การเฝ้าระวังโรคแอนแทรกซ์ในประเทศไทย พ.ศ. 2514 ถึง พ.ศ. 2536

ประวรรณ สุนทรสมัย. แอนแทรกซ์. ใน: ศรชัย หลูอารีย์สุวรรณ, ดนัย บุนนาค, คุณหญิงตระหนักจิต หะริณสุต. บรรณาธิการ. ตำราอายุรศาสตร์เขตร้อน. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพฯ: รวมทรรศน์, 2533: 349-357.

The World Health Organization Veterinary Public Health Anthrax Working Group. Guidelines for the Surveillance and Control of Anthrax in Humans and Animals. WHO/Zooh./93.170

Randall K.Holmes. Anthrax. Principal of internal medicine. 12th edition 1991, chapter 104: 575-577.

แผนพัฒนาการสาธารณสุข ตามแผนพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับที่ 7(พ.ศ. 2535-7น 2539) คณะกรรมการวางแผนพัฒนาการสาธารณสุข

ครรชิต ลิมปกาญจนรัตน์. ระบาดวิทยาของโรคแอนแทรกซ์ในประเทศไทย. วารสารโรคติดต่อ, 2525,8:121-132.

Viratchai C. Anthrax gastroenteritis and meningitis. J Med Assoc Thailand 1974; 57:147-50.

Sirisanthana T. and Jesadapom U. Survival of a patient with gastrointestinal anthrax. Chiang Mai Med Bull 1985 Mar; 24(1) : 1-5.

กาญจนศักดิ์ ผลบูรณ์, ปาริฉัตร รัตนศิริ, สมชาย พีระปกรณ์, ประวิทย์ ชุมเกษียร, ประทุม จงเจริญ, เสมอ ศรีทาสร้อย. การระบาดของโรคแอนแทรกซ์ จังหวัดอุดรธานี. วารสารโรคติดต่อ, 2527,10(3): 207-220.

สรุปรายงานการเฝ้าระวังโรคประจำปี กองระบาดวิทยา สำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข พ.ศ. 2524-2535.

สรุปรายงานเบื้องต้นการเฝ้าระวังโรค กองระบาดวิทยา สำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุขพ.ศ. 2536.

หนังสือประมวลสถิติประจำปี กรมปศุสัตว์ กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ พ.ศ. 2524-25342

รายงานการสอบส่วนโรคแอนแทรกซ์ กองระบาดวิทยา สำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข พ.ศ. 2532-2536.