเภอกันทรลักษ์ จังหวัดศรีสะเกษ. วารสารสาธารณสุขมูลฐาน (ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ), 38(2), 52–63.
ปรียาพร วงศ์อนุตรโรจน์. (2550). จิตวิทยาการบริหารงานบุคคล. ศูนย์สื่อเสริมวิชาการ.
พนิดา พ้องเสียง. (2563). การพัฒนารูปแบบการเข้าถึงบริการการแพทย์ฉุกเฉินของผู้ป่วยกล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือดแบบมีส่วนร่วมของภาคีเครือข่ายอำเภอโพนทอง. วารสารวิจัยและพัฒนานวัตกรรมทางสุขภาพ, 2(1), 9–20.
พหล ดีมาก. (2550). ความพึงพอใจของผู้ปกครองนักเรียนและคณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐานต่อการปฏิบัติตามมาตรฐานการศึกษาองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นของโรงเรียน สังกัดเทศบาลเมืองมหาสารคาม [วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
พัชรินทร์ ชมเมืองมิ่ง. (2564). ประสิทธิผลของการใช้ Warning Signs Card ต่อความรู้สัญญาณเตือนและแนวทางปฏิบัติในการจัดการเมื่อเกิดอาการของโรคกล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือดเฉียบพลันและสมองขาดเลือดแบบเฉียบพลันของผู้ป่วยกลุ่มเสี่ยง ตำบลบางระกำ จังหวัดพิษณุโลก. วารสารการแพทย์ฉุกเฉินแห่งประเทศไทย, 1(1), 23–33.
ไพบูลย์ สุริยะวงศ์ไพศาล, สัมฤทธิ์ ศรีธำรงสวัสดิ์, วิทยา ชาติบัญชาชัย, อนุชา เศรษฐเสถียร, จิตติ โฆษิตชัยวัฒน์, นธีรัตน์ ธรรม์โรจน์, พัฒนาวิไล อินใหม,
และ ประไพร อุตมา. (2552). การวิจัยเพื่อการประเมินและพัฒนาระบบบริการการแพทย์ฉุกเฉิน. สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข (สวรส.).
วิชญา จันจะนะ, และ แสงจันทร์ เชียงทา. (2566). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการเข้าถึงระบบบริการการแพทย์ฉุกเฉินในการดูแลผู้ป่วยฉุกเฉิน ณ จุดเกิดเหตุเครือข่ายระดับอำเภอ. วารสารการแพทย์ฉุกเฉินแห่งประเทศไทย, 3(2), 97–108.
วิกานดา สะมะแอ. (2562). การพัฒนาการเข้าถึงบริการการแพทย์ฉุกเฉินในผู้ป่วยโรคเรื้อรังกลุ่มเสี่ยงให้ได้รับบริการรวดเร็ว ปลอดภัย ห่างไกลโรคหลอดเลือดสมองและหัวใจขาดเลือดเฉียบพลัน. วารสารการแพทย์ฉุกเฉินแห่งประเทศไทย, 2(1), 33–44.
ศุภชาติ เขมวุฒิพงษ์, จันทราทิพย์ เพทาย, วรัญญา เตชภานุวัฒน์, และ ฉัตรสิริ ชัยสิทธิ. (2566). การพัฒนารูปแบบการเข้าถึงบริการการแพทย์ฉุกเฉินในชุมชน จังหวัดตรัง. วารสารการแพทย์ฉุกเฉินแห่งประเทศไทย, 3(1), 57–69.
สมพงษ์ เกษมสิน. (2546). การบริหารงานบุคคลแนวใหม่ (พิมพ์ครั้งที่ 5). ดวงกมล.
สถาบันการแพทย์ฉุกเฉินแห่งชาติ. (2557). การดำเนินงานและบริหารจัดการระบบการแพทย์ฉุกเฉินขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. อาร์ตควอลิไฟท์.
อาริยา จันทร์นวล, และ ธเนศ สังข์ศรี. (2567). ผลของโปรแกรมส่งเสริมการรับรู้การเข้าถึงบริการการแพทย์ฉุกเฉินสำหรับผู้สูงอายุกลุ่มเสี่ยงโรคหลอดเลือดสมอง โรงพยาบาลปากพนัง. วารสารสุขภาพและสิ่งแวดล้อมศึกษา, 9(1), 375–386.
Cooper, A. M. (1985). How to supervise people. McGraw-Hill.
Ghiselli, R. F., & Brown, C. W. (1992). Personnel and industrial psychology. McGraw-Hill.
Gilmer, B. V. (1971). Industrial and organizational psychology. McGraw-Hill.
Locke, E. A. (1976). The nature and causes of job satisfaction. In M. D. Dunnette (Ed.), Handbook of industrial and organizational psychology (pp. 1297–1349). Rand McNally.
Srimahachota, S., Boonyaratavej, S., Kanjanavanit, R., Sritara, P., Krittayaphong, R., Kunjara-Na-Ayudhya, R., & Tatsanavivat, P. (2012). Thai Registry in Acute Coronary Syndrome (TRACS)—An extension of Thai Acute Coronary Syndrome registry (TACS) group: Lower in-hospital but still high mortality at one-year. Journal of the Medical Association of Thailand, 95(4), 508–518.
World Health Organization. (2015). The global cardiovascular disease (CVD) crisis: Global Hearts Initiative. http://www.who.int/global_hearts
World Health Organization. (2017). Global health expenditure database. https://apps.who.int/nha/database
World Health Organization. (2024). Cardiovascular diseases (CVDs): Key facts. https://www.who.int/cardiovascular_diseases/en/
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2026 Sustainable Health Innovation Management Journal
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
Articles in this journal are copyrighted by the x may be read and used for academic purposes, such as teaching, research, or citation, with proper credit given to the author and the journal.use or modification of the articles is prohibited without permission.
statements expressed in the articles are solely the opinions of the authors.
authors are fully responsible for the content and accuracy of their articles.
other reuse or republication requires permission from the journal."
