การเปรียบเทียบปัจจัยนิเวศวิทยาและพฤติกรรมป้องกันไข้เลือดออกในพื้นที่ระบาดซ้ำและไม่ระบาด อำเภอพรรณานิคม จังหวัดสกลนคร

A Comparison of Ecological Factors and Dengue Hemorrhagic Fever Prevention Behaviors in Repeated Outbreak and Non-Outbreak Areas, Phanna Nikhom District, Sakon Nakhon Province

ผู้แต่ง

  • ฤทัยรัตน์ อุปพงษ์ หลักสูตรสาธารณสุขศาสตรมหาบัณฑิต บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร
  • จิราภรณ์ จำปาจันทร์ หลักสูตรสาธารณสุขศาสตรมหาบัณฑิต บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร

คำสำคัญ:

ปัจจัยนิเวศวิทยา, พฤติกรรมการป้องกัน, พื้นที่ระบาดซ้ำ, โรคไข้เลือดออก

บทคัดย่อ

การวิจัยเชิงวิเคราะห์แบบภาคตัดขวางครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบความเสี่ยงของปัจจัยนิเวศวิทยา                    และพฤติกรรมการป้องกันไข้เลือดออกของประชาชนในพื้นที่ระบาดซ้ำและไม่ระบาด อำเภอพรรณานิคม จังหวัดสกลนคร ประชากรคือประชาชนอายุ 18 ปีขึ้นไปทั้งเพศชายและหญิงที่อาศัยอยู่ในพื้นที่ระบาดซ้ำและไม่มีการระบาด
จำนวน 364 คน โดยวิธีการสุ่มอย่างง่าย เก็บรวบรวมข้อมูลในช่วงเดือนกุมภาพันธ์ถึงเดือนมีนาคม พ.ศ.2569 โดยใช้แบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนาได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าต่ำสุด ค่าสูงสุด ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่ามัธยฐานและพิสัยระหว่างควอไทล์ และเปรียบเทียบความเสี่ยงด้วยสถิติเชิงอนุมานได้แก่ Mann-Whitney
U test

ผลการศึกษาพบว่า ประชาชนในพื้นที่ระบาดซ้ำมีปัจจัยนิเวศวิทยาที่อยู่ในระดับเสี่ยงสูงกว่าพื้นที่ไม่มีการระบาดอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.001) ในส่วนของความรู้ในการป้องกันโรคไข้เลือดออกพบว่า ประชาชนในพื้นที่ระบาดซ้ำมีความรู้ในการป้องกันโรคไข้เลือดออกต่ำกว่าประชาชนในพื้นที่ไม่มีการระบาดอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.001)
ผลการศึกษาสะท้อนให้เห็นว่า การแก้ไขปัญหาโรคไข้เลือดออกในพื้นที่ระบาดซ้ำไม่สามารถมุ่งเน้นไปที่การให้ความรู้เพียงอย่างเดียวแต่ต้องให้ความสำคัญควบคู่ไปกับการจัดการปัจจัยนิเวศวิทยาเชิงรุกเพื่อลดปัจจัยเสี่ยงในการแพร่กระจาย
ของโรค

Downloads

Download data is not yet available.

เอกสารอ้างอิง

World Health Organization. Dengue 2026 [cited 2025 Aug 21].

Available from: https://www.who.int/news-room/fact-sheets/detail/dengue-and-severe-dengue

สุภาภรณ์ จูจันทร์, ชญานิจมหาสิงห์. สถานการณ์และแนวโน้มโรคไข้เลือดออกในประเทศไทยปีพ.ศ. 2568 (ข้อมูล ณ วันที่ 19 สิงหาคม 2568). รายงานการเฝ้าระวังทางระบาดวิทยาประจำสัปดาห์2568; 56(8) : e6538. DOI: 10.59096/wesr.v56i8.6538

Akter R, Tasneem F, Das SC, Soma MA, Georgakopoulos-Soares I, Juthi RT, et al. Approaches of dengue control: vaccine strategies and future aspects. Frontiers in Immunology 2024; 15: 1362780. DOI: 10.3389/fimmu.2024.1362780.

กองโรคติดต่อนำโดยแมลง กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข. ยุทธศาสตร์การจัดการโรคติดต่อนำโดยแมลง พ.ศ. 2566–2575. นนทบุรี: กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข; 2565.

จิราพร พัฒน์มณี,ปุญญพัฒน์ ไชยเมล์, สมเกียรติยศ วรเดช. การเปรียบเทียบพฤติกรรมการป้องกันโรคไข้เลือดออกของประชาชน ที่อาศัยในพื้นที่มีการระบาดซ้ำและพื้นที่ไม่มีการระบาดของโรคไข้เลือดออก. วารสารการพยาบาลและการศึกษา 2566; 16(3): 61-75.

Arista I GP, Sawitri AAS, Yatra IMS. A comparison of risk factors of dengue hemorrhagic fever outbreaks between urban and rural areas during the COVID-19 pandemic. The Journal of Public Health Research and Community Health Development (JPHRECODE) 2022; 5(2): 99-106.

DOI: 10.20473/jphrecode.v5i2.28838.

พุทธิพงศ์ บุญชู. ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการป้องกันและควบคุมโรคไข้เลือดออก: ศึกษาเปรียบเทียบ หมู่บ้านปลอดโรค กับหมู่บ้านที่มีการระบาดของโรคในตำบลน้ำผุด อำเภอเมืองตรัง จังหวัดตรัง. วารสารสาธารณสุขและวิทยาศาสตร์สุขภาพ 2563; 3(3): 79-94.

