ผลของโปรแกรมจัดการความเครียดต่อระดับความเครียด ของนักศึกษาพยาบาล ชั้นปีที่ 1 วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี ขอนแก่น

บทคัดย่อ

          การวิจัยกึ่งทดลองนี้ แบบกลุ่มเดียววัดผลก่อนและหลังเข้าร่วมโปรแกรม มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมจัดการความเครียดต่อระดับความเครียดของนักศึกษาพยาบาล กลุ่มตัวอย่างเป็นนักศึกษาพยาบาล ชั้นปีที่ 1 วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี ขอนแก่น จำนวน 125 คน ที่มีคะแนนการทำแบบประเมินความเครียดของกรมสุขภาพจิต มากกว่าหรือเท่ากับ 24 คะแนน 27 คน หลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิต ปีการศึกษา 2566 เครื่องมือที่ใช้ในการทดลองเป็นโปรแกรมจัดการความเครียด ได้แก่ การผ่อนคลายด้วยเสียงดนตรี การออกกำลังกาย แนวทางการปรับตัว และการให้คำแนะนำหรือข้อสงสัย ผ่านการตรวจสอบความตรงของเนื้อหา ได้ค่า IOC เท่ากับ 0.70 และมีค่าค่าความเชื่อมั่น เท่ากับ 0.80  โดยกลุ่มตัวอย่างดำเนินการใช้โปรแกรมจัดการความเครียดเป็นระยะเวลา 3 สัปดาห์ สัปดาห์ละ 3 ครั้ง รวมทั้งหมด 9 ครั้ง ครั้งละ 45 นาที ดำเนินการศึกษาในระหว่างเดือนตุลาคมถึงธันวาคม 2566 เครื่องมือที่ใช้ในการรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบประเมินความเครียดด้วยตนเองจากกรมสุขภาพจิต กระทรวงสาธารณสุข วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน เปรียบเทียบความเครียดก่อนและหลังเข้าร่วมโปรแกรมโดยสถิติ Paired T-Test

          ผลการวิจัย พบว่า ค่าคะเเนนเฉลี่ยของนักศึกษาพยาบาล ก่อนเข้าร่วมโปรแกรมการจัดความเครียดมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 29.44 (S.D. = 4.74) ส่วนค่าเฉลี่ยหลังเข้าร่วมโปรแกรมมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 9.37 (S.D. = 5.99 อย่างมีนัยสำคัญ (t = 14.44, p <.001 ) ซึ่งสรุปได้ว่า กลุ่มตัวอย่างมีความเครียดลดลงหลังจากใช้โปรแกรมจัดการความเครียด โดยมีคะแนนต่ำกว่าก่อนเข้าร่วมการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