การพัฒนาเยาวชนในสังคมด้วยหลักอิทธิบาทธรรม
คำสำคัญ:
การพัฒนาเยาวชน, อิทธิบาท 4,, พุทธธรรมบทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาเชิงลึกเกี่ยวกับหลักอิทธิบาทธรรมในพระพุทธศาสนาเถรวาท วิเคราะห์กลไกเชิงจิตวิทยาและสังคมของอิทธิบาท 4 ต่อกระบวนการพัฒนาเยาวชนและสังเคราะห์รูปแบบการพัฒนาเยาวชนเชิงพุทธที่สามารถประยุกต์ใช้ได้จริงในบริบทสังคมไทยร่วมสมัย โดยศึกษาพระไตรปิฎก อรรถกถา คัมภีร์ทางพระพุทธศาสนา เอกสารวิชาการและงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง เป็นกระบวนการพัฒนาศักยภาพถายในที่มีลักษณะเป็นระบบ สามารถเสริมสร้างแรงจูงใจภายใน ความเพียร ความรับผิดชอบ สมาธิ และการคิดวิเคราะห์อย่างมีเหตุผล เมื่อบูรณาการสู่ระบบการศึกษา ครอบครัว และชุมชน จะก่อให้เกิดการพัฒนาเยาวชนอย่างยั่งยืนและสามารถาร้างสังคมให้อยู่บนฐานคุณธรรมอย่างสงบสุข
เอกสารอ้างอิง
กรมกิจการเด็กและเยาวชน. (2564). แผนพัฒนาเด็กและเยาวชนแห่งชาติ. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์.
นภา สุขสวัสดิ์. (2562). จิตวิทยาวัยรุ่น: การเรียนรู้และพฤติกรรม. เชียงใหม่: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
พระธรรมโกศาจารย์ (ปัญญานันทภิกขุ). (2538). พจนานุกรมธรรมปัญญานันทะ. กรุงเทพมหานคร: ธรรมสภา.
พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต). (2543). พุทธธรรม. พิมพ์ครั้งที่ 9. กรุงเทพมหานคร: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
______________. (2559). การศึกษาเพื่อสร้างสรรค์มนุษย์ที่สมบูรณ์. กรุงเทพมหานคร: มูลนิธิโกมลคีมทอง.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2545). ธรรมนูญชีวิต. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์กรมการศาสนา.
พระมหาสุวิทย์ สุวิชาโน. (2562). การพัฒนาเยาวชนตามหลักอิทธิบาท 4. วารสารพุทธศาสตร์ศึกษา.
พระราชปัญญากวี (สุบิน เขมิโย). (2528). ประมวลบทพระธรรมเทศนา. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์กรมการศาสนา.
พุทธทาสภิกขุ. (2537). ฆราวาสธรรม. พิมพ์ครั้งที่ 4 กรุงเทพมหานคร: สุขภาพใจ.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
สมชาย ใจดี. (2559). พัฒนาการทางจิตใจของวัยรุ่น. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
Taylor, F. W. (1911). The principles of scientific management. Harper & Brothers.
DeCenzo, D. A., & Robbins, S. P. (2013). Fundamentals of human resource management. Wiley.
