ความชุกและปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการวินิจฉัยโรคหลอดเลือดสมองตีบเฉียบพลัน คลาดเคลื่อนที่แผนกอุบัติเหตุฉุกเฉิน

บทคัดย่อ

บทนำ:  โรคหลอดเลือดสมองตีบเฉียบพลันเป็นปัญหาสำคัญทางสาธารณสุข เป็นสาเหตุการเสียชีวิตและการพิการถาวรอันดับต้นของประเทศไทย ปัญหาหนึ่งที่พบบ่อยในการรักษาผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองคือการวินิจฉัยคลาดเคลื่อนและล่าช้าทำให้ได้รับการรักษาที่เหมาะสมและขาดโอกาสในการได้รับยาละลายลิ่มเลือด ดังนั้นการดูแลผู้ป่วยกลุ่มนี้จึงมีความสำคัญตั้งแต่การคัดแยกผู้ป่วยโดยพยาบาลจนถึงการพิจารณาให้ยาโดยอายุรแพทย์เฉพาะทางระบบประสาทและสมอง การศึกษาความชุกและปัจจัยที่มีผลต่อการวินิจฉัยคลาดเคลื่อนของผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองตีบเฉียบพลันจะช่วยพัฒนาแนวทางในการวินิจฉัยให้ถูกต้องเพื่อประโยชน์ต่อการดูแลรักษาผู้ป่วย

วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาความชุกและปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการวินิจฉัยคลาดเคลื่อนในกลุ่มผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองตีบเฉียบพลันที่เข้ารับการรักษาที่แผนกอุบัติเหตุฉุกเฉิน

วิธีการศึกษา : การศึกษาย้อนหลังจากข้อมูลผู้ป่วยของหอผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมอง โรงพยาบาลชลบุรี ระหว่างวันที่ 1 ตุลาคม 2564 ถึง 30 กันยายน 2565 โดยศึกษาความสอดคล้องทางการวินิจฉัยจากแผนกอุบัติเหตุฉุกเฉินและการวินิจฉัยของอายุรแพทย์เฉพาะทางระบบประสาทและสมอง ด้วยสถิติ cohen’s Kappa coefficient

และวิเคราะห์ปัจจัยที่มีผลต่อการวินิจฉัยคลาดเคลื่อนด้วยวิธีทางสถิติการวิเคราะห์ถดถอยแบบพหุปัจจัย นำเสนอด้วย odds ratio โดยมีระดับนัยสำคัญทางสถิติที่ 0.05

ผลการศึกษา:  มีผู้เข้าเกณฑ์การศึกษาทั้งหมด 252 ราย พบความสอดคล้องทางการวินิจฉัยจากแผนกอุบัติเหตุฉุกเฉินและการวินิจฉัยของอายุรแพทย์เฉพาะทางระบบประสาทและสมองร้อยละ 94.84 มีผู้ป่วยได้รับการวินิจฉัยคลาดเคลื่อนจำนวน 13 ราย คิดเป็นร้อยละ 5.2 โดยอาการสำคัญที่ผู้ป่วยมาโรงพยาบาล ได้แก่ การเปลี่ยนแปลงระดับความรู้สึกตัวลดลง และอาการเวียนศีรษะ โดยมี odds ratio 9.22 และ 7.55 เท่าตามลำดับ และมีนัยสำคัญทางสถิติ

สรุปผลการศึกษา:  ปัจจัยที่มีผลต่อการวินิจฉัยคลาดเคลื่อนของผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองตีบเฉียบพลัน ได้แก่ อาการนำที่มาด้วย การเปลี่ยนแปลงระดับความรู้สึกตัวลดลง และอาการเวียนศีรษะ