ปัจจัยที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการป้องกันโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 ของอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน ตำบลกะปาง อำเภอทุ่งสง จังหวัดนครศรีธรรมราช

ผู้แต่ง

  • วรรณ์ลดา หอมหวล โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลบ้านกะปาง

คำสำคัญ:

พฤติกรรมการป้องกันโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019, อาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน

บทคัดย่อ

การวิจัยเชิงพรรณนาแบบภาคตัดขวางครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพฤติกรรมการป้องกันโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 และปัจจัยที่มีผลต่อพฤติกรรมการป้องกันการติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 ของอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน ตำบลกะปาง อำเภอทุ่งสง จังหวัดนครศรีธรรมราช กลุ่มตัวอย่างที่ศึกษาประกอบด้วยอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน จำนวน 166 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือแบบสอบถามประกอบด้วย แบบสอบถามด้าน ปัจจัยส่วนบุคคล ความรู้ ทัศนคติ แรงสนับสนุนทางสังคม การรับรู้เกี่ยวกับโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 และพฤติกรรมการป้องกันโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 ซึ่งมีค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับเท่ากับ 0.831 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ การแจกแจงความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าสูงสุด ค่าต่ำสุด และการวิเคราะห์ถดถอย เชิงเส้นพหุคูณแบบขั้นตอน

ผลการศึกษา พบว่า กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่มีพฤติกรรมการป้องกันการติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 อยู่ในระดับสูง ร้อยละ 94.6 และปัจจัยที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการป้องกันโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 ได้แก่ แรงสนับสนุนทางสังคม (p value < 0.05) และการรับรู้ความรุนแรงของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (p value < 0.05) ผลการศึกษาครั้งนี้สามารถนำข้อมูลไปใช้ในการส่งเสริมแรงสนับสนุนทางสังคม การรับรู้ความรุนแรงของโรค เพื่อสนับสนุนพฤติกรรมการป้องกันโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 ของอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน

เอกสารอ้างอิง

กิตติพร เนาว์สุวรรณ, นภชา สิงห์วีรธรรม, และนวพร ดำแสงสวัสดิ์. (2563). ความสัมพันธ์ระหว่าง การรับรู้ความรุนแรงของโรคต่อบทบาทการดำเนินงานควบคุมโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 ในชุมชนของอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน (อสม.) ในประเทศไทย. วารสารสถาบันบำราศนราดูร, 14(2),25-36.

กรมควบคุมโรค. (2564). รายงานสถานการณ์โควิด-19. สืบค้น 1 มกราคม 2564, จาก https://covid19.ddc.moph.go.th/

เชาวลิต เลื่อนลอย. (2565). ปัจจัยที่มีผลต่อพฤติกรรมการป้องกันโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 ของประชาชนอำเภอศรีนคร จังหวัดสุโขทัย. วารสารสาธารณสุขและสุขภาพศึกษา, 2(1),18-30

นารีมะห์ แวปูเตะ คันธมาทน์ กาญจนภูมิ และกัลยา ตันสกุล.(2564).พฤติกรรมการป้องกันโรคจากไวรัสโคโรนา2019 ของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏสงชลา. วารสารสภาการสาธารณสุขชุมชน; 3(2),31-39

ภัทรนุช วิทูรสกุล ชญาภา ชัยสุวรรณ และสมศิริ รุ่งอมรรัตน์. (2564). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อ พฤติกรรมการป้องกันการติดเชื้อโควิต-19 ของครูและผู้ดูแลในศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก. Nursing Science Journal of Thailand. 2021; 39(4),41-54.

ระบบสารสนเทศงานสุขภาพภาคประชาชน กองสนับสนุนสุขภาพภาคประชาชน. (2563). รายงาน กิจกรรมการเฝ้าระวัง ป้องกันและควบคุมโรคปอดอักเสบจากไวรัสโคโรนาสายพันธุ์ใหม่. สืบค้น 8 สิงหาคม 2562, จาก http://www.thaiphc.net/new2020/corona_tracking/

รายงานศูนย์ปฏิบัติการภาวะฉุกเฉินสำนักงานสาธารณสุขจังหวัดนครศรีธรมราช, มิถุนายน 2565) สืบค้น 1 มกราคม 2564, จาก https://covid19.ddc.moph.go.th/

วรรณศิริ ศรีสุข ขนิษฐา เมฆกมล และอรภิชา บรรเทาวงษ์. (2565). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการป้องกันโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 ของนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาตอนปลาย อำเภอเมือง จังหวัดจันทบุรี.วารสารสาธารณสุขและวิทยาศาสตร์สุขภาพ, 5(2),65-78.

วิจิตรา ดวงขยาย และเทียนทอง ต๊ะแก้ว. (2557). ความสัมพันธ์ระหว่างการรับรู้เรื่องโรคไข้เลือดออก กับพฤติกรรมการป้องกันโรคไข้เลือดออกของอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน ตำบลสบบง อำเภอภูซาง จังหวัดพะเยา. วารสารบทคัดย่อกลุ่มงานวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี, 431-440.

อภิวดี อินทเจริญ คันธมาทน์ กาญจนภูมิ กัลยา ตันสกุล และสุวรรณา ปัตตะพัฒน์. (2564). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อ พฤติกรรมการป้องกันโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 ของประชาชนในเขตเทศบาลเมืองคอหงส์ จังหวัด สงขลา. วารสารสภาการสาธารณสุขชุมชน, 3(2),19-30. ระดับชาติและนานาชาติครั้งที่ 13. 920-32.

สุภาภรณ์ วงธิ. (2564). ปัจจัยที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการป้องกันโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 ของอาสาสมัครสาธารณสุขประจาหมู่บ้าน จังหวัดสุโขทัย (วิทยานิพนธ์ปริญามหาบัณฑิต). พิษณุโลก: มหาวิทยาลัยนเรศวร.

อินทิตา อ่อนลา อัจฉริยาพร ชุมสงฆ์ อินทหวา คำโยธา และคณะ.(2565).ปัจจัยทำนายพฤติกรรมในการป้องกันโรคโคโรนาไวรัส2019(โควิต-19)ในนักเรียนระดับมัธยมศึกษา.การประชุมหาดใหญ่วิชาการ.

Becker, M. H. (1974). The health belief model and personal health behavior. Health education monographs, 2,324-473.

Best, J. W. (1977). Research in Education. (3 rd ed). New Jersey: Prentice hall Inc.

Krejcie RV, Morgan DW. Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement 1970; 30(3): 607-10.

Waehayi H. (2020). Severity Perception and Preventive Behavior on the Coronavirus disease – 2019 among Youth at Sateng-Nok Subdistrict, Muang District, Yala Province. Academic Journal of Community Public Health. 6(4): 158-168.

World Health Organization. (2020). Coronavirus disease (COVID-19) pandemic. Retrieved October 2, 2020, from https://www. who. int/ emergencies /diseases/novelcoronavirus-2019.

World meter Covid. (2021). Covid live update. Retrieved January 1, 2021, from https://www.worldometers.info/coronavirus/?utm_campaign=homeAdvegas1?%20

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-02-02

รูปแบบการอ้างอิง

1.
หอมหวล ว. ปัจจัยที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการป้องกันโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 ของอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน ตำบลกะปาง อำเภอทุ่งสง จังหวัดนครศรีธรรมราช. South. Reg. Prim. Health Care J. [อินเทอร์เน็ต]. 2 กุมภาพันธ์ 2026 [อ้างถึง 23 กุมภาพันธ์ 2026];37(1):102-16. available at: https://he05.tci-thaijo.org/index.php/SRTC/article/view/7458

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย