การพัฒนารูปแบบการเตรียมผู้ป่วยฉีดยาเข้าวุ้นตาด้วยนวัตกรรม Mark site  และป้าย Alert โรงพยาบาลมหาราชนครศรีธรรมราช

Artittaya Suksomboon; Duangrudee Nakaiad; Pannida Suwannarat

Authors

Artittaya Suksomboon Maharaj Nakhon Si Thammarat Hospital
Duangrudee Nakaiad Maharaj Nakhon Si Thammarat Hospital
Pannida suwannarat Maharaj Nakhon Si Thammarat Hospital

Keywords:

Intravitreal Injection Patients, innovation, Mark Site, Alert

Abstract

This research and development study aimed to: (1) examine the situation, problems, and needs related to patient preparation for intravitreal injections; (2) develop a patient preparation method using the Mark site innovation and Alert tags; and (3) evaluate the effectiveness of the Mark site innovation and Alert tags among patients undergoing intravitreal injections at Maharaj Nakhon Si Thammarat Hospital. The study was conducted in three phases. Phase 1 involved an assessment of the situation, problems, and patient needs using qualitative methods and document analysis. Phase 2 focused on the development of the Mark site innovation and Alert tags. Phase 3 evaluated the effectiveness of the developed innovations. Data were analyzed using descriptive statistics, the Wilcoxon signed-rank test, and the one-sample t-test.

The results indicated that: (1) the incidence of near-miss events decreased in 2023 compared to 2022, with no incidents reported in 2024; however, a rate of 1.92% was observed in 2025. Physicians, registered nurses, and nurse assistants emphasized the importance of the characteristics of the Mark site and Alert tags. (2) The Mark site and Alert tag innovations consisted of: (a) color coding to indicate the type of procedure (red for right eye injection, yellow for left eye injection, and pink for bilateral injections); (b) tag size (9 × 6 cm); and (c) patient identification details (full name and age) printed in Angsana New font, size 80, bold. (3) The mean satisfaction scores before and after implementation were significantly different (p = 0.001). The mean score for correct practice in preventing wrong-patient, wrong-site, and wrong-procedure intravitreal injections was 9.47, which was significantly higher than the predefined criterion (90%) (p < 0.001). No near-miss incidents were reported after implementation. The developed Mark site and Alert tag innovations are practical for clinical use in surgical preparation.
Therefore, they should be implemented in other ophthalmology procedures to reduce adverse incidents and be established as a policy within operating rooms.

References

จารุณี ตั้งใจรักการดี. (2567). การพัฒนารูปแบบระบบตรวจสอบความปลอดภัยในการดูแลผู้ป่วยที่ได้รับการผ่าตัด โรงพยาบาลหัวหิน. วารสารกองการพยาบาล, 51(2), 55-74.

ณัฏฐภัทร์ อัฐวงศ์. (2564). ผลลัพธ์การพัฒนาแนวทางปฏิบัติการตรวจสอบความปลอดภัยในการดูแลผู้ป่วยที่ได้รับการผ่าตัด โรงพยาบาลลำพูน. Journal of the Phrae Hospital, 29(1), 101-114.

ภาควิชาจักษุวิทยา คณะแพทยศาสตร์ ศิริราชพยาบาล. (2566). โรคจุดภาพชัดที่จอตาเสื่อมในผู้สูงอายุ. คณะแพทยศาสตร์ ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล.

โรงพยาบาลมหาราชนครเชียงใหม่. (2556). การบ่งชี้ผู้ป่วยก่อนผ่าตัด เพื่อป้องกันการผ่าตัดผิดข้าง/ผิดคน. โรงพยาบาลมหาราชนครเชียงใหม่.

โรงพยาบาลมหาราชนครศรีธรรมราช. (2567). สถิติผู้ป่วยฉีดยาเข้าวุ้นตา. โรงพยาบาลมหาราชนครศรีธรรมราช.

โรงพยาบาลลำพูน. (2566). แนวทางการปฏิบัติป้องกันการผ่าตัดผิดคน ผิดข้าง ผิดตำแหน่ง ผิดหัตถการ ของโรงพยาบาลลำพูน. โรงพยาบาลลำพูน.

วิศนี ตันติเสวี, สุภรัตน์ จริยโกศล, วรรณกรณ์ พฤกษากร, สุภรัฐ อภิญญาวสีสุข และปัจฉิมา จันนทเรนทร์. (2561). ตำราจักษุวิทยา สำหรับนิสิตแพทย์และแพทย์เวชปฏิบัติทั่วไป. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ศรีนวล องค์ประเสริฐ, ธนัญญาณ์ หล่อกิตติ์ชนม์ และจินต์จุทา แก้วมาก. (2561). การพัฒนาระบบการดูแลผู้ป่วยที่ได้รับการผ่าตัดตามมาตรฐานการตรวจสอบความปลอดภัยตามแนวปฏิบัติขององค์การอนามัยโลก โรงพยาบาลราชวิถี. วารสารกรมการแพทย์, 43(3), 125-130.

สถาบันราชประชาสมาสัย. (2566). รายงานการฉีดวุ้นตาผิดคน ผิดข้าง ผิดหัตถการ. กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข. อภิญญา มัตเดช. (2555). โรคจอตากับยาทางเลือก. จุลสารโครงการประเมินเทคโนโลยีและนโยบายด้านสุขภาพ, 5(17), 1-9.

เอมปวีร์ ฐิติโสภณศักดิ์, ชายหาญ รุ่งศิริแสงรัตน์, นิวัตน์ หลิวศาสวัตธนา และสุจิตรา บุญพิมพ์. (2568). การพัฒนารูปแบบการตรวจสอบรายการผ่าตัดปลอดภัย สำหรับผู้ป่วยที่ได้รับการผ่าตัด สถาบันราชประชาสมาสัย. วารสารสถาบันราชประชาสมาสัย, 9(2), 1-14.

Best, J. W. (1971). Research in education. Prentice Hall.

Deming, W. E. (1993). PDCA cycle a quality approach. MIT Press.

Haynes, A. B., Weiser, T. G., Berry, W. R., Lipsitz, S. R., Breizat, A. H., & Dellinger, E. P. (2009). A surgical safety checklist to reduce morbidity and mortality in a global population. New England Journal of Medicine, 360, 491-499.

Merry, A. F., Eichhorn, J. H., & Wilson, I. H. (2009). Extending the WHO ‘Safe Surgery Saves Lives’ project through Global Oximetry. Anaesthesia, 64, 1045-1048.

Pande, M., & Vijayakumar Bharathi, S. (2020). Theoretical foundations of design thinking – A constructivism learning approach to design thinking. Thinking Skills and Creativity, 36, Article 100637. https://doi.org/10.1016/j.tsc.2020.100637

Roberts, P. W., MacLaren, E., & Samuelson, M. H. (2018). Introducing design thinking to enhance population health management. Healthcare Transformation, 3(1), 17-26.

World Health Organization. (2009). WHO guidelines for safe surgery: Safe surgery saves lives. World Health Organization. https://apps.who.int/iris/bitstream/handle/ 10665/44185/9789241598552_eng.pdf