Epidemiological study in Injuries of Motorcycle Drivers from Traffic Accidents in SingBuri Province

Abstract

การวิจัยนี้ ต้องการศึกษาปัจจัยในด้านบุคคล เวลา ยานพาหนะ สภาพแวดล้อม ต่อการเกิดอุบัติเหตุ และเปรียบเทียบปัจจัยดังกล่าวกับลักษณะของการได้รับการบาดเจ็บ ด้วยการใช้แบบสัมภาษณ์ประชากรที่ ขับรถจักรยานยนต์แล้วได้รับอุบัติเหตุ จำนวน 245 คน วิเคราะห์ค่าสถิติด้วย อัตราส่วนร้อยละ และ Chi- Square ผลการศึกษาพบว่า ปัจจัยที่ศึกษาหลายอย่างสัมพันธ์กับการเกิด อุบัติเหตุ เช่น ปัจจัยด้านความรู้ การ ดูแลและตรวจสอบสภาพรถ การติดป้ายจราจรบริเวณถนน เป็นต้น และจากการวิเคราะห์เรื่องความรุนแรง ของการบาดเจ็บกับปัจจัยด้านบุคคล เวลา ยานพาหนะ และสภาพแวดล้อม พบว่า
1. เพศชาย อายุ 40-49 ปี สถานภาพสมรส หม้าย/หย่า/แยก ได้รับการบาดเจ็บปานกลางและรุนแรงสูง
2. ระยะเวลาขับขี่รถจักรยานยนต์ การเป็นเจ้าของรถและการตรวจสภาพรถก่อนใช้ มีผลต่อความ รุนแรงของการบาดเจ็บ กล่าวคือ ระยะเวลาการขับรถ < 1 ปี การเป็นเจ้าของรถเองและการไม่นำรถไปตรวจ เช็คในรอบ 1 ปี มีผลทำให้ได้รับการบาดเจ็บปานกลางและรุนแรงสูง
3. การมีความรู้ดี หรือไม่มีความรู้เกี่ยวกับกฎจราจร ไม่มีความแตกต่างต่อความรุนแรงของการบาดเจ็บ
4. สภาพถนนและสิ่งแวดล้อม ที่แตกต่างกัน ไม่มีความแตกต่างต่อความรุนแรงของ การบาดเจ็บ
5. ลักษณะการเกิดอุบัติเหตุ ทั้งที่เกิดร่วมกับยานพาหนะอื่น ๆ พลิกคว่ำหรือล้มเอง ชนสิ่งมีชีวิตและไม่มีชีวิต หรือบาดเจ็บจากตัวรถจักรยานยนต์ ไม่มีความแตกต่างกันต่อการได้รับความรุนแรงของการบาดเจ็บสำหรับชนิดของยานพาหนะคู่กรณี ก็ไม่มีผลต่อการได้รับความรุนแรงของการบาดเจ็บเช่นเดียวกัน
จากการวิจัยนี้แสดงว่า มีปัจจัยหลายอย่างที่มีผลทำให้เกิดอุบัติเหตุสูงขึ้น แต่ปัจจัยที่มีผลต่อความรุนแรงของการบาดเจ็บมีเพียงเพศ อายุ สถานภาพสมรส ระยะเวลาขับขี่รถจักรยานยนต์ตั้งแต่เริ่มขับจนถึงวันเกิดอุบัติเหตุ และการนำรถไปตรวจเช็คในรอบ 1 ปี อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ( P<0.05 ) สำหรับการมีความรู้เกี่ยวกับกฎจราจร สภาพถนน สิ่งแวดล้อม และลักษณะการเกิดอุบัติเหตุและชนิดของยานพาหนะคู่กรณี ไม่มีผลต่อความรุนแรงของการบาดเจ็บอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ( P> 0.05)