ลักษณะของการบาดเจ็บหลอดเลือดสมองชนิดแรงกระแทก ณ โรงพยาบาลขอนแก่น: การศึกษาเชิงพรรณา

บทคัดย่อ

บทนำ: หลักฐานเชิงประจักษ์เกี่ยวกับการบาดเจ็บที่หลอดเลือดส่วนคอยังมีอยู่จำ กัด การศึกษานี้เป็นการศึกษาเพื่ออธิบาย ลักษณะทางคลินิกของการบาดเจ็บที่หลอดเลือดส่วนคอที่พบในโรงพยาบาลระดับตติยภูมิในภาคตะวันออกเฉียงเหนือในประเทศไทย วิธีการ: การศึกษาย้อนหลังเชิงพรรณนา เก็บข้อมูลจากหอผู้ป่วยและหอผู้ป่วยหนักศัลยกรรมอุบัติเหตุ โรงพยาบาลขอนแก่น ระหว่างพ.ศ. 2563 ถึง พ.ศ. 2568 เกณฑ์การคัดเข้าได้แก่ผู้ป่วยทุกรายที่ได้รับบาดเจ็บจากกลไกการบาดเจ็บแบบจากแรงกระแทกไม่มีคม (blunt mechanism of injury) และได้รับการวินิจฉัยว่ามีการบาดเจ็บที่หลอดเลือดส่วนคอจากเอกซเรย์คอมพิวเตอร์หลอดเลือดคอ ข้อมูลพื้นฐานที่ได้รับการบันทึก ได้แก่ ลักษณะการบาดเจ็บ อาการ อาการแสดง และปัจจัยเสี่ยงที่ทำ ให้เกิดการบาดเจ็บตามเกณฑ์ การคัดกรองจากกลุ่มเดนเวอร์และเมมฟิส ผลการศึกษา ได้แก่ อัตราการตายและการเกิดสมองขาดเลือดในโรงพยาบาล ผลการศึกษา: ผู้บาดเจ็บทั้งหมด 14 ราย ได้รับการคัดเลือกให้เข้าการศึกษา ร้อยละ 71.4 เป็นเพศชาย อายุเฉลี่ย 47.9±17.5 ปี ค่าเฉลี่ยความรุนแรงของการบาดเจ็บเท่ากับ 18.9±7.0. ปัจจัยเสี่ยงที่ทำ ให้เกิดการบาดเจ็บของหลอดเลือดส่วนคอ ได้แก่ การบาดเจ็บที่ศีรษะ รุนแรงที่มีคะแนนระดับความรู้สึกตัวน้อยกว่า 6 และภาวะสมองขาดเลือดซึ่งเป็นอาการแสดงแรก (ร้อยละ 28.6 ทั้งสองภาวะ) ลักษณะ ทางเอกซเรย์คอมพิวเตอร์ที่พบและสนับสนุนภาวะการบาดเจ็บของหลอดเลือดสมองส่วนคอ ได้แก่ กระดูกต้นคอหัก (ร้อยละ 42.9) และ กะโหลกศีรษะแตกแบบซับซ้อน (ร้อยละ 28.6) ผู้บาดเจ็บหลอดเลือดคอส่วนใหญ่มีความรุนแรงระดับ 4 (ร้อยละ 42.9) โดยมีการพบ ที่หลอดเลือดคาโรทิดและหลอดเลือดกระดูกสันหลังในจำ นวนเท่ากัน มีผู้บาดเจ็บร้อยละ 21.4 เกิดภาวะสมองขาดเลือดหลังเกิดภาวะ บาดเจ็บต่อหลอดเลือดแดงส่วนคอ และร้อยละ 28.6 เสียชีวิต ค่ามัธยฐานของค่าใช้จ่ายในผู้บาดเจ็บแต่ละราย เท่ากับ 96,884.5 [45,090.5, 268,775.5] บาท สรุป: ภาวะหลอดเลือดส่วนคอบาดเจ็บพบได้บ่อยในโรงพยาบาลระดับตติยภูมิที่เป็นศูนย์อุบัติเหตุ ภาวะแทรกซ้อนที่รุนแรง ได้แก่ สมองขาดเลือดและเสียชีวิต วิธีป้องกันที่ดีที่สุดคือการตรวจพบให้ทันท่วงทีโดยอาศัยความสงสัยจากเกณฑ์มาตรฐาน