การพัฒนาแนวทางปฏิบัติการจัดการความปวดหลังผ่าตัดในห้องพักฟื้น โรงพยาบาลกระบี่

ผู้แต่ง

  • เพ็ญจิตร แก้วบำรุง โรงพยาบาลกระบี่
  • พรเพ็ญ หนูแก้ว โรงพยาบาลกระบี่

คำสำคัญ:

การจัดการความปวด, ผู้ป่วยหลังผ่าตัด, ห้องพักฟื้น

บทคัดย่อ

การวิจัยและพัฒนานี้เพื่อศึกษาสภาพการณ์ ปัญหาและความต้องการของพยาบาลวิสัญญีในการจัดการความปวดหลังผ่าตัดในห้องพักฟื้น โรงพยาบาลกระบี่ โดยดำเนินการ 3 ขั้นตอน ดังนี้ ขั้นตอนที่ 1 ศึกษาสภาพการณ์ ปัญหาและความต้องการของพยาบาลวิสัญญีโดยใช้วิธีวิเคราะห์จากเอกสารและวิธีเชิงคุณภาพ ผู้ให้ข้อมูล คือ พยาบาลวิสัญญี จำนวน 15 คน วิเคราะห์ข้อมูลเชิงเนื้อหา ขั้นตอนที่ 2 พัฒนาแนวทางปฏิบัติ 1 ก่อนยกร่างเป็นแนวทางปฏิบัติผ่านการตรวจสอบจากผู้เชี่ยวชาญ 3 คน ขั้นตอนที่ 3 เพื่อประเมินผลของแนวทางปฏิบัติการจัดการความปวดหลังผ่าตัดในห้องพักฟื้น ใช้ระเบียบวิธีการวิจัยแบบกึ่งทดลอง ชนิดหนึ่งกลุ่มวัดก่อนและหลังการทดลอง กลุ่มตัวอย่างที่ใช้คือ พยาบาลวิสัญญี 15 คนและผู้ป่วยที่มารับบริการ 256 คน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา และสถิติ Wilcoxon signed ranks test ผลวิจัยพบว่า
1. ปัญหาในการจัดการความปวดหลังผ่าตัดในห้องพักฟื้น โรงพยาบาลกระบี่ พบว่า พยาบาลวิสัญญีมีภาระงานขาดการอบรมพัฒนาด้านความรู้ ขาดความชำนาญในการใช้ยาและไม่มีแนวทางปฏิบัติที่ชัดเจน มีการใช้ยาหลากหลาย และผู้ป่วยไม่ได้รับการประเมินซ้ำ
2. แนวทางปฏิบัติการจัดการความปวดหลังผ่าตัดในห้องพักฟื้น โรงพยาบาลกระบี่ ประกอบด้วย 2 ส่วน คือ 1) การประเมินความปวดโดยเมื่อเสร็จการผ่าตัด โดยประเมินความปวดทุก 15 นาทีจนครบ 60 นาที 2) การจัดการความปวด โดยประเมินคะแนนความปวดร่วมกับคะแนนความง่วงซึมและการให้ยาบรรเทาปวด
3. หลังใช้แนวปฏิบัติการจัดการความปวดในห้องพักฟื้น ผู้ป่วยมีความวิตกกังวลลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ.001 ผู้รับบริการมีความพึงพอใจต่อแนวทางภาพรวมอยู่ระดับมาก (X̅ = 4.44, SD=0.38) และวิสัญญีพยาบาลมีความพึงพอใจหลังใช้แนวทางภาพรวมอยู่ระดับมาก (X̅ = 4.28, SD= 0.60) เช่นกัน
ดังนั้นควรนำแนวทางปฏิบัติที่พัฒนาขึ้นไปขยายผลในหอผู้ป่วย ในรายผู้ป่วยหลังผ่าตัดมีข้อจำกัดที่ทำให้ไม่ได้เข้าห้องพักฟื้น โดยจัดให้ความรู้แก่พยาบาลในหอผู้ป่วยในการพิจารณาคะแนนความปวดร่วมกับการประเมินสภาพผู้ป่วยในการขยับตัว และถามความต้องการยาแก้ปวดจากผู้ป่วยร่วมด้วย

เอกสารอ้างอิง

เชิญพร พะยอมแย้ม.(2561).ประสิทธิผลของการใช้ใบคำสั่งการระงับปวดหลังผ่าตัดในผู้ใหญ่สำหรับการจัดการความปวดหลังผ่าตัดในห้องพักฟื้น โรงพยาบาลหัวหิน.วารสารการแพทย์เขต 4-5, 262-272.