Ghani NA, Shohaimi S, Hee AKW, Chee HY, Emmanuel O, Ajibola LSA. Comparison of knowledge, attitude, and practice among communities living in hotspot and non-hotspot areas of dengue in Selangor, Malaysia. Tropical Medicine and Infectious Disease 2019; 4(1): 37.

DOI: 10.3390/tropicalmed4010037.

ศูนย์ระบาดอำเภอพรรณานิคม. กลุ่มผู้ป่วยไข้เลือดออก [ฐานข้อมูล]. พรรณานิคม: ศูนย์ระบาดอำเภอพรรณานิคม; 2568. ข้อมูลจากระบบ EPIDEM Module for BMS-HOSxP XE 4.0; ข้อมูล ณ วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2568.

ณีรนุช วรไธง, ปิยะภรณ์ ดอนหลักคำ, ชินันพร ทองเภา, บุญเลี้ยง สุพิมพ์, จิราภรณ์ จำปาจันทร์. ความรอบรู้ด้านสุขภาพที่มีผลต่อพฤติกรรมการป้องกันโรคไข้เลือดออกของประชาชน อำเภอพรรณานิคม

จังหวัดสกลนคร. วารสารการสร้างเสริมสุขภาพไทย 2568; 4(2): 191-203.

Machin D, Campbell MJ, Tan SB, Tan SH. Sample size tables for clinical studies. 3rd ed.

John Wiley & Sons; 2009. DOI:10.1002/9781444300710

Peña-García VH, LaBeaud AD, Ndenga BA, Mutuku FM, Bisanzio D, Andrews JR, et al.

Non-household environments make a major contribution to dengue transmission: implications for vector control. medRxiv: the preprint server for health sciences 2024; 12(4).

DOI: 10.1101/2024.01.08.24301016.

Bloom BS, Hastings JT, Madaus GF. Handbook on formative and summative evaluation of student learning. New York: McGraw-Hill; 1971.

Best JW. Research in education. 3rd ed. Englewood Cliffs, NJ: Prentice-Hall; 1977.

Fansiri T, Buddhari D, Pathawong N, Pongsiri A, Klungthong C, Iamsirithaworn S, et al.

Entomological risk assessment for dengue virus transmission during 2016-2020 in Kamphaeng Phet, Thailand. Pathogens 2021; 10(10): 1234. DOI: 10.3390/pathogens10101234.

Waewwab P, Sungvornyothin S, Potiwat R, Okanurak K. Impact of dengue-preventive behaviors on Aedes immature production in Bang Kachao, Samut Prakan Province, Thailand: A cross-sectional study. BMC public health 2020; 20(1): 905. DOI: 10.1186/s12889-020-8394-5.

Mahmud MAF, Mutalip MH, Lodz NA, Shahar H, Mahmud CMAF. (2018). Study on key Aedes spp breeding containers in dengue outbreak localities in Cheras district, Kuala Lumpur. International Journal of Mosquito Research. 2018; 5(2): 23-30.

อภิชัย คุณีพงษ์, เสมอ วุฒิ. การเปรียบเทียบความรู้ ทัศนคติ แรงสนับสนุนทางสังคม และพฤติกรรมการป้องกันโรคไข้เลือดออกของประชาชนในตำบลที่มีการระบาด กับตำบลที่ไม่มีการระบาด ในพื้นที่อำเภอมะขาม

จังหวัดจันทบุรี. วารสารควบคุมโรค 2561; 44(1): 102-111. DOI: 10.14456/dcj.2018.10

Boonchutima S, Kachentawa K, Limpavithayakul M, Prachansri A. Longitudinal study of Thai people media exposure, knowledge, and behavior on dengue fever prevention and control. J Infect Public Health 2017 ;10(6): 836-841. DOI: 10.1016/j.jiph.2017.01.016

ญาดา โตอุตชนม์, ธันวดี รู้รอบ, กรรณิกา บัวทะเล, สมร นุ่มผ่อง, รัชนีกร คัชมา. ความรอบรู้ไข้เลือดออกของประชาชนในพื้นที่ป่วยซ้ำซากเขตสุขภาพที่9. วารสารการแพทย์และสาธารณสุขเขต 4 2567; 14(1): 38-48.

Centers for Disease Control and Prevention. Life cycle of Aedes mosquitoes 2025 [cited 2025 Feb 21]. Available from: https://www.cdc.gov/mosquitoes/about/life-cycle-of-aedes-mosquitoes.html

Ismail NA, Haikhah J, Fauziah ET, Prabasunu MA, Rahma FH, Siswanto S, et al. Investigation of risk factors for household-based dengue virus infection in Borobudur 21. Subdistrict, Magelang, Indonesia. Germs 2024; 14(3): 277–286. DOI: 10.18683/germs.2024.1438

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-09-25

รูปแบบการอ้างอิง

อุปพงษ์ ฤ., & จำปาจันทร์ จ. (2026). การเปรียบเทียบปัจจัยนิเวศวิทยาและพฤติกรรมป้องกันไข้เลือดออกในพื้นที่ระบาดซ้ำและไม่ระบาด อำเภอพรรณานิคม จังหวัดสกลนคร: A Comparison of Ecological Factors and Dengue Hemorrhagic Fever Prevention Behaviors in Repeated Outbreak and Non-Outbreak Areas, Phanna Nikhom District, Sakon Nakhon Province. วารสารการพัฒนาสุขภาพชุมชน มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 14(3), 118–133. สืบค้น จาก https://he05.tci-thaijo.org/index.php/CHDMD_KKU/article/view/8013

ฉบับ

ประเภทบทความ

นิพนธ์ต้นฉบับ