ปัจจัยเสี่ยงร่วมของการระบาดของอหิวาตกโรค ในพื้นที่หลายจังหวัด ประเทศไทย พ.ศ.2550

ผู้แต่ง

  • คณะสอบสวนโรคร่วม โรงพยาบาลสมด็จพระยุพราชกระนวน
  • สำนักงนสาธารณสุขจังหวัดขอนแก่น
  • สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดมหาสารคาม
  • สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดร้อยเอ็ด
  • สำนักงานสาธรณสุขจังหวัดกาพสินธุ์
  • สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดอุดรธานี
  • สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดชัยภูมิ
  • สำนักงานป้องกันดวบคุมโรคที่ 6 ขอนแก่น
  • สำนักงานป้องกันควบคุมโรดที่ 7 อุบลราชรานี
  • สำนักระบาดวิทยา กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข

บทคัดย่อ

  

เอกสารอ้างอิง

สำนักระบาควิทยา กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข. สรุปรายงาน การเฝ้าระวังโรคประจำปี 2550 (Annual Epidemiological Surveillance Report 2007). กรุงเทพ: โรงพิมพ์องค์การส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์; 2551. หน้า 100-2.

เบญจวรรณ ระลึก. ร้ายงานการสอบสวนกรณีผู้ป่วยอหิวาตกโรคที่ลาว และเส้นทางการขนส่งหอยแครงที่เกี่ยวข้องกับการเกิดการระบาดของ อหิวาตกโรค ไทย-ลาว วันที่ 19-20 ตุลาคม พ.ศ.2550. (เอกสาร ประกอบการนำเสนอในที่ประชุมวิชาการสำนักระบาควิทยา)

ชูพงศ์ แสงสว่าง. รายงานการสอบสวนการระบาดของอหิวาตกโรค จังหวัดขอนแก่น วันที่ 3-1 1 ตุลาคม พ.ศ.2550. (เอกสารประกอบการ นำเสนอในที่ประชุมวิชาการสำนักระบาดวิทยา)

Eiler A, Johansson M, Bertilsson S. Environmental influences on Vibrio populations in northern temperate and boreal coastal waters (Baltic and Skagerrak Seas). Appl Environ Microbiol. 2006;72(9):6004-11.

Jiang SC, Fu W. Seasonal Abundance and Distribution of Vibrio cholerae in Coastal Waters Quantified by a 16S-23S intergenic spacer probe. Microb Ecol. 2001;42(4):540-48.

Blake PA, Rosenberg ML, Costa JB, Ferreira PS, Guimaraes CL, Gangarosa EJ. Cholera in Portugal, 1974: I. Modes of transmission. Am J Epidemiol. 1997;105(4):337-43.

Bodhidatta L, Echeverria P, Deesuwan M, Kitporka P. Epidemiologic study of Vibrio cholerae O1 and O139 in Thailand: at the advancing edge of the eighth pandemic. Am J Epidemiol. 1996;143(3):263-8.

Elhadi N, Radu S, Chen CH, Nishibuchi M. Prevalence of potentially pathogenic Vibrio species in the seafood market in Malaysia. J Food Prot. 2004 ; 67(7): 1469-759.

จุฑารัตน์ ถาวรนันท์. ประวัติการเกิดโรคอุจจาระร่วงอย่างแรงใน ประเทศไทย. ใน: ธวัช จายนียโยธิน, ศุภชัย ฤกษ์งาม, ศุภมิตร ชุณห์สุทธิ วัฒน์, จุทารัตน์ ถาวรนันท์, บรรณาธิการ. คู่มือการป้องกันและควบคุมโรคอุจจาระร่วงอย่างแรง. เล่ม 1. กรุงเทพ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย; 2542. หน้า 4- 17.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2008-01-02

รูปแบบการอ้างอิง

โรงพยาบาลสมด็จพระยุพราชกระนวน ค., สำนักงนสาธารณสุขจังหวัดขอนแก่น, สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดมหาสารคาม, สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดร้อยเอ็ด, สำนักงานสาธรณสุขจังหวัดกาพสินธุ์, สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดอุดรธานี, สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดชัยภูมิ, สำนักงานป้องกันดวบคุมโรคที่ 6 ขอนแก่น, สำนักงานป้องกันควบคุมโรดที่ 7 อุบลราชรานี, & สำนักระบาดวิทยา กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข. (2008). ปัจจัยเสี่ยงร่วมของการระบาดของอหิวาตกโรค ในพื้นที่หลายจังหวัด ประเทศไทย พ.ศ.2550. รายงานการเฝ้าระวังทางระบาดวิทยาประจำสัปดาห์, 39(52), 917–922. สืบค้น จาก https://he05.tci-thaijo.org/index.php/WESR/article/view/2431

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความต้นฉบับ