การดำเนินการพัฒนารูปแบบการดูแลสุขภาพปฐมภูมิแบบบูรณาการ เพื่อการเสริมสร้างสุขภาพผู้สูงอายุที่มีภาวะความเสื่อมถอยศักยภาพภายใน

ผู้แต่ง

  • ชัยณรงค์ สังข์จ่าง กองสถานประกอบการเพื่อสุขภาพ กรมสนับสนุนบริการสุขภาพ
  • โกเมนทร์ ทิวทอง กองสนับสนุนระบบสุขภาพปฐมภูมิ สำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข
  • อมรศรี ยอดคำ อาจารย์ประจำภาควิชาการพยาบาลอนามัยชุมชน มหาวิทยาลัยปทุมธานี

คำสำคัญ:

การดูแลผู้สูงอายุแบบบูรณาการ, ระบบบริการสุขภาพปฐมภูมิ, ภาวะความเสื่อมถอยศักยภาพภายใน, รูปแบบการวิจัยดำเนินการ

บทคัดย่อ

การสร้างเสริม “ผู้สูงอายุมีสุขภาพดี” คือกระบวนการพัฒนาและคงไว้ซึ่งความสามารถในการทำกิจวัตรประจำวัน และศักยภาพภายใน เพื่อสร้างสุขภาวะและคุณภาพชีวิตที่ดี การวิจัยดำเนินการนี้มีเป้าหมายเพื่อการแปลงชุดความรู้ให้เกิดแนวปฏิบัติ และการพัฒนาศักยภาพของบุคลากรสาธารณสุขของทีมสุขภาพปฐมภูมิ ซึ่งดำเนินการใน รพ.สต. และหน่วยบริการสุขภาพปฐมภูมิ จำนวน 103 แห่ง โดยใช้ระเบียบวิธีการวิจัยแบบผสมผสาน การวิจัยเอกสาร การวิจัยเชิงคุณภาพ และการวิจัยเชิงปริมาณ ดำเนินการระหว่าง เดือนสิงหาคม 2565 – พฤษภาคม 2567

ผลการศึกษาพบว่า รูปแบบการดำเนินการพัฒนาระบบการดูแลแบบบูรณาการ ประกอบด้วย 4 ขั้นตอน คือ (1) การทบทวนความรู้เพื่อพัฒนาแนวปฏิบัติ (2) การพัฒนาศักยภาพผู้ปฏิบัติงานทีมสุขภาพ (3) การพัฒนาศักยภาพและเสริมพลังการปรับระบบบริการดูแลแบบบูรณาการ และ (4) การพัฒนาศักยภาพการประเมินผลลัพธ์ กระบวนการจัดบริการดูแลสุขภาพผู้สูงอายุแบบบูรณาการสำหรับหน่วยบริการสุขภาพปฐมภูมิมีองค์ประกอบที่สำคัญ คือ (1) ระบบการจัดบริการดูแลแบบบูรณาการ อยู่ในขั้นมีการริเริ่มการดำเนินการ (คะแนนเฉลี่ย 18.82 จาก 26 คะแนน) และ (2) การบริหารจัดการสนับสนุนการดูแลแบบบูรณาการ อยู่ในขั้นมีการริเริ่มการดำเนินการ (คะแนนเฉลี่ย 16.04 จาก 26 คะแนน) ข้อค้นพบจากการศึกษา พบว่า ปัจจัยสนับสนุนการดำเนินการ ได้แก่ ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของทีมสุขภาพ นโยบายและเป้าหมายทางบริหารแบบมุ่งเน้นคุณค่าและผลลัพธ์ และการพัฒนาโครงการผลิตบริการร่วมของชุมชนและหน่วยงาน เป็นปัจจัยที่ส่งผลทำให้ผลลัพธ์ทางสุขภาพที่เปลี่ยนแปลงดีขึ้น โดยผลการศึกษา พบว่า ภาวะความเสื่อมถอย 3 องค์ประกอบ ความสามารถในการทำกิจวัตรประจำวัน และความพึงพอใจและคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุ อย่างมีนัยยะสำคัญทางสถิติ (p-value = 0.05) 

ผลการศึกษาให้ข้อเสนอแนะว่า หน่วยงานที่เกี่ยวข้อง อาทิ กระทรวงสาธารณสุข องค์การบริหารส่วนจังหวัด ควรพิจารณาปรับปรุงพัฒนานโยบายและระบบบริการสุขภาพปฐมภูมิไปสู่รูปแบบการดูแลผู้สูงอายุแบบบูรณาการ รวมไปถึงการพัฒนาระบบสารสนเทศแบบบูรณาการเพื่อรองรับการดำเนินการ และการศึกษาวิจัยและพัฒนามาตรการส่งเสริมสุขภาพที่เหมาะสมสำหรับการดูแลและจัดการตนเองสำหรับผู้สูงอายุ

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงสาธารณสุข. คู่มือการคัดกรองและประเมินสุขภาพผู้สูงอายุ พ.ศ. 2564. กรมการแพทย์, นนทบุรี.

