NEW PUBLIC MANAGEMENT IN ENHANCING THE ADMINISTRATIVE EFFICIENCY OF ORGANIZATIONS
Keywords:
New Public Management, Enhancing the Administrativec, Efficiency of OrganizationsAbstract
The purpose of this article was to present New public sector management aimed at enhancing organizational efficiency is an administrative approach that emphasizes results-based performance, continuous improvement of service quality, the elimination of unnecessary procedures, and the cost-effective utilization of resources. It promotes accountability, transparency, and active public participation as fundamental principles of governance. By adopting this approach, public organizations can develop more flexible and responsive management systems that are better able to adapt to rapidly changing social, economic, and political environments. In addition, it fosters a culture in which personnel are aware of the importance of performance outcomes and are committed to ongoing quality improvement and higher service standards. Through strengthened managerial capacity, improved service delivery, and increased public trust, this approach contributes significantly to the sustainable development and long-term effectiveness of public sector organizations.
References
กีรติ ยศยิ่งยง. (2549). การจัดการความรู้ในองค์การและกรณีศึกษา. (น. 28-31). กรุงเทพมหานคร: มิสเตอร์ก๊อปปี้ (ประเทศไทย) จำกัด.
จันทรานี สงวนนาม. (2546). เอกสารประกอบการสอนบรรยายหลักสูตรผู้บริหารสถานศึกษาระดับสูง. (น. 4). กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ติน ปรัชญพฤทธ์. (2535). ศัพท์รัฐประศาสนศาสตร์. (น. 130). กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ทิพาวดี เมฆสวรรค์. (2540). การบริหารมุ่งผลสัมฤทธิ์คณะกรรมการว่าด้วย การปฏิบัติราชการเพื่อประชาชนของหน่วยงานของรัฐ. (น. 24). กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน.
นันทนา ธรรมบุศย์. (2540). การพัฒนาประสิทธิภาพในการทำงาน. วารสารแนะแนว. 3(3). 25.
ปุระชัย เปี่ยมสมบูรณ์. (2529). การวิจัยประเมินผล: หลักการและกระบวนการพัฒนา. (น. 42). กรุงเทพมหานคร: พิทักษ์อักษร.
พระเมธีธรรมาภรณ์ (ประยูร ธมฺมจิตฺโต). (2539) คุณธรรมสำหรับนักบริหาร. (น. 42). กรุงเทพมหานคร: มูลนิธิพุทธธรรม.
พระราชกฤษฎีกาว่าด้วยหลักเกณฑ์และวิธีการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดี พ.ศ. 2546. (2546). ราชกิจจานุเบกษา, เล่ม 120 ตอนที่ 100 ก, หน้า 1.
ภรณี (กีร์ติบุตร) มหานนท์. (2529). การประเมินประสิทธิผลขององค์การ. (น. 113-114). กรุงเทพมหานคร: โอเดียนสโตร์.
ราชบัณฑิตยสถาน.(2554). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ.2554. (น. 324). กรุงเทพมหานคร:ราชบัณฑิตยสถาน.
วรเดช จันทรศร. (2541). ปรัชญการบริหารภาครัฐ. (น. 27-28). กรุงเทพมหานคร: สหายบล็อกและการพิมพ์.
Christopher Hood. (1991). A public management for all seasons. (pp. 3-9). Public Administration.
Hiromi Yamamoto. (2004). New Public Management-Japan’s Practice. (pp. 6). Japan: Institute for International Policy Studies Publications.
James H Harington. (1996). High Performance Benchmarking-20 Steps to Successes. (pp. 59-60). NewYork: McGraw – Hill.
Robert B. Denhardt and Joseph W. Grubbs. (2003). Public Administration : An Action Orientation (6th ed.). (pp. 334-335). USA: Wadsworth/Thomson Learning Publications.
Sowaribi Tolofari. (2005). New Public Management and Education. (pp. 78-79). Policy Futures in Education.
