ผลของเครือข่ายชุมชนร่วมกับโทรเวชกรรมในการบำบัดติดตาม ผู้ป่วยยาเสพติด อำเภอเลิงนกทา

บทคัดย่อ

การวิจัยกึ่งทดลองแบบกลุ่มเดียววัดก่อน-หลังนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการพัฒนาเครือข่ายชุมชนร่วมกับการใช้ระบบโทรเวชกรรมในการบำบัดติดตามผู้ป่วยยาเสพติดแบบชุมชนเป็นฐานต่อทักษะ และพฤติกรรมการป้องกันตนเองจากยาเสพติด และคุณภาพชีวิตของผู้ป่วยยาเสพติดในอำเภอเลิงนกทา จังหวัดยโสธร กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ป่วยยาเสพติดที่เข้ารับการบำบัดแบบชุมชนเป็นฐาน ระหว่างวันที่ 1 ตุลาคม 2567 ถึง 30 สิงหาคม 2568 ได้รับการบำบัดตามโปรแกรมและติดตามผลผ่านระบบโทรเวชกรรม โดยอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้านรวมระยะเวลา 16 สัปดาห์ เครื่องมือวิจัยประกอบด้วย แบบสอบถามทักษะ และพฤติกรรมการป้องกันตนเองจากยาเสพติด และแบบประเมินคุณภาพชีวิต ซึ่งมีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.92, 0.96 และ 0.92 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพรรณนาและสถิติ Paired sample t-test

          ผลการวิจัยพบว่า หลังการทดลองกลุ่มตัวอย่างมีทักษะการป้องกันตนเองจากยาเสพติด (4.33±0.39) และพฤติกรรมการป้องกันตนเองจากยาเสพติด (4.27±0.43) สูงกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p=0.002) รวมทั้งมีคุณภาพชีวิต (4.37±0.30) ดีขึ้นกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p=0.012) ผลการศึกษานี้สะท้อนให้เห็นว่าการบำบัดติดตามผู้ป่วยยาเสพติดแบบชุมชนเป็นฐานร่วมกับการใช้ระบบโทรเวชกรรมสามารถส่งเสริมทักษะและพฤติกรรมการป้องกันตนเองจากยาเสพติดและคุณภาพชีวิตของผู้ป่วยได้อย่างมีประสิทธิภาพ