กระทรวงสาธารณสุข. (2565). ระบบศูนย์บริการข้อมูลสุขภาพ (Health Data Center : HDC) https://hdcservice.moph.go.th

/hdc/main/index.php สืบค้นวันที่ 15 มิถุนายน 2565.

มูลนิธิสถาบันวิจัยและพัฒนาผู้สูงอายุไทย และสถาบันวิจัยประชากรและสังคม. (2561). สถานการณ์ผู้สูงอายุไทย พ.ศ. 2560. บริษัท โรงพิมพ์เดือนตุลา จำกัด, กรุงเทพมหานคร.

ดวงดาว ศรียากูล. (2566). คู่มือการจัดบริการสำหรับการดูแลผู้สูงอายุแบบบูรณาการโดยประยุกต์ตามแนวทางของ ICOPE (Practice Service Guideline Applied from WHO-Integraed Car for Older People) : โครงการการพัฒนารูปแบบและกลไกระบบสุขภาพปฐมภูมิแบบบูรณาการเพื่อการป้องกันภาวะพึ่งพิงสำหรับผู้สูงอายุ “ทีมสุขภาพ 3 หมอปฐมภิใส่ใจ ผู้สูงวัยแข็งแรง. สมาคมหมออนามัย และสถาบันพัฒฯระบบสุขภาพองค์รวม มูลนิธิสาธารณสุขแห่งชาติ, นนทบุรี.

สถาบันเพื่อการพัฒนาประเทศไทย. (2561). ระบบประกันการดูแลระยะยาว : ระบบที่เหมาะสม กับประเทศไทย. รายงานทีดีอาร์ไอ. ฉบับที่ 138 มีนาคม 2561.

สันติ ลาภเบญจกุล และคณะ. (2560). แนวทางการดำเนินงานพัฒนาระบบการดูแลผู้สูงอายุในชุมชนแบบไร้รอยต่อ. กรมสนับสนุนบริการสุขภาพ,นนทบุรี.

สุธาทิพย์ จันทร์รักษ์ (บรรณาธิการ). (2564). แนวทางการขับเคลื่อนนโยบายคนไทยทุกครอบครัวมีหมอประจำตัว 3 คน. กองสนับสนุนสุขภาพภาคประชาชน, กรมสนับสนุนบริการสุขภาพ, นนทบุรี.

Cheryl Setler, Laura Damschroder, Christian Helfrinch and Hildi Hagedorn.(2011). A Guide for applying a revised version of the PARIHS framework for implementation. Implementation Science. 2011, 6:99.

Integrated Care for Older People (ICOPE). (2019a). Guidance for Person-centered Assessment and Pathways in Primary Care. WHO, Geneva.

Integrated Care for Older People (ICOPE). (2019b). Implementation Framework : Guidance for Systems and Services. WHO, Geneva.

Jack Mezirow. (1991). Transformative Dimensions of Adult Learning. San Francisco : Jossey-Bass.

Natasha Robert and et. Al. (2021). The utility of the implementation science framework “Integrated Promoting Action on Research Implementation in Health Services” (i-PARIHS) and the facilitator role for introducing patient-reported outcome measures (PROMs) in a medical oncology outpatient department. Quality of Life Research. pp.3063-3071.

WHO. (2017). Integrated Care for Older People : Guidelines on Community-level Interventions to Management Declines in Intrinsic Capacity. Geneva.

WHO. (2020). Decade of Healthy Ageing : Baseline Report. Geneva.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2025-03-07

รูปแบบการอ้างอิง

ชัยณรงค์ สังข์จ่าง, โกเมนทร์ ทิวทอง, & อมรศรี ยอดคำ. (2025). การดำเนินการพัฒนารูปแบบการดูแลสุขภาพปฐมภูมิแบบบูรณาการ เพื่อการเสริมสร้างสุขภาพผู้สูงอายุที่มีภาวะความเสื่อมถอยศักยภาพภายใน. วารสารวิจัยสุขภาพปฐมภูมิ, 1(1), 1–22. สืบค้น จาก https://he05.tci-thaijo.org/index.php/J_PHR/article/view/4473

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย