การพัฒนาเครือข่ายการพยาบาลผู้ป่วยภาวะหัวใจล้มเหลว โดยใช้รูปแบบการจัดการตนเอง จังหวัดสกลนคร

บทคัดย่อ

การวิจัยและพัฒนานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาเครือข่ายการพยาบาลผู้ป่วยภาวะหัวใจล้มเหลวโดยใช้รูปแบบการ จัดการตนเอง และศึกษาผลลัพธ์ภายหลังการพัฒนา กลุ่มเป้าหมายเลือกแบบเฉพาะเจาะจงตามคุณสมบัติที่กำหนดประกอบ ด้วย กลุ่มพัฒนาเครือข่าย คือ ผู้บริหารการพยาบาล 36 คน ผู้เชี่ยวชาญด้านการพยาบาลผู้ป่วยหัวใจล้มเหลว 21 คน กลุ่มประเมินผลลัพธ์ คือ ผู้บริหารพยาบาล 18 คน พยาบาลวิชาชีพ 36 คน และผู้ป่วยภาวะหัวใจล้มเหลว 180 คน โดย แบ่งเป็นกลุ่มทดลอง 90 คน ซึ่งได้รับการพยาบาลโดยใช้รูปแบบการจัดการตนเอง และกลุ่มควบคุม 90 คน ได้รับการ พยาบาลตามปกติ ดำเนินการวิจัย 6 ขั้นตอน ระหว่างเดือนมีนาคม พ.ศ. 2566 – พฤศจิกายน พ.ศ. 2566 เครื่องมือใน การวิจัย ได้แก่ รูปแบบการจัดการตนเองสำหรับผู้ป่วยภาวะล้มเหลว การพัฒนาสมรรถนะพยาบาลด้านการส่งเสริมการ จัดการตนเอง แนวทางการนิเทศเครือข่าย เครื่องมือเก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบสนทนากลุ่ม แบบเก็บรวมรวมข้อมูล แบบประเมินสมรรถนะ แบบนิเทศทางคลินิก แบบประเมินคุณภาพชีวิต และแบบประเมินความพึงพอใจ วิเคราะห์ข้อมูล โดยใช้สถิติจำนวน ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน Independent t–test และ Wilcoxon signed–ranks test

ผลการวิจัย พบว่า 1) เครือข่ายการพยาบาลผู้ป่วยภาวะหัวใจล้มเหลวโดยใช้รูปแบบการส่งเสริมการจัดการตนเอง จังหวัดสกลนครที่พัฒนาขึ้นมี 3 องค์ประกอบคือ พยาบาลวิชาชีพที่มีสมรรถนะในการพยาบาลผู้ป่วยหัวใจล้มเหลว รูป แบบการจัดการตนเอง และการนิเทศทางคลินิกระดับเครือข่าย และ 2) เมื่อเปรียบเทียบผลลัพธ์ก่อนและหลังการพัฒนา เครือข่ายพบว่า ความสามารถในการทำหน้าที่ของหัวใจคุณภาพชีวิต และจำนวนครั้งการนอนโรงพยาบาลของผู้ป่วยมีความ แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < 0.008, p < 0.001 และ p < 0.001 ตามลำดับ)