ความสัมพันธ์ระหว่างความรอบรู้ด้านโภชนาการกับพฤติกรรมการบริโภคอาหาร ของนิสิตในสถาบันอุดมศึกษา จังหวัดชลบุรี

ผู้แต่ง

  • ชัยนันท์ เหมือนเพ็ชร์ สาขาวิชาสุขศึกษาและการส่งเสริมสุขภาพ คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา
  • เพียงรวี กิ่งแก้ว สาขาวิชาสุขศึกษาและการส่งเสริมสุขภาพ คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา
  • ภัทรนันท์ เทียบเศียร สาขาวิชาสุขศึกษาและการส่งเสริมสุขภาพ คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา

คำสำคัญ:

ความรอบรู้ด้านโภชนาการ, พฤติกรรมการบริโภคอาหาร, นิสิตในสถาบันอุดมศึกษา

บทคัดย่อ

     การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงวิเคราะห์แบบภาคตัดขวาง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความรอบรู้ด้านโภชนาการ พฤติกรรมการบริโภคอาหาร และความสัมพันธ์ระหว่างความรอบรู้ด้านโภชนาการกับพฤติกรรมการบริโภคอาหารของนิสิตในสถาบันอุดมศึกษา จังหวัดชลบุรี กลุ่มตัวอย่างเป็นนิสิตระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยบูรพา จำนวน 150 คน ได้จากการสุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอน เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยแบบทดสอบความรอบรู้และแบบสอบถามพฤติกรรมที่มีค่าความเที่ยง 0.713 และ 0.746 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติพรรณนาและสถิติสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เพียร์สัน ผลการศึกษาพบว่า กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่มีความรอบรู้ด้านโภชนาการโดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง ร้อยละ 50.7 และมีพฤติกรรมการบริโภคอาหารอยู่ในระดับปานกลาง ร้อยละ 50.7 ความรอบรู้ด้านโภชนาการโดยรวมมีความสัมพันธ์ทางบวกกับพฤติกรรมการบริโภคอาหารในระดับปานกลางอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (r=0.467, p<0.001) เมื่อพิจารณาพบว่าความรอบรู้ด้านโภชนาการทุกด้านมีความสัมพันธ์ทางบวกกับพฤติกรรมการบริโภคอาหารในระดับต่ำถึงต่ำมากอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ขณะที่ด้านความรู้ความเข้าใจด้านโภชนาการไม่มีความสัมพันธ์ ดังนั้น การส่งเสริมพฤติกรรมการบริโภคอาหารที่เหมาะสมควรมุ่งเน้นการพัฒนาความรอบรู้ด้านโภชนาการในหลายมิติ และการสร้างสภาพแวดล้อมทางอาหารที่เอื้อต่อการเลือกบริโภคอาหารที่ดีต่อสุขภาพในสถาบันอุดมศึกษา

Downloads

Download data is not yet available.

เอกสารอ้างอิง

กรมอนามัย. (2565). รายงานการสำรวจสุขภาพประชาชนไทยโดยการตรวจร่างกาย. กรุงเทพฯ: กระทรวงสาธารณสุข.

กวินดา วิเศษแก้ว, และเบญจา มุกตพันธุ์. (2563). ความสัมพันธ์ระหว่างความรอบรู้ด้านโภชนาการกับการบริโภคขนมและเครื่องดื่มรสหวานของนักศึกษาระดับปริญญาตรี

กลุ่มวิทยาศาสตร์สุขภาพ มหาวิทยาลัยขอนแก่น. ศรีนครินทร์เวชสาร, 35(2), 183-192.

กุลนันท์ เสนคา, สายพิณ โชติวิเชียร, และศศิพร ตัชชนานุสรณ์. (2568). ความรอบรู้ด้านโภชนาการในเด็กวัยเรียนและวัยรุ่น: การทบทวนวรรณกรรมอย่างเป็นระบบ.

วารสารโภชนาการ, 60(2), 139-162.

จิรกานต์ พันธ์ฤทธิ์ดำ, นอลีสา โต๊ะยุโส๊ะ, และวิชชุตา มัคสิงห์. (2567). ความสัมพันธ์ระหว่างความรอบรู้ด้านโภชนาการกับพฤติกรรมการบริโภคอาหารในนักเรียน

มัธยมศึกษาตอนต้น. วารสารศาสตร์สุขภาพและการศึกษา, 4(3), 49-62.

ธิดารัตน์ สิงห์ทอง, คัติยา อีวาโนวิช, และฉวีวรรณ บุญสุยา. (2563). ผลของโปรแกรมส่งเสริมความรอบรู้ด้านโภชนาการต่อพฤติกรรมการบริโภคอาหารของนักเรียนชั้น

มัธยมศึกษาตอนต้น. Thai Journal of Public Health, 5(2): 148-160.

