การประเมินระบบเฝ้าระวังโรค R506 เมลิออยโดสิส จังหวัดสกลนคร ปี พ.ศ. 2565

ผู้แต่ง

  • วิษณุ เกตุรุน โรงพยาบาลนิคมน้ำอูนสกลนคร สำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข กระทรวงสาธารณสุข
  • ศิรินทรา อินโกสุม สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดสกลนคร สำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข กระทรวงสาธารณสุข

DOI:

https://doi.org/10.59096/wesr.v57i4.3208

คำสำคัญ:

โรคเมลิออยโดสิส, จังหวัดสกลนคร, การประเมินระบบเฝ้าระวัง

บทคัดย่อ

ความเป็นมา : โรคเมลิออยโดสิส (Melioidosis) เกิดจากเชื้อแบคทีเรีย Burkholderia pseudomallei ซึ่งพบได้ทั้งในดินและน้ำทุกภูมิภาคของประเทศไทย โดยพบผู้ป่วยมากที่สุดในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ จากรายงานการเฝ้าระวังโรคเมลิออยโดสิสจังหวัดสกลนคร ปี พ.ศ. 2565 พบว่ามีรายงานผู้ป่วย 52 ราย คิดเป็นอัตราป่วย 4.51 ต่อประชากรแสนคน โดยอำเภอโคกศรีสุพรรณมีอัตราป่วยสูงสุด (98.52 ต่อประชากรแสนคน) และโดยภาพรวมพบการรายงานทางระบบเฝ้าระวังเพียง 4 อำเภอจากทั้งหมด 18 อำเภอ ซึ่งต่ำกว่าที่คาดการณ์ไว้ การประเมินระบบเฝ้าระวังโรคเมลิออยโดสิส จึงมีประโยชน์ในการช่วยให้รับทราบปัญหาอุปสรรคในการรายงานโรคจากหน่วยรายงาน และทราบขนาดความรุนแรงของปัญหาที่แท้จริงของโรค

วิธีการศึกษา : การศึกษาครั้งนี้เป็นการศึกษาเชิงพรรณนาแบบภาคตัดขวาง (Cross-sectional descriptive study) โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาขั้นตอนการรายงานโรคเมลิออยโดสิส ในโรงพยาบาลศูนย์และโรงพยาบาลชุมชนในจังหวัดสกลนคร ตลอดจนคุณลักษณะเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ และเพื่อให้ข้อเสนอแนะในการปรับปรุงและพัฒนาของระบบเฝ้าระวังโรคเมลิออยโดสิสในจังหวัดสกลนคร ประชากรที่ใช้ในการศึกษา ได้แก่ ผู้ป่วยที่มารับการรักษาในโรงพยาบาลสกลนคร โรงพยาบาลโคกศรีสุพรรณ และโรงพยาบาลกุดบาก ในระหว่างวันที่ 1 มกราคม31 ธันวาคม 2565 เก็บข้อมูลจากการทบทวนเวชระเบียน วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณโดยสถิติเชิงพรรณนา และวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพด้วยการวิเคราะห์เชิงแก่นสาระ

ผลการศึกษา : ระบบเฝ้าระวังโรคเมลิออยโดสิสในโรงพยาบาลศูนย์จังหวัดสกลนคร ตามนิยามการเฝ้าระวังโรคเมลิออยโดสิสพบค่าความไวในการรายงาน ร้อยละ 0 และไม่สามารถคำนวณหาค่าพยากรณ์บวกได้ โรงพยาบาลโคกศรีสุพรรณ มีค่าความไว ร้อยละ 70.81 ค่าพยากรณ์บวกอยู่ในระดับดี ร้อยละ 80.77 ส่วนโรงพยาบาลกุดบาก มีค่าความไวอยู่ในระดับต่ำ ด้านความเป็นตัวแทน พบว่าข้อมูลเพศ และฤดูกาลเกิดโรค จากระบบเฝ้าระวังไม่สามารถเป็นตัวแทนของผู้ป่วยที่เข้ารับการรักษาได้ ด้านคุณลักษณะเชิงคุณภาพ โรงพยาบาลโคกศรีสุพรรณ ในภาพรวมพบว่า ผู้บริหารและผู้ปฏิบัติงานทุกระดับเห็นว่ามีประโยชน์และควรเป็นโรคที่ต้องเฝ้าระวัง เนื่องจากเป็นโรคที่พบได้บ่อยในพื้นที่และมีความรุนแรงสูง สามารถนำข้อมูลไปใช้ประโยชน์เพื่อการวางแผนป้องกันโรคได้

