ผลของโปรแกรมบริหารสมองเพื่อป้องกันภาวะสมองเสื่อมต่อสมรรถภาพสมองของผู้สูงอายุใน โรงพยาบาลปากคาด
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
วิจัยกึ่งทดลองนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมบริหารสมองเพื่อป้องกันภาวะสมองเสื่อมต่อสมรรถภาพสมองของผู้สูงอายุในโรงพยาบาลปากคาด กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้สูงอายุ 60 ปีขึ้นไป ที่มารับบริการคลินิกผู้สูงอายุโรงพยาบาลปากคาด คัดเลือกแบบเจาะจง จำนวน 32 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ โปรแกรมป้องกันภาวะสมองเสื่อมสำหรับผู้สูงอายุ เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล ประกอบด้วยแบบประเมินการรับรู้เกี่ยวกับโรคสมองเสื่อม เแบบทดสอบสมรรถภาพของสมอง แบบประเมินความร่วมมือในการทำกิจกรรมต่อเนื่องที่บ้าน และแบบประเมินความพึงพอใจ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือสถิติเชิงพรรณนา และสถิติ Wilcoxon signed-rank test ผลการวิจัยพบว่า หลังการทดลองกลุ่มตัวอย่างมีค่าเฉลี่ยคะแนนการรับรู้เกี่ยวกับโรคสมองเสื่อมมากกว่าก่อนทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ p< .05 โดยมีการรับรู้เกี่ยวกับโรคสมองเสื่อมอยู่ในระดับดีเพิ่มขึ้น จากร้อยละ 75 เป็นร้อยละ 97.20 กลุ่มตัวอย่างทุกรายให้ความร่วมมือในการทำกิจกรรมต่อเนื่องที่บ้านอยู่ในระดับดี ส่งผลให้หลังการทดลองกลุ่มตัวอย่างมีค่าเฉลี่ยคะแนนสมรรถภาพสมองแตกต่างจากก่อนทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติp< .05 โดยพบค่าคะแนนเฉลี่ยสมรรถภาพสมองเพิ่มขึ้น จากก่อนการทดลองมีค่าคะแนนเฉลี่ย 26.47 + 1.61 คะแนน เป็นหลังการทดลองมีค่าคะแนนเฉลี่ย 29.88 + .32 คะแนน กลุ่มตัวอย่างมีความพึงพอใจในภาพรวมอยู่ในระดับพอใจมากที่สุด
ดังนั้น โปรแกรมบริหารสมองเพื่อป้องกันภาวะสมองเสื่อมจึงเป็นแนวทางที่มีประสิทธิภาพในการส่งเสริมสมรรถภาพสมองและป้องกันภาวะสมองเสื่อมในผู้สูงอายุ และสามารถนำไปประยุกต์ใช้ในการดูแลผู้สูงอายุในสถานบริการสุขภาพหรือชุมชนต่อไปได้
คำสำคัญ โปรแกรมบริหารสมองเพื่อป้องกันภาวะสมองเสื่อม, สมรรถภาพสมอง, ผู้สูงอายุ
Downloads
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กรมอนามัย. (2566). แผนยุทธศาสตร์การพัฒนาระบบสุขภาพผู้สูงอายุ พ.ศ. 2566–2570. https://anamai.moph.go.th
คลินิกผู้สูงอายุโรงพยาบาลปากคาด. (2567). สรุปตัวชี้วัดการดำเนินงาน 3 ปี. โรงพยาบาลปากคาด
พีรนุตริ์ ศรชัยเลิศสกุล (2560) ผลของโปรแกรมการกระตุ้นการทำงานสมองที่มีต่อสมรรถภาพสมองของผู้สูงอายุ ในเขตเทศบาลตำบลสุวรรณภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด. วารสารวิจัยและพัฒนานวัตกรรมทางสุขภาพ, 1(2), 206-215.
เพ็ญศิริ โคตรพัฒน์, อุบลพรรณ ธีระศิลป์ และ ชฎาภา ประเสริฐทรง. (2566). ผลของโปรแกรมการป้องกันสมองเสื่อมถอยของผู้สูงอายุในชุมชน โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลวัดสลุด. วารสารพยาบาลทหารบก, 24(1), 470–480.
สายใจ พันแพง. (2567). การพัฒนารูปแบบการป้องกันภาวะสมองเสื่อมของผู้สูงอายุโดยการมีส่วนร่วมของภาคีเครือข่ายสุขภาพชุมชน ในเขตรับผิดชอบโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลเด่นเหล็ก อำเภอน้ำปาด จังหวัดอุตรดิตถ์. โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลเด่นเหล็ก.
ศรนรินทร์ กาญจนะโนพินิจ, สุวิทย์ เจริญศักดิ์ และฐิตวี แก้วพรสวรรค์. (2557). การศึกษาคุณสมบัติการวัดของแบบคัดกรอง Cognistat ฉบับภาษาไทย. วารสารสมาคมจิตแพทย์แห่งประเทศไทย, 59(4), 409-18.
ไอลดา มาเม่น, ภมรทิพย์ สาสนบูรณ์ และพลอยไพลิน บุตสา. (2567). ผลของโปรแกรมป้องกันภาวะสมองเสื่อมต่อสมรรถภาพสมองของผู้สูงอายุในศูนย์สุขภาพชุมชนเมืองนครสวรรค์ จังหวัดนครสวรรค์. วารสารสาธารณสุขมูลฐาน (ภาคเหนือ), 34(3), 34-43.
Tantirat, P., Suphanchaimat, R., Rattanathumsakul, T., & Noree, T. (2020). Projection of the number of elderly in different health states in Thailand in the next ten years, 2020–2030. International Journal of Environmental Research and Public Health, 17(22), https://www.mdpi.com/1660-4601/17/22/8703
World Health Organization. (2021). Global status report on the public health response to dementia. https://www.who.int/publications/i/item/9789240033245
World Health Organization. (2021). Dementia. https://www.who.int/news-room/fact-sheets/detail/dementia
Yang, X., Xu, X. Y., Guo, L., Zhang, Y., Wang, S. S., & Li, Y. (2022). Effect of leisure activities on cognitive aging in older adults: A systematic review and meta-analysis. Frontiers in Psychology, 13, https://doi.org/10.3389/fpsyg.2022.1080740
Zewdie, A., Mose, A., Sahle, T., Bedewi, J., Gashu, M., Kebede, N., & Yimer, A. (2022). The health belief model’s ability to predict COVID-19 preventive behavior: A systematic review. SAGE Open Medicine, 10, 1–12.
