การสอบสวนผู้ป่วยเฉพาะรายโรค Visceral Leishmaniasis ซึ่งติดเชื้อภายในประเทศ รายที่ 4 ของประเทศไทย ตำบลทอนหงส์ อำเภอพรหมคีรี จังหวัดนครศรีธรรมราช เดือนมินายน - กรกฎาคม 2550

ผู้แต่ง

  • บวรวรรณ ดิเรกโภค สำนักระบาดวิทยา
  • ดารินทร์ อารีย์โชคชัย สำนักระบาดวิทยา
  • ธีรศักดิ์ ชักนำ สำนักระบาดวิทยา
  • สิทธิโชค วงศ์ประยูร สำนักระบาดวิทยา
  • ยุทธนา สามัง คณะเวชศาสตร์เขตร้อน มหาวิทยาลัยมหิดล
  • สำเริง พรหมมงคล คณะเวชศาสตร์เขตร้อน มหาวิทยาลัยมหิดล
  • อมรรัตน์ ชุตินันทกูล สำนักงานป้องกันควบคุมโรคที่ 11 จังหวัดนครศรีธรรมราช
  • สมานศรี คำสมาน สำนักงานป้องกันควบคุมโรคที่ 11 จังหวัดนครศรีธรรมราช
  • กรรณิกา สุรรรณา สำนักงานป้องกันควบคุมโรคที่ 11 จังหวัดนครศรีธรรมราช
  • ฆาลิตา อานนท์ สำนักงานป้องกันควบคุมโรคที่ 11 จังหวัดนครศรีธรรมราช
  • รพีพรรณ เดชพิชัย โรงพยาบาลมหาราชนครศรีธรรมราช
  • ศุภโชค แก้วงาม สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดนครศรีธรรมราช
  • เสริมสุข รัตนสุวรรณ สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดนครศรีธรรมราช
  • ธงชัย สุขเกื้อ สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดนครศรีธรรมราช

บทคัดย่อ

สำนักระบาดวิทยา ได้รับรายงานผู้ป่วยสงสัยโรคลิชมาเนีย ที่จังหวัดนครศรีธรรมราช เมื่อวันที่ 13 มิถุนายน 2550 ผู้ป่วยเข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาลสงขลานครินทร์ จึงได้ทำการสอบสวนโรคเพื่อยืนยันการเกิดโรคและการติดเชื้อภายในประเทศไทย ค้นหาผู้ป่วยรายใหม่ ปัจจัยเสี่ยงแหล่งรังโรค และแมลงพาหะนำโรค และกำหนดมาตรการป้องกันควบคุมโรค
ผลการสอบสวนพบว่า ผู้ป่วยเป็นชายไทย อายุ 44 ปี อยู่หมู่ 5 ตำบลทอนหงส์ อำเภอพรหมคีรี จังหวัดนครศรีธรรมราช อาชีพทำสวนยาง ปัจจุบันไม่ได้ทำเนื่องจากตาบอดสนิททั้งสองข้าง ผู้ป่วยมีอาการซีดและอ่อนเพลียเป็นโรคเบาหวานไปรักษาที่โรงพยาบาลพรหมคีรี แพทย์สงสัยไขกระดูกฝ่อจึงส่งไปรักษาตัวที่โรงพยาบาลสงขลานครินทร์ และรับไว้เป็นผู้ป่วยในวันที่ 3 มิถุนายน 2550 ผลการตรวจไขกระดูก พบเชื้อ Leisimania spp. ปัจจุบันอาการหายเป็นปกติ ไม่พบว่าผู้ป่วยรายนี้ติดโรคจากชาวต่างชาติที่มาจากประเทศที่มีโรคนี้เป็นโรคประจำถิ่น เช่น บังคลาเทศ อินเดีย ปากีสถาน เป็นต้น จึงน่าจะติดโรคภายในประเทศ จากการค้นหาผู้สัมผัสในชุมชนสัมภาษณ์ข้อมูล 165 ราย และเจาะเลือดได้ 164 ราย เจาะเลือดสัตว์รังโรครวม 25 ตัว ผลการตรวจในคนด้วยวิธี Polymerase Chain Reaction ไม่พบว่าติดเชื้อ ผลการตรวจในสัตว์ด้วยการตรวจภูมิคุ้มกันวิทยาวิธี Direct Agglitination Test พบว่า Titer สูงกว่า 1:100 ขึ้นไปในวัว 1 ตัว และแมว 1 ตัว เก็บตัวอย่างแมลงริ้นฝอยทรายจำนวน 73 ตัว พบเป็นริ้นฝอยทรายชนิด Phiebotomus agentipes ตัว ซึ่งเป็นชนิดหนึ่งที่เป็นพาหะของโรคนี้ได้ ให้สุขศึกษาแก่ประชาชนให้ฝ้าระวังอาการและจัดสภาพแวดล้อมให้สะอาดไม่เป็นที่อยู่ของสัตว์รังโรค ได้รับความร่วมมือเป็นอย่างดี

เอกสารอ้างอิง

ธีรยุทธ สุขมี. โรค Visceral Leishmaniasis (Kala A2ar) ในประเทศ'ไทย ปี 2549. Weekly Epidemiology Surveillance Report . 2006;37: 364-7.

P.Desjeux. Leishmaniasis: Public Health Aspect and Control. Clinical in Dermatology: 1996;14:417-423.

P.Laohapaibul, S. Siampakdi. Kala-azar : Report of one imported case. Siriraj Hospital Gazette. 1960;12:561-9.

Usa Thisyakorn, Somchai Jongwutiwes, Preeda Vanichsetakul, Pornthep Lertsapcharoen. Visceral Leishmaniasis : the first indigenous case report in Thailand. Transactions of The Royal Society of Tropical Medicine and Hygiene :1999;23-24.

Wandee Kongkaew, Potjaman Siriarayaporn, Saovanee Leelayoova, et al.Autochthonous Visceral Leishmaniasis : A report of a Second Case in Thailand.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2024-06-07

รูปแบบการอ้างอิง

ดิเรกโภค บ., อารีย์โชคชัย ด., ชักนำ ธ., วงศ์ประยูร ส., สามัง ย., พรหมมงคล ส., ชุตินันทกูล อ., คำสมาน ส., สุรรรณา ก., อานนท์ ฆ., เดชพิชัย ร., แก้วงาม ศ., รัตนสุวรรณ เ., & สุขเกื้อ ธ. (2024). การสอบสวนผู้ป่วยเฉพาะรายโรค Visceral Leishmaniasis ซึ่งติดเชื้อภายในประเทศ รายที่ 4 ของประเทศไทย ตำบลทอนหงส์ อำเภอพรหมคีรี จังหวัดนครศรีธรรมราช เดือนมินายน - กรกฎาคม 2550. รายงานการเฝ้าระวังทางระบาดวิทยาประจำสัปดาห์, 39(19), 305–307. สืบค้น จาก https://he05.tci-thaijo.org/index.php/WESR/article/view/2392

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความต้นฉบับ