The Situation of Anemia among the First Anti-natal Care Pregnants, Saraburi Province, 1992 - 1996.

Abstract

ภาวะโลหิตจางในหญิงตั้งครรภ์เป็นปัญหาที่พบอยู่เสมอในประเทศไทยซึ่งมีผลเสียต่อสุขภาพอนามัย ของทั้งมารดาและทารก เกิดความสูญเสียทางเศรษฐกิจสังคม ทั้งของครอบครัวและประเทศชาติ การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาความชุกและแนวโน้มของภาวะโลหิตจางในหญิงตั้งครรภ์ที่มาฝากครรภ์ ครั้งแรกในสถานบริการสาธารณสุขจังหวัดสระบุรี ปี พ.ศ.2535-2539 ความครอบคลุมของการตรวจโลหิตเพื่อหาภาวะโลหิตจางและระบาดวิทยาของภาวะโลหิตจางในหญิงตั้งครรภ์ที่มาฝากครรภ์ครั้งแรกในสถานบริการสาธารณสุขจังหวัดสระบุรี ปี พ.ศ.2539 เก็บข้อมูลย้อนหลังจากแบบสรุปรายงานการเฝ้าระวังโรคโลหิตจางจากการขาดธาตุเหล็ก (ภ.302) ระหว่างปี พ.ศ. 2535-2539 ระยะเวลาดำเนินการ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539- 1 มีนาคม 2540 ผลการศึกษาพบว่า ความชุกของภาวะโลหิตจางในหญิงตั้งครรภ์ที่มาฝากครรภ์ครั้งแรก ในสถานบริการสาธารณสุขจังหวัดสระบุรี ระหว่างปี พ.ศ. 2535-2539 ร้อยละ 27.82, 28.91, 23.27, 15.99 และ 18.77 ตามลำดับ ส่วนแนวโน้มของภาวะโลหิตจางในหญิงตั้งครรภ์ พบว่า ภาวะโลหิตจางในหญิงตั้งครรภ์ในช่วงเวลาดังกล่าวแนวโน้มยังไม่ลดลงอย่างต่อเนื่อง ความครอบคลุมของการตรวจโลหิตเพื่อหาภาวะโลหิตจางในหญิงตั้งครรภ์ที่มาฝากครรภ์ครั้งแรกในสถานบริการสาธารณสุขจังหวัดสระบุรี ปี พ.ศ. 2539เป็น ร้อยละ 93.79 หญิงตั้งครรภ์ส่วนใหญ่มีภาวะโลหิตจางอยู่ในระดับที่ 1 ร้อยละ 18.07 ภาวะโลหิตจางส่วนใหญ่เกิดในไตรมาสที่ 3 ของการตั้งครรภ์ ร้อยละ 33.95 อำเภอที่พบภาวะโลหิตจางในหญิงตั้งครรภ์มากที่สุด คือ อำเภอเสาไห้ ร้อยละ 38.26 ส่วนอำเภอที่พบรองลงมาและพบว่ามีภาวะโลหิตจางมากกว่าร้อยละ 10 ได้แก่ อำเภอดอนพุด อำเภอเมือง อำเภอพระพุทธบาท อำเภอหนองแซง อำเภอวิหารแดง อำเภอบ้านหมอ และอำเภอหนองแค พบร้อยละ 26.19, 24.83, 20.29, 17.59, 11.33, 10.87 และ 10.74 ตามลำดับส่วนอำเภอที่พบน้อยที่สุด คือ อำเภอมวกเหล็กพบร้อยละ 1.49