ณัฐพล ยุวนิช, มนพร ชาติชำนิ, นิพาดา ลัทธิธนธรรม. (2564). แนวปฏิบัติการจัดการความปวดในผู้ป่วยหลังผ่าตัดช่องท้องมีผลต่อระดับความปวด: การทบทวนวรรณกรรมเชิงบูรณาการ. วารสารวิทยาลัยพยาบาลพระจอมเกล้า จังหวัดเพชรบุรี, 4(3), 135-151.

นภสร จั่นเพ็ชร. (2562). ศึกษาการจัดการความปวดและความพึงพอใจต่อการจัดการความปวดในผู้ป่วยหลังผ่าตัดที่ได้รับยาระงับความรู้สึกแบบทั่วไปในห้องพักฟื้น โรงพยาบาลนพรัตนราชธานี. วารสารสถาบันบำราศนราดูร, 13(1), 13-22.

ปิ่นอนงค์ รัตนปทุมวงศ์ และ มาลินี อยู่ใจเย็น. (2557). การพัฒนาแนวปฏิบัติทางคลินิกด้านการจัดการความปวดในผู้ป่วยหลังผ่าตัดในห้องพักฟื้น โรงพยาบาลระนอง. วารสารวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี กรุงเทพ, 30(1), 86-99.

ประไพศรี สายทอง. (2565). ประสิทธิผลของแนวทางการจัดการความปวดหลังผ่าตัดในห้องพักฟื้นโรงพยาบาลบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี. วารสารวิจัยเพื่อการส่งเสริมสุขภาพและคุณภาพชีวิต, 2(3), 1-12.

ภาควิชาวิสัญญีวิทยา คณะแพทย์ศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.(2560) แนวทางการดูแลรักษาผู้ป่วยที่มีความปวด, 2560

ราชวิทยาลัยวิสัญญีแพทย์แห่งประเทศไทยร่วมกับสมาคมการศึกษาเรื่องความปวดแห่งประเทศไทย. (2562). แนวทางการระงับปวดแบบเฉียบพลันหลังผ่าตัด.กรุงเทพฯ

ศรีสุดา งามขำ, นิสา ครุฑจันทร์, จุฑารัตน์ สว่างชัย, บุญเดือน วัฒนกุล, ศศิธร ชิดนายีและรุ่งนภา เขียวชอ่ำ (2561). ความรู้เกี่ยวกับการประเมินและการจัดการกับความปวดของพยาบาลไทย.วารสารการ พยาบาลและการดูแลสุขภาพปีที่36,81-89.

สุวารี อยู่ยอด, ดร.สมชัย วงษ์นายะ(2553). การพัฒนาแนวทางปฏิบัติในการจัดการกับความเจ็บปวดแผล

ผ่าตัดในห้องพักฟื้น.วารสารการวิจัยสถาบันการวิจัยและพัฒนามหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร,16(1),156-167.

Crabtree, B.F., & Miller, W.L.(1992).Doing qualitative research multiple strategies.Thousand Oaks,CA Sage Publications.

Hinkle J. & Cheever, K.H.2018).Brunner&Suddarth’s:Textbook of medical-surgical nursing.(14). Philadelphia:Wolter Kluwer.

International Association for the Study of Pain.(2017).IASP Terminology. Retrieved October1,2022 from http://www.iasppain.org/Education/Content.aspx?ItemNumber1698.

Krejcie, R.V.and Morgan, D.W (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30, 607-610.

Likert, Rensis. (1961). New Pattern of Management. New York: McGraw-Hill Book,Co..Likert,Rensis. (1967). The Human Organization: Its Management and Value.

Melzack, R., & Kate, J. (1999). Pain measurement in persons in pain, textbook of pain. London: Harcourt

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-01-09

รูปแบบการอ้างอิง

1.
แก้วบำรุง เ, หนูแก้ว พ. การพัฒนาแนวทางปฏิบัติการจัดการความปวดหลังผ่าตัดในห้องพักฟื้น โรงพยาบาลกระบี่. South. Reg. Prim. Health Care J. [อินเทอร์เน็ต]. 9 มกราคม 2026 [อ้างถึง 12 มกราคม 2026];38(4):99-111. available at: https://he05.tci-thaijo.org/index.php/SRTC/article/view/7262

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย