ผลลัพธ์ทางสูติกรรมและทารกแรกเกิดในสตรีตั้งครรภ์ที่ใช้สารเมทแอมเฟตามีน ที่มาคลอด ณ โรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราชนครไทย

บทคัดย่อ

        ความเป็นมา: การใช้สารเมทแอมเฟตามีนระหว่างตั้งครรภ์อาจส่งผลกระทบต่อสุขภาพของมารดาและทารก และเพิ่มความเสี่ยงต่อผลลัพธ์ไม่พึงประสงค์ของการตั้งครรภ์ อย่างไรก็ตาม ข้อมูลเกี่ยวกับผลลัพธ์ดังกล่าวในบริบทของโรงพยาบาลชุมชนยังมีจำกัด

         วัตถุประสงค์: เพื่อเปรียบเทียบผลลัพธ์ทางสูติกรรมและทารกแรกเกิดระหว่างสตรีตั้งครรภ์ที่ใช้และไม่ใช้สารเมทแอมเฟตามีน ณ โรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราชนครไทย

        วิธีการศึกษา: การวิจัยเชิงเปรียบเทียบแบบวิเคราะห์ข้อมูลย้อนหลัง จากเวชระเบียนระหว่าง           1 ตุลาคม 2560 - 30 กันยายน 2568 กลุ่มตัวอย่าง 207 ราย แบ่งเป็นกลุ่มที่ใช้สารเมทแอมเฟตามีนในปัสสาวะ 48 ราย และกลุ่มที่ตรวจไม่พบสารเมทแอมเฟตามีนในปัสสาวะ 159 ราย วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา, Chi-square, Fisher's exact, Independent t-test, Mann-Whitney U และ Multiple logistic regression

         ผลการศึกษา: กลุ่มที่ใช้สารเมทแอมเฟตามีนในปัสสาวะมีสัดส่วนการฝากครรภ์ไม่ครบเกณฑ์สูงกว่ากลุ่มที่ตรวจไม่พบ (ร้อยละ 66.7 เทียบกับ 25.1; p < .001) และมีอัตราการคลอดก่อนกำหนด (ร้อยละ 31.3 เทียบกับ 10.0; p = .001) ภาวะครรภ์เป็นพิษ (ร้อยละ 12.5 เทียบกับ 3.1; p = .021) และทารกน้ำหนักแรกเกิดน้อย (ร้อยละ 33.3 เทียบกับ 9.4; p < .001) สูงกว่าอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ นอกจากนี้ พบทารกเสียชีวิตในครรภ์เฉพาะกลุ่มที่ตรวจพบสาร (ร้อยละ 6.3 เทียบกับ 0.0; p = .012) ทารกมีความยาวลำตัวและอุณหภูมิกายแรกคลอดเฉลี่ยต่ำกว่า มีสัดส่วน Apgar นาทีที่ 5 < 7 สูงกว่า และนอนโรงพยาบาลนานกว่า การวิเคราะห์ Multiple logistic regression พบว่า กลุ่มที่ใช้สารเมทแอมเฟตามีนในปัสสาวะมีความสัมพันธ์อย่างเป็นอิสระกับทารกน้ำหนักแรกเกิดน้อย (aOR = 3.35; 95% CI: 1.67–6.72) และการคลอดก่อนกำหนด (aOR = 3.12; 95% CI: 1.55–6.27)

       สรุป: การใช้สารเมทแอมเฟตามีนระหว่างตั้งครรภ์สัมพันธ์กับผลลัพธ์ที่ไม่พึงประสงค์ของมารดาและทารก สนับสนุนความสำคัญของการคัดกรองเชิงรุก การฝากครรภ์ที่ต่อเนื่อง และการดูแลร่วมกับทีมสหวิชาชีพเพื่อลดภาวะแทรกซ้อน