สรุปและวิจารณ์ : รายงานในระบบเฝ้าระวังผู้ป่วยโรคเมลิออยโดสิสของโรงพยาบาลในจังหวัดสกลนคร ในภาพรวม พบว่าเป็นระบบที่มีความมั่นคงและยืดหยุ่น แต่มีค่าความไวและค่าพยากรณ์บวกต่ำทำให้ความเป็นตัวแทนของข้อมูลที่ต่ำ คุณภาพของข้อมูลอยู่ในระดับพอใช้ ความทันเวลาควรปรับปรุง ซึ่งการใช้ประโยชน์จากข้อมูลเป็นปัจจัยหลักที่มีผลต่อจำนวนการรายงานโรค จึงควรมีการถ่ายทอดประโยชน์จากการรายงานระบบเฝ้าระวังโรคเมลิออยโดสิสให้ทั่วถึง เพื่อให้ทุกโรงพยาบาลตระหนักถึงความสำคัญของการรายงานโรค เพื่อวางมาตรการควบคุมป้องกันโรคได้ทันเวลา

เอกสารอ้างอิง

Pattanapong S, Limmathurotsakul D, Klai-Thong P. Summary of disease surveillance report for the year, 2021, Thailand Melioidosis Network. 2021: 100–5. (in Thai)

Thailand Melioidosis Network. Knowledge about Melioidosis [Internet]. Bangkok: Melioidosis.info; [cited 2022 Nov 29]. Available from: https://www.melioidosis.info/download/general_melioidosis_th.pdf (in Thai)

Karunanayake P. Melioidosis: clinical aspects. Clin Med (Lond). 2022;22(1):6–8. doi: 10.7861/clinmed.2022-0014.

Department of Disease Control (TH), Division of Epidemiology. Annual Epidemiological Surveillance Report 2020[Internet]. Nonthaburi: Division of Epidemiology; [cited 2022 Nov 29]. Available from: https://apps-doe.moph.go.th/boeeng/download/AW_AESR_2563_MIX.pdf (in Thai)

Department of Disease Control (TH), Division of Epidemiology. Case definition for Communicable Diseases Surveillance, Thailand, 2020. Nonthaburi: Division of Epidemiology, Department of Control (TH); 2020. P.164–7. (in Thai)

Department of Disease Control (TH), Division of Epidemiology. Communicable disease case definition in Thailand. (2nd ed.). Nonthaburi: Division of Epidemiology, Department of Control; 2003. P.46–7. (in Thai)

Currie BJ. Burkholderia pseudomallei and Burkholderia mallei: Melioidosis and Glanders. In: Bennett JE, Dolin R, Blaser MJ, editors. Mandell, Douglas, and Bennett's Principles and Practice of Infectious Diseases. 8th ed. W.B. Saunders; 2015. p. 2541–51. Available from: https://doi.org/10.1016/B978-1-4557-4801-3.00223-X

Limmathurotsakul D, Peacock SJ. Melioidosis: a clinical overview. Br Med Bull. 2011;99:125–39. doi: 10.1093/bmb/ldr007

Thepakorn A, Konsoong P. Evaluation of the Melioidosis surveillance system of Sappasitthiprasong Hospital, Ubon Ratchathani Province, 2018. Weekly Epidemiological Surveillance Report. 2019;50:521–8. (in Thai)

Arnon K, Khlaeo-om P, Suwanna K, Naknoi K, Laosiritaworn Y. Evaluation of the Melioidosis disease surveillance system, Surat Thani Province, 2014. Weekly Epidemiological Surveillance Report. 2016;47:S61–6. (in Thai)

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-04-30

รูปแบบการอ้างอิง

เกตุรุน ว., & อินโกสุม ศ. (2026). การประเมินระบบเฝ้าระวังโรค R506 เมลิออยโดสิส จังหวัดสกลนคร ปี พ.ศ. 2565. รายงานการเฝ้าระวังทางระบาดวิทยาประจำสัปดาห์, 57(4), e3208. https://doi.org/10.59096/wesr.v57i4.3208

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความต้นฉบับ