การมีส่วนร่วมในการพัฒนาคุณภาพการบริหารจัดการภาครัฐ (PMQA) ของบุคลากรสาธารณสุขอำเภอเมืองสงขลา จังหวัดสงขลา

พิเชษฐ์ สุขทร

ผู้แต่ง

พิเชษฐ์ สุขทร สำนักงานสาธารณสุขอำเภอเมืองสงขลา จังหวัดสงขลา

คำสำคัญ:

การบริหารจัดการภาครัฐ, การมีส่วนร่วม, สำนักงานสาธารณสุขอำเภอ

บทคัดย่อ

การศึกษาแบบภาคตัดขวางนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) การรับรู้ ทัศนคติ ปัจจัยด้านสภาพแวดล้อม และการมีส่วนร่วม และ 2) วิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยส่วนบุคคล ด้านการรับรู้ ด้านทัศนคติ สภาพแวดล้อมในองค์กร กับการมีส่วนร่วมในการพัฒนาคุณภาพการบริหารจัดการภาครัฐของบุคลากรสาธารณสุขอำเภอเมืองสงขลา จังหวัดสงขลา ประชากรที่ใช้ในการศึกษา คือ บุคลากรสังกัดสำนักงานสาธารณสุขอำเภอเมืองสงขลา จังหวัดสงขลา คำนวณกลุ่มตัวอย่าง 70 คน เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสอบถาม ตรวจสอบเครื่องมือโดยผู้ทรงคุณวุฒิ 3 ท่าน ได้ค่าความสอดคล้องระหว่าง 0.67-1.00 ค่าสัมประสิทธิ์แอลฟ่าของครอนบาค เท่ากับ 0.84 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา Chi-square test, Fisher’s exact test และ Pearson correlation coefficient

ผลการวิจัยพบว่า กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่มีการรับรู้อยู่ในระดับปานกลาง (M = 3.03, SD = 0.65) ด้านทัศนคติอยู่ในระดับปานกลาง (M = 3.38, SD = 0.50) ด้านสภาพแวดล้อมในองค์กรในภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง (M = 3.43, SD = 0.19) การมีส่วนร่วมในภาพรวมอยู่ในระดับสูง (M = 3.69, SD = 0.36) และปัจจัยด้านประเภทการทำงาน และการรับรู้มีความสัมพันธ์กับการมีส่วนร่วมในการพัฒนาคุณภาพการบริหารจัดการภาครัฐเป็นไปในทิศทางบวกอยู่ในระดับต่ำ (r = 0.25, p = 0.04) ส่วนปัจจัยอื่นไม่มีความสัมพันธ์กัน

ฉะนั้น สำนักงานสาธารณสุขอำเภอเมืองสงขลา จังหวัดสงขลา ควรกำหนดนโยบายการดำเนินงาน PMQA ที่ชัดเจน โดยชี้แจงนโยบาย และตัวชี้วัดให้บุคลากรทุกคนรับทราบ

เอกสารอ้างอิง

ฐิชารัศม์ ชัยบรรจงวัฒน์. (2566). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการมีส่วนร่วมของบุคลากรในการพัฒนาคุณภาพของโรงพยาบาลชุมชนขนาดกลางและขนาดเล็ก จังหวัดศรีสะเกษ. วิทยานิพนธ์หลักสูตรปริญญาสาธารณสุข ศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. นนทบุรี.

ณัฐกริช โกมลศรี. (2566). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการมีส่วนร่วมในการพัฒนาคุณภาพการบริหารจัดกาภาครัฐ (PMQA) ของบุคลากรในสำนักงานสาธารณสุขจังหวัดสระแก้ว. วารสารสาธารณสุขมูลฐานภาคกลาง, 37(2), 17-29.

ทนง วีระแสงพงษ์. (2566). องค์กรสาธารณสุขชั้นนำจังหวัดศรีสะเกษพัฒนาสู่รางวัลคุณภาพการบริหารจัดการภาครัฐ. วารสารวิจัยและพัฒนาสุขภาพศรีสะเกษ, 2(พิเศษ), 1-6.

เนาวรัตน์ ศรีสันติแสง และกำพล เข็มทอง. (2567). ปัจจัยทำนายการมีส่วนร่วมของบุคลากรในการดำเนินงานพัฒนาคุณภาพการบริหารจัดการภาครัฐ ของสำนักงานสาธารณสุขอำเภอในจังหวัดศรีสะเกษ. วารสารวิจัยและพัฒนาสุขภาพศรีสะเกษ, 3(3), 12-27.

วิรัลพัชร คำผุย, ภมร ขันธะหัตถ์ และอธิพงศ์ เพชรสุทธิ์. (2564). ปัจจัยด้านสมรรถนะองค์การที่มีผลต่อการพัฒนาคุณภาพการบริหาจัดการโรงพยาบาลภาครัฐในเขตจังหวัดสกลนคร. วารสารวิชาการสถาบันวิทยาการจัดการแห่งแปซิฟิค สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 7(3), 335-349.

สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ. (2563). คู่มือการประเมินคุณภาพการบริหารจัดการภาครัฐ (PMQA). กรุงเทพ ฯ.

สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ. (2567). คู่มือเกณฑ์คุณภาพการบริหารจัดการภาครัฐ 4.0 (PMQA4.0) ประจำปี พ.ศ. 2567. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ.

สำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข. (2567). คู่มือการรายงานผลการพัฒนาคุณภาพการบริหารจัดการภาครัฐ(PMQA) ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2567. นนทบุรี: กระทรวงสาธารณสุข.

สำนักงานสาธารณสุขอำเภอเมืองสงขลา. (2566). รายงานผลการดำเนินงานตามเกณฑ์คุณภาพการบริหารจัดการภาครัฐ (PMQA) ประจำปีงบประมาณ 2565. สงขลา: สำนักงานสาธารณสุขอำเภอเมืองสงขลา.

สำราญ เชื้อเมืองพาน. (2562). ปัจจัยที่มีผลต่อความสำเร็จในการพัฒนาองค์กรตามเกณฑ์คุณภาพการบริหารจัดการภาครัฐของสำนักงานสาธารณสุขอำเภอในจังหวัดเชียงราย. การค้นคว้าอิสระหลักสูตรปริญญาสาธารณสุขศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. นนทบุรี.

Bartz, A.E. (1999). Basics Statistical Concepts. 4 th ed. New Jersey: Prentice Hall.

Best, J. W. (1977). Research in Education. 3rd ed. New Jersey : Prentice Hall.

Good, C.V. (1973). Dictionary of Education. New York : McGraw-Hill.

Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610.