การพัฒนาเครือข่ายการดูแลทางสังคมกลุ่มคนพิการ เพื่อสนับสนุนระบบบริการสุขภาพปฐมภูมิของโรงพยาบาลพุทธโสธร

บทคัดย่อ

บทนำ

นักสังคมสงเคราะห์มีบทบาทเป็นผู้จัดบริการสังคมด้านสุขภาพ (Social Care) ที่เกี่ยวเนื่องกับปัญหาสังคม จิตใจ สภาพแวดล้อมของผู้ป่วย และครอบครัว จัดบริการสุขภาพให้ครอบคลุมทุกมิติ ทั้งทางด้านร่างกาย จิตใจ สังคม และจิตวิญญาณ โดยปฏิบัติงานร่วมกับทีมบริการสุขภาพ ซึ่งต้องใช้ความรู้และทักษะทางสังคมสงเคราะห์ในการปฏิบัติงานกับผู้ใช้บริการโดยตรง ทั้งด้านการบำบัดทางสังคม การฟื้นฟูสมรรถภาพและพัฒนาทักษะทางสังคม การจัดการ เฝ้าระวัง ป้องกัน และแก้ไขปัญหาทางสังคม ทั้งในระดับบุคคล กลุ่ม ครอบครัว และชุมชน เพื่อให้ผู้ป่วยเข้าถึงบริการด้านสุขภาพและมีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น

วัตถุประสงค์

1. เพื่อทดลองใช้เครื่องมือ Digital Platform Social Telecare ในการดูแลทางสังคมกับผู้ป่วยพิการ

2. เพื่อพัฒนาเครือข่ายการดูแลทางสังคมสำหรับผู้ป่วยคนพิการระดับพื้นที่

วิธีดำเนินการวิจัย

กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้ป่วยคนพิการ จำนวน 106 ราย ที่เข้ารับบริการกลุ่มงานสังคมสงเคราะห์ โดยใช้วิธีเก็บข้อมูลจากการสัมภาษณ์ การเยี่ยมบ้าน และการประเมินผ่านเครื่องมือ ได้แก่ เครื่องมือประเมิน วินิจฉัย และจัดการทางสังคม (Social Diagnosis and Management Assessment : S.D.M.A.) และเครื่องมือประเมินความพร้อมของครอบครัว (Family Assessment : F.A.)

ผลการศึกษา

จากการวิเคราะห์ข้อมูลเพื่อดูปัญหาหรือความต้องการที่ พบว่า ร้อยละ 69.81 มีปัญหาที่เป็นอุปสรรคต่อการดูแลผู้ป่วยมากที่สุด คือ ผู้ป่วยหรือญาติขาดความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับโรคและการดูแลรักษาที่เหมาะสม ปัญหารองลงมา คือ ปัญหาภาระในการดูแลผู้เจ็บป่วยหรือคนพิการฯ เช่น มีสมาชิกในครอบครัวสูงอายุที่ต้องดูแล จนทำให้เกิดปัญหาสุขภาพจิต และปัญหาอันดันดับที่ 3 คือ ปัญหาทางการเงิน

สรุป

เครือข่ายอาสาสมัครในระดับชุมชน หรือ เครือข่ายการดูแลทางสังคมกลุ่มคนพิการ ถือเป็นปัจจัยสำคัญในการดูแลผู้ป่วยคนพิการในระยะยาว และยังเป็นเครือข่ายการเฝ้าระวังคัดกรองปัญหาในระดับปฐมภูมิ แต่ในปัจจุบันเครือข่ายอาสาสมัครยังมีจำนวนจำกัดเมื่อเทียบกับจำนวนคนพิการในพื้นที่ ดังนั้น การขยายจำนวนและการเพิ่มพูนทักษะการดูแลคนพิการแก่กลุ่มอาสาสมัครจึงเป็นความต้องการของชุมชนในพื้นที่