การพัฒนาโปรแกรมการส่งเสริมพฤติกรรมการจัดการอาหารและโภชนาการของผู้ปกครอง ในเด็กก่อนวัยเรียนที่มีน้ำหนักเกินเกณฑ์ จังหวัดสุโขทัย

ผู้แต่ง

  • วรพรรณ มหาศรานนท์ สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดสุโขทัย
  • นางสาวมณีสร ธิช่างทอง สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดสุโขทัย

คำสำคัญ:

เด็กก่อนวัยเรียน, ภาวะโภชนาการเกิน, ผู้ปกครอง, การจัดการอาหารและโภชนาการ, การกำกับตนเอง, การวิจัยแบบผสมผสาน

บทคัดย่อ

ภาวะโภชนาการเกินในเด็กก่อนวัยเรียนเป็นปัญหาสาธารณสุขที่มีแนวโน้มเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องการวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยแบบผสมผสาน มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) พัฒนาโปรแกรมส่งเสริมพฤติกรรมการจัดการอาหารและโภชนาการของผู้ปกครอง และ (2) ศึกษาผลของโปรแกรมดังกล่าวในจังหวัดสุโขทัย โดยระยะที่ 1 ใช้การสัมภาษณ์เชิงลึกผู้ปกครองเด็กก่อนวัยเรียนที่มีภาวะน้ำหนักเกิน จำนวน 15 คน เพื่อศึกษาปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับพฤติกรรมการจัดการอาหารและโภชนาการ ผลการศึกษาเชิงคุณภาพ พบประเด็นสำคัญ ได้แก่ การใช้อาหารเป็นเครื่องมือแสดงความรัก ข้อจำกัดด้านเศรษฐกิจและเวลา พฤติกรรมเนือยนิ่งของเด็ก และการขาดทักษะการจัดการของผู้ปกครองแม้ว่าจะรับรู้ปัญหาแล้วก็ตาม ผลการศึกษาในระยะนี้ถูกนำมาใช้ในการออกแบบโปรแกรมตามแนวคิดการกำกับตนเองของ Kanfer และ Gaelick ซึ่งเน้นการสังเกตตนเอง การประเมินตนเอง และการเสริมแรงตนเอง ระยะที่ 2 เป็นการวิจัยกึ่งทดลองแบบสองกลุ่มวัดก่อนและหลัง กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วยกลุ่มทดลอง 33 คน และกลุ่มควบคุม 33 คน เครื่องมือวิจัยประกอบด้วยโปรแกรมส่งเสริมพฤติกรรม แบบสอบถามความรู้ ทัศนคติ และพฤติกรรมการจัดการอาหารและโภชนาการของผู้ปกครอง และแบบประเมินภาวะโภชนาการของเด็ก วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา สถิติเชิงพรรณนา Paired t-test และ Independent t-test ผลการวิจัยพบว่า ภายหลังการทดลอง กลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยความรู้และทัศนคติ พฤติกรรมการจัดการอาหารและโภชนาการของผู้ปกครองสูงกว่าก่อนการทดลอง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < 0.001) แต่พบว่าพฤติกรรมการจัดการอาหารและโภชนาการของผู้ปกครองหลังการทดลองทั้งกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมไม่แตกต่างกัน (p = 0.970) สรุปได้ว่า โปรแกรมมีประสิทธิผลในการเพิ่มพูนความรู้และทัศนคติของผู้ปกครอง อย่างไรก็ตาม การเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมยังจำเป็นต้องอาศัยเวลาและการสนับสนุนจากครอบครัวและสิ่งแวดล้อมอย่างต่อเนื่องเพื่อให้เกิดความยั่งยืนในระยะยาว

เอกสารอ้างอิง

World Health Organization. Obesity and overweight [Internet]. Geneva: World Health Organization; 2020 [cited 2026 Jan 7]. Available from: https://www.who.int/news-room/fact-sheets/detail/obesity-and-overweight

Simmonds M, Llewellyn A, Owen CG, Woolacott N. Predicting adult obesity from childhood obesity: a systematic review and meta-analysis. Obes Rev. 2016;17(2):95-107. doi:10.1111/obr.12334.

Moradi M, Mozaffari H, Askari M, Azadbakht L. Association between overweight/obesity with depression, anxiety, low self-esteem, and body dissatisfaction in children and adolescents: a systematic review and meta-analysis of observational studies. Crit Rev Food Sci Nutr. 2022;62(2):555-570. doi:10.1080/10408398.2020.1823813.

เกียรติกำจร กุศล, พัสตราภรณ์ แก้วพะวงค์, ธิดารัตน์ เอกศิรินิมิต, ธันวลัย หองส่ำ. พฤติกรรมการบริโภคอาหารและการเจริญเติบโตของเด็กปฐมวัยในศูนย์พัฒนาการเด็กเล็กอำเภอท่าศาลา จังหวัดนครศรีธรรมราช. วารสารเทคโนโลยีภาคใต้. 2566;16(1):41-53.

อภิชญา อาจอารัญ, ธิติรัตน์ ราศิริ. ปัจจัยที่มีผลต่อภาวะโภชนาการเกินของเด็กก่อนวัยเรียนในศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก อำเภอวิเชียรบุรี จังหวัดเพชรบูรณ์. วารสารศูนย์อนามัยที่ 9: วารสารส่งเสริมสุขภาพและอนามัยสิ่งแวดล้อม. 2568;19(1):116-131.

