สถานการณ์และปัจจัยที่ส่งผลต่อการส่งเสริมพัฒนาการเด็กป่วย ของพยาบาลหอผู้ป่วยกุมารเวชกรรมของโรงพยาบาลรัฐในจังหวัดตรัง

บทคัดย่อ

              การศึกษาครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงพยากรณ์ (predictive research) มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสถานการณ์และปัจจัยที่ส่งผลต่อการส่งเสริมพัฒนาการเด็กป่วยของพยาบาลในหอผู้ป่วยกุมารเวชกรรมของโรงพยาบาลรัฐในจังหวัดตรัง โดยใช้กรอบแนวคิดการสร้างเสริมสุขภาพของ Pender กลุ่มตัวอย่างจำนวน 100 คน คือ พยาบาลเด็กที่ปฏิบัติงานในหอผู้ป่วยกุมารเวชกรรม ของโรงพยาบาลรัฐ ในจังหวัดตรัง จำนวน 10 โรงพยาบาล เก็บข้อมูลระหว่างวันที่ 3 พฤษภาคม – 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2565 เครื่องมือวิจัยคือแบบสอบถามผ่านการตรวจสอบความตรงโดยผู้ทรงคุณวุฒิ 3 ท่าน หาค่าความสอดคล้องระหว่างข้อคำถามกับวัตถุประสงค์ (IOC) เท่ากับ 0.67 - 1.00 และค่าความเชื่อมั่น Cronbach's Alpha .869 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพรรณนา เช่น ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน หาความสัมพันธ์โดยใช้สถิติสหสัมพันธ์ของเพียร์สัน (Pearson’s correlation coefficients) และปัจจัยทำนายโดยวิเคราะห์การถดถอยเชิงเส้นอย่างง่าย (simple linear regression)

             ผลการวิจัย พบว่า  สถานการณ์การปฏิบัติการส่งเสริมพัฒนาการ (M =2.39, S.D. = 0.19) และการรับรู้ความสามารถแห่งตนของพยาบาล (M = 3.84, S.D. = 0.09)  อยู่ในระดับสูง และปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการส่งเสริมพัฒนาการเด็กป่วยของพยาบาลหอผู้ป่วยกุมารเวชกรรมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < 0.01) คือ การรับรู้ความสามารถแห่งตน 

              ข้อเสนอแนะ ควรมีการส่งเสริมให้พยาบาลที่ปฏิบัติหน้าที่ในหอผู้ป่วยกุมาชเวชกรรมเพิ่มทักษะรับรู้ความสามารถแห่งตนให้มากขึ้น เพื่อให้มีความสามารถปฏิบัติการส่งเสริมพัฒนาการเด็กป่วยได้มีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น