การประยุกต์ใช้ทฤษฎีระบบของนิวแมนในการพยาบาลผู้ป่วยโรคปอดอักเสบ จากเชื้อโควิด–19 ที่เป็นผู้สูงอายุโรคไตเรื้อรัง: กรณีศึกษา 2 ราย

บทคัดย่อ

โรคปอดอักเสบจากการติดเชื้อโควิด–19 ในผู้ป่วยสูงอายุที่ป่วยเป็นโรคไตเรื้อรังมีโอกาสเกิดความรุนแรงของโรค และอาการแทรกซ้อนระบบต่างๆ ที่สำคัญต่อชีวิต การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาเปรียบเทียบการพยาบาลกรณีศึกษา ผู้ป่วยโรคปอดอักเสบจากเชื้อโควิด–19 ที่เป็นผู้สูงอายุโรคไตเรื้อรัง 2 ราย โดยประยุกต์ใช้ทฤษฎีระบบของนิวแมนให้การ พยาบาลผู้ป่วย เลือกกรณีศึกษาแบบเจาะจงเป็นผู้ป่วยที่เข้ารับการรักษาในหอผู้ป่วยเฉพาะโรคโควิด–19 โรงพยาบาล สกลนคร เดือนกรกฎาคม 2565 จำนวน 2 ราย รวบรวมข้อมูลจากแฟ้มประวัติผู้ป่วย ซักประวัติเพิ่มเติม ตรวจร่างกาย ประเมินภาวะคุกคามสุขภาพทั้งภายในตัวเอง ระหว่างบุคคล และภายนอกบุคคล

ผลการศึกษา พบว่ากรณีศึกษาผู้ป่วยปอดอักเสบจากการติดเชื้อโควิดทั้ง 2 ราย เป็นผู้สูงอายุที่มีอายุใกล้เคียงกัน เป็นโรคไตเรื้อรัง โดยกรณีศึกษาที่ 1 เป็นโรคไตเรื้อรังระยะสุดท้าย รับการรักษาโดยการฟอกไต ประวัติรับวัคซีนป้องกัน โควิด 2 ครั้ง กรณีศึกษาที่ 2 เป็นโรคไตเรื้อรังระยะที่4 รักษาแบบประคับประคองติดตามอาการ ไม่เคยรับวัคซีนป้องกัน เปรียบเทียบความรุนแรงของการเจ็บป่วยจากปอดอักเสบ กรณีศึกษาที่ 1 มีความรุนแรงของภาวะขาดออกซิเจนน้อยกว่า สามารถแก้ไขได้ด้วยการให้ O2 canula กรณีศึกษาที่ 2 เป็นแบบเฉียบพลันและมีความรุนแรงมากกว่า เห็นได้จากค่า ออกซิเจนในเลือดเมื่อแรกรับต่ำกว่าร้อยละ 92 และต้องรักษาด้วยออกซิเจนอัตราไหลสูง การเกิดภาวะแทรกซ้อนพบว่า กรณีศึกษารายที่ 1 เกิดภาวะแทรกซ้อน มีภาวะหัวใจขาดเลือด ในวันที่ 8 ของการรักษา กรณีศึกษาทั้ง 2 ราย มีพยาธิ สภาพที่คล้ายกันเกี่ยวกับระดับน้ำตาลในเลือดสูง และภาวะซีดด้านจิตใจอารมณ์สังคมและพัฒนาการ เนื่องจากเป็นผู้สูง อายุและถูกแยกจากครอบครัว รักษาพยาบาลในห้องแยกโรค ทำให้รู้สึกโดดเดี่ยวและวิตกกังวล การประเมินภาวะคุกคาม สุขภาพ กำหนดข้อวินิจฉัยทางการพยาบาล 12 รายการ ให้การพยาบาลและสามารถจำหน่ายกรณีศึกษาที่ 1 และกรณี ศึกษาที่ 2 ออกจากโรงพยาบาลได้หลังรักษา 14 วัน และ 10 วัน ตามลำดับ

ข้อเสนอแนะจากการศึกษานี้คือ พยาบาลสามารถนำทฤษฎีระบบของนิวแมนมาประยุกต์ใช้เป็นกรอบในการให้การ พยาบาลแก่ผู้ป่วยโรคปอดอักเสบจากการติดเชื้อโควิด–19 ในผู้ป่วยสูงอายุที่เป็นโรคไตเรื้อรังได้