ปรเมศวร์ บุบไชยา, นฤมล ศราธพันธุ์, และสุวิมล อุไกรษา. (2565). ความฉลาดรู้ทางโภชนาการของนิสิตนักศึกษามหาวิทยาลัยของรัฐในกรุงเทพมหานคร. วารสารศึกษา

ศาสตร์ปริทัศน์, 37(3), 191-201.

รัตนาภรณ์ สาสีทา, คัติยา อีวาโนวิช, และฉวีวรรณ บุญสุยา. (2565). ความรอบรู้ด้านโภชนาการกับพฤติกรรมการบริโภคอาหารของนักศึกษาระดับปริญญาตรี คณะ

สาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. วารสารสาธารณสุขมหาวิทยาลัยบูรพา, 17(1), 28-43.

อลงกต ประสานศรี, นงนภัส รังศรี, วริษา ถิ่นสําราญ, และอาดื้อ. (2567). ความรอบรู้ด้านโภชนาการพฤติกรรมการบริโภคอาหารและดัชนีมวลกายของนักศึกษา

มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา. วารสารสาธารณสุขล้านนา, 20(2), 139-151.

อำพร ฤทธิ์ถาวร, และนพัชกร อังคะนิจ. (2567). ความสัมพันธ์ระหว่างความรอบรู้ด้านโภชนาการ และการสุขาภิบาลอาหารกับพฤติกรรมการบริโภคอาหารของนักเรียนใน

โรงเรียนสังกัดกรุงเทพมหานคร พื้นที่เขตบางเขน. วารสารการส่งเสริมสุขภาพและอนามัยสิ่งแวดล้อม ศูนย์อนามัยที 8 อุดรธานี, 3(2), 90–103.

Almoraie, N. M., Alothmani, N. M., Alomari, W. D., & Al-amoudi, A. H. (2025). Addressing nutritional issues and eating behaviours among

university students: A narrative review. Nutrition Research Reviews, 38(1), 53–68.

Bartz, A. E. (1999). Basic statistical concepts (4th ed.). Prentice Hall.

Clark-Carter, D. (2005). Stanine scores. In B. S. Everitt & D. C. Howell (Eds.), Encyclopedia of statistics in behavioral science (pp. 1539–1540).

John Wiley & Sons.

Cohen, J. (1988). Statistical power analysis for the behavioral sciences (2nd ed.). Lawrence Erlbaum Associates.

Gibbs, H. D., & Chapman-Novakofski, K. (2012). Exploring nutrition literacy: Attention to assessment and the skills clients need. Health, 4(3),

–124.

Kalkan I. (2019). The impact of nutrition literacy on the food habits among young adults in Turkey. Nutrition research and practice, 13(4), 352-

Koca, B., & Arkan, G. (2020). The relationship between adolescents' nutrition literacy and food habits, and affecting factors. Public health

nutrition, 24(4), 1–12.

Lai, I.-J., Chang, L.-C., Lee, C.-K., & Liao, L.-L. (2021). Nutrition literacy mediates the relationships between multi-level factors and college

students’ healthy eating behavior: Evidence from a cross-sectional study. Nutrients, 13(10), 3451.

Laska, M. N., Hearst, M. O., Lust, K., Lytle, L. A., & Story, M. (2015). How we eat what we eat: identifying meal routines and practices most

strongly associated with healthy and unhealthy dietary factors among young adults. Public health nutrition, 18(12), 2135–2145.

Liao, L.-L., Lai, I.-J., & Chang, L.-C. (2019). Nutrition literacy is associated with healthy-eating behaviour among college students in Taiwan.

Health Education Journal, 78(7), 756-769.

Nutbeam, D. (2000). Health literacy as a public health goal: A challenge for contemporary health education and communication strategies.

Health Promotion International, 15(3), 259–267.

Velardo, S. (2015). The nuances of health literacy, nutrition literacy, and food literacy. Journal of Nutrition Education and Behavior, 47(4), 385–

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

31-08-2026

รูปแบบการอ้างอิง

1.
เหมือนเพ็ชร์ ช, กิ่งแก้ว เ, เทียบเศียร ภ. ความสัมพันธ์ระหว่างความรอบรู้ด้านโภชนาการกับพฤติกรรมการบริโภคอาหาร ของนิสิตในสถาบันอุดมศึกษา จังหวัดชลบุรี. Prim. Health Care j. (Cent. Ed.) [อินเทอร์เน็ต]. 31 สิงหาคม 2026 [อ้างถึง 11 กันยายน 2026];40(2):38-49. available at: https://he05.tci-thaijo.org/index.php/Hss6/article/view/8289