อัตราการคงอยู่ในระบบการบำบัดรักษาแบบระยะยาวอย่างต่อเนื่องของผู้ป่วยใช้สารเสพติด กลุ่มชาติพันธุ์ โรงพยาบาลแม่ฟ้าหลวง จังหวัดเชียงราย
คำสำคัญ:
กลุ่มชาติพันธุ์, ผู้ป่วยใช้สารเสพติด, ระบบการบำบัดรักษาแบบระยะยาวอย่างต่อเนื่อง, อัตราการคงอยู่บทคัดย่อ
การศึกษาวิจัยครั้งนี้เป็นการศึกษาที่เกี่ยวข้องกับอัตราการคงอยู่ในระบบการบำบัดรักษาแบบระยะยาวอย่างต่อเนื่องของผู้ป่วยใช้สารเสพติดกลุ่มชาติพันธุ์ โรงพยาบาลแม่ฟ้าหลวง จังหวัดเชียงราย ซึ่งมีรูปแบบงานวิจัยเป็นการศึกษาย้อนหลัง (Retrospective cohort study) ข้อมูลที่ใช้ในการศึกษา คือ ข้อมูลเวชระเบียนของผู้ป่วยใช้สารเสพติดกลุ่มชาติพันธุ์ในระบบการบำบัดรักษาของโรงพยาบาลแม่ฟ้าหลวง จังหวัดเชียงราย ระหว่าง พ.ศ. 2563 ถึง พ.ศ. 2566 รวมเป็นระยะเวลา 4 ปี มีทั้งหมด 2,232 ราย โดยมีรายละเอียดของข้อมูลประกอบด้วย เพศ อายุ และความถี่ในการเข้ารับบริการ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ การแจกแจงความถี่ และค่าร้อยละ
จากการศึกษา พบว่า อัตราการคงอยู่ในระบบการบำบัดรักษาแบบระยะยาวอย่างต่อเนื่องของผู้ป่วยใช้สารเสพติดกลุ่มชาติพันธุ์ โรงพยาบาลแม่ฟ้าหลวง จังหวัดเชียงราย ในช่วง ปี พ.ศ. 2563 – 2566 มีทั้งหมดจำนวน 2,232 ราย เมื่อจำแนกเป็นมีผู้ป่วยคงอยู่ในระบบระยะยาวอย่างต่อเนื่องที่มากกว่า 5 ปี มีมากถึงร้อยละ 72 ซึ่งผู้ป่วยส่วนใหญ่เป็นเพศชาย มีอายุอยู่ช่วงระหว่าง 46 - 60 ปี และมีความถี่ในการเข้ารับบริการ 1 - 3 วันต่อสัปดาห์มากที่สุด และเมื่อเปรียบเทียบสัดส่วนการเพิ่มขึ้น พบว่า จำนวนผู้ป่วยมีแนวโน้มเพิ่มสูงขึ้น คิดเป็นร้อยละ 50 ในปี พ.ศ. 2566 ในขณะเดียวกันก็ไม่การคงอยู่ในระบบเพิ่มขึ้นเฉลี่ยร้อยละ 1.53 ต่อปี
เอกสารอ้างอิง
สำนักพัฒนาและรับรองคุณภาพสถาน พยาบาลยาเสพติด. คู่มือการดําเนินงานตามข้อกําหนด และเกณฑ์ มาตรฐาน (ฉบับปี 2560) สำหรับสถาน บำบัดรักษายาเสพติดที่ให้บริการผู้ใช้ยาและสารเสพติด. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2561.
กระทรวงสาธารณสุข. คู่มือแนวทางการ ดำเนินงานบำบัดรักษาและฟื้นฟูสมรรถภาพผู้ติดยาเสพติด ตามประมวลกฎหมายยาเสพติด (ฉบับปรับปรุง) [อินเตอร์เน็ต]. 2567 [เข้าถึงเมื่อ 30 เมษายน 2567]; เข้าถึงได้จาก: https://ncmc.moph.go.th/home/upload/web_download/wpnrvtv5buow00088.pdf
กระทรวงสาธารณสุข. ข้อมูลจังหวัดเชียงราย ข้อมูลด้านสาธารณสุขชายแดน [อินเตอร์เน็ต]. 2564 [เข้าถึงเมื่อ 30 เมษายน 2567]; เข้าถึงได้จาก: https://epidcro.moph.go.th/cri-borderhealth/border.php
กลุ่มงานจิตเวชและยาเสพติด โรงพยาบาล. ข้อมูลสถิติผู้ป่วยในโปรแกรมคอมพิวเตอร์สำเร็จรูป เพื่อการวิจัย. บันทึกข้อความ. 2567.
กฤศ กุลบุตรดี และคณะ. ผลของโปรแกรม การบำบัดโดยการมีส่วนร่วมของครอบครัวและชุมชน ของผู้ป่วยใช้ยาและสารเสพติดที่ไม่มีโรคจิตร่วม ในเขต อำเภอสว่างวีระวงศ์ จังหวัดอุบลราชธานี. วารสารศูนย์อนามัยที่ 10 อุบลราชธานี 2566; 11(2): 17-29.
กัมปนาท รูปขาว. ปัจจัยทำนายความตั้งใจ ในการเลิกยาเสพติดของผู้ผ่านการบำบัดยาเสพติด จังหวัดเพชรบูรณ์ [วิทยานิพนธ์สาธารณสุขศาสตรมหาบัณฑิต]. พิษณุโลก: มหาวิทยาลัยนเรศวร; 2565.
ชลอวัฒน์ อินปา และพิศิษฐ์ ศรีประเสริฐ. การศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อการเข้ารับการบำบัดรักษา ครบตามเกณฑ์ของผู้ป่วยยาเสพติดในจังหวัดตาก. วารสารสาธารณสุขล้านนา 2564; 17(2): 91–100.
กาญจนา ภูยาธร และสุกุมา แสงเดือนฉาย. ผลการบำบัดโดยให้สิ่งจูงใจในการติดตามการรักษา ผู้ป่วยยาเสพติด. วารสารวิชาการสาธารณสุข 2564; 30(2): S292–S302.
กนกทิพย์ พัฒผล. ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ กับการสมัครใจเข้ารับการบำบัดรักษาครบตาม โปรแกรมของผู้ป่วยยาเสพติดในโรงพยาบาลสังกัด สำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข. 2565.
เรืองสิทธ์ เนตรนวลใย, ชิรวัฒน์ นิจเนตร, สธญ ภู่คง, สุธาสินี บุญญาพิทักษ และดรุณี ภู่ขาว. กระบวนการเข้าสู่การบำบัดรักษาเพื่อเลิกใช้ยาบ้าด้วย ความสมัครใจของเยาวชนไทย.วารสารสมาคมนักวิจัย 2557; 19(2): 36-44.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความนี้ได้รับการเผยแพร่ภายใต้สัญญาอนุญาต Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0) ซึ่งอนุญาตให้ผู้อื่นสามารถแชร์บทความได้โดยให้เครดิตผู้เขียนและห้ามนำไปใช้เพื่อการค้าหรือดัดแปลง หากต้องการใช้งานซ้ำในลักษณะอื่น ๆ หรือการเผยแพร่ซ้ำ จำเป็นต้องได้รับอนุญาตจากวารสาร