การพยากรณ์การเกิดโรคไข้หวัดใหญ่ ประเทศไทย ปี พ.ศ. 2555

บทคัดย่อ

การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อทราบสถานการณ์และแนวโน้มการเกิดโรคไข้หวัดใหญ่ในปี พ.ศ. 2555 - 2556 และศึกษาความสัมพันธ์ของสัดส่วนผู้ป่วยอาการคล้ายไข้หวัดใหญ่กับการเกิดโรคไข้หวัดใหญ่ วิธีการศึกษา วิเคราะห์สถานการณ์โรคและพยากรณ์ การเกิดโรคไข้หวัดใหญ๋โดยใช้วิธีการ Exponential Smoothing(Winters' multiplicative) วิเคราะห์ข้อมูลตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2553 ถึง 31 กรกฎาคม 2555 เพื่อพยากรณ์ข้อมูลช่วงเดือนสิงหาคม 2555 - 31 ธันวาคม 2556 วิเคราะห์ความสัมพันธ์ของสัดส่วน ผู้ป่วยอาการคล้ายไข้หวัดใหญ่กับการเกิดโรคด้วยวิธี Linear regression โดยใช้ข้อมูลรายสัปดาห์ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2553 ถึง 31 กรกฏาคม 2555 ผลการศึกษา พบว่าสถานการณ์ข้หวัดใหญ่ตั้งแต่ ปี พ.ศ. 2552 มีอัตราป่วยลดลงตามลำดับ โดยในปี พ.ศ. 2555 ตั้งแต่เดือนมกราคม - กรกฎาคม 2555 มีจำนวนผู้ป่วยใกล้เคียงกับในปี พ.ศ. 2554 และค่ามัธยฐาน 3 ปี (ปี พ.ศ. 2552 -2554) กลุ่ม เสี่ยงเป็นกลุ่มเด็กเล็กถึงเด็กชั้นมัธยมต้น อายุ 0 - 14 ปี การเกิดโรคพบกระจายทั่วทุกภาคของประเทศ โดยภาคตะวันออกเฉียงเหนือมีอัตราป่วยน้อยที่สุด การพยากรณ์ไข้หวัดใหญ่ในปี พ.ศ. 2555 - 2556 โดยมีสมมุติฐานว่าปัจจัยต่าง ๆ ที่เป็นตัวกำหนดจำนวนการป่วยในช่วงเวลาดังกล่าวยังคงคล้ายคลึงหรือไม่มีความแตกต่างจากช่วงเวลาที่นำข้อมูลมาใช้ในการพยากรณ์ พบว่าจำนวนผู้ป่วยมีแนวโน้มสูงขึ้นในเดือนสิงหาคม จำนวนผู้ป่วยอยู่ระหว่าง 3,519 - 11,065 ราย และเดือนกันยายน 2555 จำนวนผู้ป่วยอยู่ระหว่าง 2,030 - 9,590 ราย หลังจากนั้นจำนวนผู้ป่วยจะลดลง และในปี พ.ศ. 2556 มีค่าพยากรณ์ลดต่ำลงเมื่อเทียบกับปี พ.ศ. 2555 โดยมีผู้ป่วยประมาณเดือนละ 8,932 ราย การศึกษาความสัมพันธ์ของสัดส่วนผู้ป่วยอาการคล้ายไข้หวัดใหญ่กับจำนวนผู้ป่วยไข้หวัดใหญ่ พบว่า สัดส่วนผู้ป่วยอาการคล้ายไข้หวัดใหญ่มีความสัมพันธ์ในทิศทางเดียวกันกับจำนวนผู้ป่วยไข้หวัดใหญ่ สามารถพยากรณ์จำนวนผู้ป่วยไข้หวัดใหญ่ได้จากสมการ Y = -420 1.62 + 1045.97 (สัดส่วนของผู้ป่วยอาการคล้ายไข้หวัดใหญ่ในผู้ป่วยที่เข้ามารับการรักษาพยาบาลที่แผนกผู้ป่วยนอก) การวิเคราะห์สถานการณ์และการพยากรณ์โรค ทำให้เห็นถึงแนวโน้มการเพิ่มขึ้นของจำนวนผู้ป่วยไข้หวัดใหญ่ในประเทศไทย นำไปสู่การป้องกันการระบาดของโรคไข้หวัดใหญ่ต่อไปในอนาคต