ผลของการพัฒนารูปแบบการป้องกันภาวะซึมเศร้าของผู้สูงอายุ ในตำบลสันมหาพน อำเภอแม่แตง จังหวัดเชียงใหม่

บทคัดย่อ

บทนำ: ภาวะซึมเศร้าเป็นปัญหาสุขภาพจิตที่พบบ่อยในผู้สูงอายุ ส่งผลกระทบต่อคุณภาพชีวิต สุขภาพกาย สุขภาพจิต และเพิ่มความเสี่ยงต่อการฆ่าตัวตาย WHO รายงานว่ามีผู้ป่วยกว่า 280 ล้านคนทั่วโลก ขณะที่ ประเทศไทยพบแนวโน้มปัญหาเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง โดยเฉพาะในอำเภอแม่แตง จังหวัดเชียงใหม่ พบผู้สูงอายุมี ความเสี่ยงต่อภาวะซึมเศร้าสูงถึงร้อยละ 9.40 จึงมีความจำเป็นในการพัฒนารูปแบบฯ วิธีการศึกษา: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการพัฒนารูปแบบการป้องกันภาวะซึมเศร้าของ ผู้สูงอายุ ในตำบลสันมหาพน อำเภอแม่แตง จังหวัดเชียงใหม่ เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง วัดผลก่อนและหลังการ ทดลอง คัดเลือกโดยวิธีการสุ่มตัวอย่างแบบง่าย แบ่งเป็นสองกลุ่ม กลุ่มละ 38 ราย โดยกลุ่มทดลองได้รับรูปแบบ ส่วนกลุ่มควบคุมไม่ได้รับรูปแบบ ดำเนินกิจกรรม 5 สัปดาห์และติดตามผลเป็นเวลา 3 เดือน วิเคราะห์ข้อมูลด้วย สถิติ Paired t-test และ Independent t-test ผลการศึกษา: ภายหลังเข้าร่วมรูปแบบกลุ่มทดลองมีคะแนนความเครียดและภาวะซึมเศร้าลดลงอย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติเมื่อเปรียบเทียบกับก่อนเข้าร่วมโปรแกรม (p<0.001) และมีคะแนนความรู้เกี่ยวกับการป้องกันภาวะ
ซึมเศร้าเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.001) ทั้งภายในกลุ่มและเมื่อเปรียบเทียบระหว่างกลุ่ม สรุปผล: รูปแบบการป้องกันภาวะซึมเศร้าในผู้สูงอายุสามารถลดความเสี่ยงต่อภาวะซึมเศร้า ส่งเสริมสุขภาวะทางจิต และพัฒนาคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุได้อย่างมีประสิทธิภาพ อีกทั้งสามารถประยุกต์ใช้เป็นต้นแบบในการ
ส่งเสริมสุขภาพจิตระดับชุมชนได้อย่างยั่งยืน