กรมอนามัย. รายงานเฝ้าระวังภาวะโภชนาการเด็กปฐมวัย 2566. นนทบุรี: กระทรวงสาธารณสุข; 2566.

World Health Organization. Guidelines on physical activity, sedentary behaviour and sleep for children under 5 years of age. Geneva: World Health Organization; 2019. [cited 2026 Jan 11]. Available from: https://iris.who.int/server/api/core/bitstreams/bfce7d1e-43d8-4e28-ba1b-8f6cf9da2661/content

อัญชุลี อ่อนศรี. ปัจจัยสิ่งแวดล้อมด้านอาหารของโรงเรียนต่อพฤติกรรมการบริโภคอาหารและภาวะโภชนาการของเด็กวัยเรียนในโรงเรียนประถมศึกษา. วารสารการส่งเสริมสุขภาพและอนามัยสิ่งแวดล้อม. 2568;3(3):84-102.

สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดสุโขทัย. รายงานประจำปี 2566 [อินเตอร์เน็ต]. สุโขทัย:

สำนักงานสาธารณสุข จังหวัดสุโขทัย; 2566 [เข้าถึงเมื่อ 8 ม.ค. 2569].

เข้าถึงได้จาก: https://skto.moph.go.th/uploads/annual_report_66.pdf

Colquitt JL, Loveman E, O'Malley C, Azevedo LB, Mead E, Al-Khudairy L, et al. Diet, physical activity, and behavioural interventions for the treatment of overweight or obesity in preschool children up to the age of 6 years. Cochrane Database Syst Rev. 2016;3. doi: 10.1002/14651858.CD012105

Ek A, Lewis Chamberlain K, Sorjonen K, Hammar U, Etminan Malek M, Sandvik P, et al. A parent treatment program for preschoolers with obesity: a randomized controlled trial. Pediatrics. 2019;144(2). doi:10.1542/peds.2018-3457.

Kanfer FH, Gaelick-Buys L. Self-management methods. In: Kanfer FH, Goldstein AP, editors.Pergamon general psychology series, Vol. 52. 4th ed. Elmsford (NY): Pergamon Press; 1991.p. 305-60.

กรมอนามัย. แบบฟอร์มการจัดทำรายละเอียดตัวชี้วัดตามคำรับรองการปฏิบัติราชการของหน่วยงานในสังกัดกรมอนามัย ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2568: ตัวชี้วัดที่ 3.14 ร้อยละของเด็กอายุ 0–5 ปี มีภาวะเริ่มอ้วนและอ้วน [อินเตอร์เน็ต]. นนทบุรี: กรมอนามัย; 2567 [เข้าถึงเมื่อ 20 มิ.ย. 2569]. เข้าถึงได้จาก: https://psdg.anamai.moph.go.th/th/agreementdoh/download?did=35954&id=123840&lang=th&mid=39404&mkey=m_document

Bloom BS, Hastings JT, Madaus GF. Handbook on formative and summative evaluation of student learning. New York: McGraw-Hill; 1971.

Best JW. Research in education. 3rd ed. Englewood Cliffs (NJ): Prentice-Hall; 1977.

Cronbach LJ. Coefficient alpha and the internal structure of tests. Psychometrika. 1951;16(3):297-334. doi:10.1007/BF02310555.

ลาวรรณ ศรีสูงเนิน, พิสิษฐ์ ศิริรักษ์, ศิรินทร์ ตั้งอำพรรพิทย์, ชัยณรงค์ ตั้งอำพรรพิทย์, เหมวรรณ แตงอ่อน, ประสิทธิ์รักษ์ เจริญผล, และคณะ. ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการบริโภคอาหารของเด็กปฐมวัย อายุ 1–5 ปี ในจังหวัดนครราชสีมา. วารสารศูนย์อนามัยที่ 9. 2569;20(3):e0280017.

Hahnraths MTH, Jansen JPM, Winkens B, van Schayck OCP. The effects of a multi-component school-based nutrition education intervention on children’s determinants of fruit and vegetable intake. Nutrients. 2022;14(20):4259. doi:10.3390/nu14204259.

ปรีณาพรรณ กาญจนสำราญวงศ์, อุมาพร ปุญญโสพรรณ, กาญจน์สุนภัส บาลทิพย์. ผลของการประยุกต์ใช้การสัมภาษณ์เพื่อเสริมสร้างแรงจูงใจร่วมกับการสนับสนุนการจัดการตนเองต่อพฤติกรรมป้องกันโรคหลอดเลือดหัวใจและดัชนีมวลกายในกลุ่มเสี่ยงสูงต่อการเกิดโรคหลอดเลือดหัวใจ. วารสารมหาวิทยาลัยคริสเตียน. 2563;26(4):80-94.

Capper TE, Brennan SF, Woodside JV, McKinley MC. What makes interventions aimed at improving dietary behaviours successful in the secondary school environment? A systematic review of systematic reviews. Public Health Nutr. 2022;25(9):2448-2464. doi:10.1017/S1368980022000829.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-06-29

รูปแบบการอ้างอิง

มหาศรานนท์ ว., & ธิช่างทอง น. (2026). การพัฒนาโปรแกรมการส่งเสริมพฤติกรรมการจัดการอาหารและโภชนาการของผู้ปกครอง ในเด็กก่อนวัยเรียนที่มีน้ำหนักเกินเกณฑ์ จังหวัดสุโขทัย. วารสารวิจัยและนวัตกรรมสุขภาพลายสือไทย, 2(2), 14–31. สืบค้น จาก https://he05.tci-thaijo.org/index.php/LHIJ/article/view/7632

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย