การพยาบาลผู้ป่วยเอดส์โดยการจัดการรายกรณี
คำสำคัญ:
การพยาบาล, ผู้ป่วยเอดส์, การจัดการรายกรณีบทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอเปรียบเทียบการพยาบาลผู้ป่วยเอดส์โรงพยาบาลท่าอุเทนสองกรณีศึกษา ด้วยผู้ป่วยเอดส์มีความซับซ้อนและยุ่งยากในการพยาบาลจากการที่ผู้ป่วยมีการติดเชื้อโรคฉวยโอกาสคือวัณโรค ร่วม กับมีภาวะดื้อยาจากการรักษาที่ไม่ต่อเนื่อง ส่งผลให้ผู้ป่วยมีความทุกข์ทรมานทั้งด้านร่างกายและจิตใจจากโรคเรื้อรังที่ รักษาไม่หาย ต้องได้รับการดูแลรักษาอย่างต่อเนื่องจากการเผชิญกับความเจ็บป่วยที่มีความรุนแรงและการปรับตัวเพื่อ ใช้ชีวิตในสังคม การศึกษาประกอบด้วย การประเมินสุขภาพผู้ป่วยแบบองค์รวมทั้งด้านร่างกาย จิตใจ อารมณ์ สังคม และจิตวิญญาณ ตามแบบแผนสุขภาพของกอร์ดอน และการวางแผนการพยาบาลโดยใช้กระบวนการพยาบาลร่วมกับ การจัดการรายกรณี
ผลการศึกษา การพยาบาลประกอบด้วย การช่วยเหลือให้ผู้ป่วยดูแลสุขภาพตนเอง จัดการกับอาการไม่พึง ประสงค์ที่เกิดจากภาวะโรคและยาที่ใช้รักษา การป้องกันการติดเชื้อและการแพร่กระจายเชื้อสู่คนในครอบครัว การ จัดการกับความรู้สึกเศร้า ความรู้สึกตนเองไร้คุณค่า การปรับบทบาทของตนเอง ภาระครอบครัว ให้กำลังใจในการสู้ กับโรคร้าย และการกลับมาใช้ชีวิตได้อย่างปกติ นอกจากนี้พยาบาลต้องให้ความรู้คำปรึกษากับครอบครัวผู้ป่วย ซึ่งมี ความสำคัญอย่างยิ่งต่อการยอมรับสภาพของการเจ็บป่วย การมีส่วนร่วมในการดูแลรักษาและป้องกันภาวะแทรกซ้อน ต่างๆ ช่วยให้ผู้ป่วยสามารถปฏิบัติตนได้อย่างถูกต้องตามแผนการรักษาของแพทย์ และดูแลตนเองอย่างถูกต้องเหมาะ สมเมื่อกลับบ้าน การติดตามเยี่ยมผู้ป่วยอย่างต่อเนื่องของทีมสหวิชาชีพเพื่อประเมินสภาพผู้ป่วย ผลการรักษา และ การจัดการสภาพแวดล้อมบริเวณที่พักอาศัยของผู้ป่วยให้เหมาะสม รวมถึงการประสานงานในการดูแลสุขภาพผู้ป่วย ในชุมชน จะทำให้ลดภาวะแทรกซ้อนของโรค ลดค่าใช้จ่าย และผู้ป่วยมีคุณภาพชีวิตดีขึ้น
เอกสารอ้างอิง
UNAIDS. UNAIDSdata2018[Internet].2018[cited2022 August20]. Availablefrom: https://www.unaids.org/en/resources/documents/
/unaids–data–2018
Thailand Ending AIDS. Thailand AIDS Response Progress Report [Internet]. 2018 [cited 2022 August20]. Availablefrom: https://hivhub.ddc.
moph.go.th/Download/Report/APR/2018/EN_GAM%202018.pdf
NHSO. data 2018 [Internet]. 2018 [cited 2018 March 26]. ]. Available from:http://dmis.nhso.go.th/NAPPLUS/register/searchRepRegister.do
Zhou S, Martin K, Corbett A, Napravnik S, Eron J, Zhu Y, Et al. Total daily pill burden in HIV–infected patients in the southern United States. AIDS PATIENTS CARE and STDs 2014;28(6):311–17.
Sinoussi FB, Chermann JC, Rey F, Nugeyre MT, Chamaret S, Gruest J, et al. Isolation of T–lymphotropic retrovirus from apatientat riskforacquiredimmunedeficiency syndrome (AIDS). Science 1983;220(4599):868–71.
Boonet MM, Pinoges LL, Varaine FF, Oberhauser BB, Brien DD, Kebede YY, et al. Tuberculosis after HAART initiation in HIV–positive patients from five countries with a high tuberculosis burden. AIDS 2006;20(9):1275–9.
วิไลวรรณ โพธิ์ศรีทอง,ธนันณัฏฐ์มณีศิลป์, พิศมัยโพธิพรรค,และงามทิพย์ชนบดีเฉลิมรุ่ง. การพัฒนาระบบการดูแลผู้ป่วยเบาหวานด้วยรูปแบบการจัดการรายกรณีโรงพยาบาลสระบุรีว. กองการพยาบาล 2555;39(2):79–93.
อนุศร การะเกษ,และนงลักษณ์เมธากาญจนศักดิ์. ผลของรูปแบบการพยาบาลผู้จัดการรายกรณีต่อผลลัพธ์ที่คัดสรรในการดูแลผู้ป่วยโรคเบาหวานชนิดที่2 ที่มีภาวะน้ำตาลต่ำในเลือด ณ แผนกอุบัติเหตุ–ฉุกเฉิน. ว. การพยาบาลและการดูแลสุขภาพ 2560;35(1):119–127.
Gordon, M. (1994).Nursing diagnosis: Process and application. New York: McGraw–Hill.
สุวัฒน์มหัตนิรันดร์กุล, วนิดา พุ่มไพศาลชัย และพิมพ์มาศ ตาปัญญา. การสร้างแบบวัดความเครียดสวนปรุง. รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์. เชียงใหม่: โรงพยาบาลสวนปรุง; 2540
สำนักวัณโรคกรมควบคุมโรคกระทรวงสาธารณสุข.สถานการณ์วัณโรคของประเทศไทย. รายงานการเฝ้าระวังโรค 10 พฤศจิกายน 2561. กรุงเทพฯ: กระทรวงสาธารณสุข; 2561.
สุพัตรา คงปลอด, พูลสุข เจนพานิชย์วิสุทธิพันธ์, และอรสา พันธ์ภักดี. การรับรู้ความต้องการ การดูแลตนเองและพฤติกรรมการดูแลตนเองของผู้ป่วยเอดส์ที่ติดเชื้อฉวยโอกาส. ว. รามาธิบดีพยาบาลสาร 2558;21(1):38–51.
ศูนย์บริหารจัดการโรคเอดส์สำนักบริหารจัดการโรคเฉพาะ. คู่มือบริหารจัดการการดูแลผู้ติดเชื้อผู้ป่วยเอดส์ในระบบ UC ปี2560–2561. กรุงเทพฯ: รุ่งศิลป์การพิมพ์; 2560.
Wissow LS, Tegegn T, Asheber K, McNabb M, Weldegebreal T, Jerene D, et al. Collaboratively reframing mental health for integration of HIV care in Ethiopia. Health Policy and Planning 2016;30(6):791–803.
สุวรรณา อรุณพงค์ไพศาล, ธรณินทร์กองสุข, ณรงค์มณีทอน, เบญจลักษณ์มณีทอน, กมลเนตร วรรณเสวก, จินตนา ลี้จงเพิ่มพูนและคณะ. การพัฒนาและความเที่ยงตรงของแบบคัดกรองโรคซึมเศร้าชนิด 2 คำถามในชุมชนไทยอิสาน ว. สมาคมจิตแพทย์แห่งประเทศไทย 2550:52:138–148.
เพ็ญพักตร์อุทิศ, ชมพูนุช โสภาจารีย์, ปริยศ กิตติธีระศักดิ์. คู่มือการดูแลผู้ติดเชื้อ/ผู้ป่วยเอดส์แบบองค์รวม. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2560.
กฤษดา จวนวันเพ็ญ, บุญทิพย์สิริธรังศรี, และบุญจง แซ่จึง. การพัฒนารูปแบบการจัดการพยาบาลผู้ป่วยรายกรณีสำหรับการดูแลผู้ป่วยภาวะกล้ามเนื้อหัวใจตายเฉียบพลัน. ว. วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนีนครราชสีมา 2557;20(1):80–94.
ภัคพร กอบพึ่งตน, ชนกพร อุตตะมะ, นาฏยา เอื้องไพโรจน์,และปริชาติขันทรักษ์. การพัฒนาระบบการจัดการผู้ป่วยรายกรณีในผู้ป่วยโรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง โรงพยาบาลนครพิงค์. ว. พยาบาลศาสตร์และสุขภาพ 2554;34(2):22–31.
ศิริอร สินธุ. เอกสารประกอบการอบรมหลักสูตรการพยาบาลเฉพาะทางสาขาการพยาบาลผู้จัดการรายกรณีโรคเรื้อรัง (เบาหวานและความดันโลหิตสูง) เรื่อง ขอบเขต บทบาท และสมรรถนะของพยาบาลผู้จัดการรายกรณี. นนทบุรี: สภาการพยาบาล; 2555.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
บทความที่ตีพิมพ์ถือว่าเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารโรงพยาบาลสกลนคร การคัดลอกเพื่อพัฒนาเชิงวิชาการต้องได้รับการอ้างอิงอย่างถูกต้อง