พลวัตและข้อจำกัดของนโยบายผู้เสพคือผู้ป่วย: การวิเคราะห์วงจรการกระทำผิดซ้ำในมุมมองเจ้าหน้าที่ผู้ปฏิบัติงานหน้างาน

สิทธิพงษ์ ศรีกุลบุตร

Authors

สิทธิพงษ์ ศรีกุลบุตร Wanghin Police Station

Keywords:

Addict as Patient, Recidivism, Substance-Induced Psychosis, Revolving Door, Broken Communication Chain

Abstract

This research aims to analyze the dynamics of repeated drug use and explore the limitations and policy gaps of the "addicts are patients" policy (Narcotics Code, B.E. 2564) in managing psychiatric drug patients at the local level. Data were collected through in-depth interviews with four key informant groups: legal professionals, public health officials, community leaders, and families of repeat offenders in Wang Hin District, Si Sa Ket Province. Content analysis was guided by 13 behavioral science and sociological theories. The findings reveal that current recidivism behavior has transitioned into a state of "psychiatric drug patients" with a significant risk of causing violence. An analysis of frontline limitations uncovered that: 1) the legal sector faces inconsistencies between the policy's intent and arrest indicators, alongside a lack of authority to detain high-risk individuals; 2) the public health sector suffers from overwhelming workloads and insufficient beds, providing only short-term palliative care; 3) the community lacks budget, safety tools, and harbors stigmatizing attitudes; and 4) families bear risks to the point of structural collapse. These factors create a "revolving door" phenomenon where users cycle in and out of the treatment system without being healed. Furthermore, a critical gap identified is a "broken chain of communication" among courts, hospitals, and communities, driven by the absence of a core host to jointly manage risk data. Policy recommendations suggest structural reforms by:
1) developing a centralized case management system via a unified digital platform;
2) establishing district-level, high-security, semi-compulsory treatment centers to isolate patients from communities; and 3) implementing compulsory treatment combined with criminal measures for individuals with violent behaviors to restore public safety based on utilitarian principles.

Downloads

Download data is not yet available.

References

ข่าวสดออนไลน์. (2569, 18 กุมภาพันธ์). หวิดอ่วมประชาทัณฑ์ คลั่ง-หลอนยาบุกโรงเรียนวันเดียว 2 รายซ้อนอนาจารป.2 -ไล่ตีครู ตร.อุดรไล่จับระทึก. https://www.khaosod.co.th/around-thailand/news_10142998

จุฑามาศ พฤฒิวิญญู. (2553). มาตรการทางกฎหมายในการลดทอนความเป็นอาชญากรรมทางคดียาเสพติดของประเทศไทย [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย].

นิยตา รักษะโบ๊ะ. (2562). การประเมินผลลัพธ์ทางสังคมและการพัฒนาตัวชี้วัดของผลตอบแทนทางสังคมจากการลงทุนสำหรับค่ายปรับเปลี่ยนพฤติกรรมผู้เสพยาเสพติดต้นแบบ (มาตรฐานใหม่): กรณีศึกษา จังหวัดสตูล [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์].

แนวหน้า. (2569, 10 เมษายน). หนุ่มป่วยจิตหลอน! ‘คว้ามีดฟันแม่ดับสยอง’ พี่สาววอนให้ขังคุกตลอดชีวิต. https://www.naewna.com/local/958153

วันทนา อินทปัตย์. (2565). การใช้ดุลพินิจกำหนดโทษคดียาเสพติดตามประมวลกฎหมายยาเสพติด มาตรา145: ศึกษากรณีศาลจังหวัดพิษณุโลก [เอกสารวิจัยส่วนบุคคล, ศาลยุติธรรม]. ห้องสมุดศาลยุติธรรม. https://library.coj.go.th/pdf-view.html?fid=48546&table=files_biblio

สากียะห์ เจ๊ะสมอเจ๊ะ. (2563). ปัจจัยที่มีผลต่อการไม่เสพยาเสพติดซ้ำของผู้เข้ารับการบำบัดในเขตอำเภอเมืองจังหวัดยะลา [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช].

Akers, R. L. (1998). Social learning and deviant behavior: A specific test of a general theory. University of Chicago Press. (Original work published 1973).

Anderson, A. A. (2005). The community builder's approach to theory of change: A practical guide to planning and evaluation. The Aspen Institute.

Bandura, A. (1977). Self-efficacy: Toward a unifying theory of behavioral change. Psychological Review, 84(2), 191–215. https://doi.org/10.1037/0033-295X.84.2.191

Becker, H. S. (1963). Outsiders: Studies in the sociology of deviance. Free Press.

Bentham, J. (1789). An introduction to the principles of morals and legislation. T. Payne and Son.

Biernacki, P. (1986). Pathways from heroin addiction: Recovery without treatment. Temple University Press.

Drummond, M. F., Sculpher, M. J., Claxton, K., Stoddart, G. L., & Torrance, G. W. (2015). Methods for the economic evaluation of health care programmes (4th ed.). Oxford University Press.

Hirschi, T. (1969). Causes of delinquency. University of California Press.

Lundgren, R. E., & McMakin, A. H. (2018). Risk communication: A handbook for communicating environmental, safety, and health risks (6th ed.). Wiley-IEEE Press.

Prochaska, J. O., & DiClemente, C. C. (1983). Stages and processes of self-change of smoking: Toward an integrative model of change. Journal of Consulting and Clinical Psychology, 51(3), 390–395. https://doi.org/10.1037/0022-006X.51.3.390

Rappaport, J. (1987). Terms of empowerment/exemplars of prevention: Toward a theory for community psychology. American Journal of Community Psychology, 15(2), 121–148. https://doi.org/10.1007/BF00919275

Rogers, E. M. (2003). Diffusion of innovations (5th ed.). Free Press.

UNICEF. (2022). What is Communication for Development (C4D)? https://www.unicef.org/c4d/

Weiss, C. H. (1995). Nothing as practical as a good theory: Exploring theory-based evaluation for comprehensive community initiatives for children and families. In J. P. Connell, A. C. Kubisch, L. B. Schorr, & C. H. Weiss (Eds.), New approaches to evaluating community initiatives: Concepts, methods, and contexts (pp. 65–92). The Aspen Institute.