การพัฒนารูปแบบการส่งเสริมการปฏิบัติการป้องกันการติดเชื้อดื้อยาของพยาบาล โรงพยาบาลทุ่งสง จังหวัดนครศรีธรรมราช
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
เชื้อดื้อยาเป็นภัยคุกคามต่อสุขภาพของประชากรในทุกประเทศ และส่งผลกระทบต่อคุณภาพการรักษา ตลอดจนเพิ่มภาระต่อระบบบริการสุขภาพ การพัฒนารูปแบบการส่งเสริมการปฏิบัติการป้องกันการติดเชื้อดื้อยา จึงมีความสำคัญ เพื่อเพิ่มพูนความรู้ ส่งเสริมการปฏิบัติตามมาตรฐานการควบคุมการติดเชื้ออย่างถูกต้อง และช่วยลดปัญหาการแพร่กระจายเชื้อดื้อยาอย่างยั่งยืน ทั้งในระดับบุคคล ผู้ป่วย และองค์กรบริการสุขภาพ วัตถุประสงค์วิจัย เพื่อพัฒนารูปแบบ เพื่อศึกษาผลของการใช้รูปแบบ และเพื่อศึกษาความคิดเห็นต่อการพัฒนารูปแบบส่งเสริมการปฏิบัติในการป้องกันการติดเชื้อดื้อยาของพยาบาล วิธีการวิจัย เป็นการวิจัยและพัฒนา (Research and Development) กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ พยาบาลวิชาชีพทุกระดับที่ปฏิบัติงานในแผนกผู้ป่วยใน โรงพยาบาลทุ่งสง จังหวัดนครศรีธรรมราช จำนวน 41 คน ซึ่งคัดเลือกโดยวิธีการสุ่ม ได้รับการทดลองใช้รูปแบบการส่งเสริมการปฏิบัติการป้องกันการติดเชื้อดื้อยาที่ผู้วิจัยพัฒนาขึ้น เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย แบบประเมินความรู้ แบบสังเกตการปฏิบัติ รูปแบบการส่งเสริมการปฏิบัติการป้องกันการติดเชื้อดื้อยา และแบบสอบถามระดับความคิดเห็น การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติพรรณนา McNemar และ Paired t-Test
ผลการวิจัยพบว่าหลังการทดลอง กลุ่มตัวอย่างมีคะแนนความรู้เกี่ยวกับการป้องกันการติดเชื้อดื้อยาและการปฏิบัติการดูแลผู้ป่วยเชื้อดื้อยาเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 นอกจากนี้ กลุ่มตัวอย่างมีระดับความพึงพอใจต่อรูปแบบการส่งเสริมการปฏิบัติอยู่ในระดับมากถึงมากที่สุด
โดยสรุป รูปแบบการส่งเสริมการปฏิบัติการป้องกันการติดเชื้อดื้อยาของพยาบาลที่พัฒนาขึ้น ช่วยเพิ่มความรู้ เพิ่มการปฏิบัติ ตอบสนองต่อความต้องการผู้ใช้งาน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ข้อคิดเห็นและเนื้อหาที่ปรากฏในบทความเป็นความเห็นส่วนบุคคลของผู้แต่งแต่ละท่าน มิได้สะท้อนถึงทัศนะของวารสารหรือหน่วยงาน/สถาบันต้นสังกัด ความถูกต้องและข้อผิดพลาดใด ๆ เป็นความรับผิดชอบของผู้แต่งโดยเฉพาะ
การนำบทความ เนื้อหา ข้อมูล หรือภาพประกอบไปใช้ซ้ำหรือเผยแพร่ในลักษณะอื่น ต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจาก วารสารวิจัยทางการแพทย์ การพยาบาลและสาธารณสุข โดยโรงพยาบาลทุ่งสง ก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
World Health Organization. Global antimicrobial resistance and use surveillance system (GLASS) report 2021 [Internet]. Geneva: WHO; 2021 [cited 2025 Jul 18]. Available from: https://www.who.int/publications/i/item/9789240027336
Hsu LY, Apisarnthanarak A, Khan E, Suwantarat N. Epidemiology, control and management of emerging multidrug-resistant gram-negative bacterial infections in healthcare settings. Curr Opin Infect Dis. 2020;33(4):424–33.
Tangcharoensathien V, Witthayapipopsakul W, Panichkriangkrai W, Patcharanarumol W, Mills A. Health systems development in Thailand: a solid platform for successful implementation of universal health coverage. Lancet. 2018;391(10126):1205–23. doi: 10.1016/S0140-6736(18)30198-3
งานเวชระเบียนโรงพยาบาลทุ่งสง. รายงานประจำปี 2567. ทุ่งสง: โรงพยาบาลทุ่งสง; 2567.
Branch RM. Instructional design: the ADDIE approach. New York: Springer; 2009.
Almomen RK, Kaufman D, Alotaibi H, Al-Rowais NA, Albeik M, Albattal SM. Applying the ADDIE—Analysis, Design, Development, Implementation and Evaluation—instructional design model to continuing professional development for primary care physicians in Saudi Arabia. Int J Clin Med. 2016;7(8):538–46. doi: 10.4236/ijcm.2016.78059
Cohen J. Statistical power analysis for the behavioral sciences. 2nd ed. Hillsdale (NJ): Lawrence Erlbaum Associates; 1988.
Polit DF, Beck CT. Nursing research: generating and assessing evidence for nursing practice. 11th ed. Philadelphia: Wolters Kluwer; 2021.
อรุณ จิรวัฒน์กุล. สถิติทางวิทยาศาสตร์สุขภาพเพื่อการวิจัย. พิมพ์ครั้งที่ 4. ขอนแก่น: คลังนานาวิทยา; 2556.
Likert R. A technique for the measurement of attitudes. Arch Psychol. 1932;22(140):1–55.
Rovinelli RJ, Hambleton RK. On the use of content specialists in the assessment of criterion-referenced test item validity. Dutch J Educ Res. 1977;2:49–60.
Tavakol M, Dennick R. Making sense of Cronbach's alpha. Int J Med Educ. 2011;2:53–5. doi: 10.5116/ijme.4dfb.8dfd
Kuder GF, Richardson MW. The theory of the estimation of test reliability. Psychometrika. 1937;2(3):151–60.
World Health Organization. Antimicrobial resistance [Internet]. Geneva: WHO; 2023 [cited 2025 Jul 18]. Available from: https://www.who.int/news-room/fact-sheets/detail/antimicrobial-resistance
King IM. A theory for nursing: systems, concepts, process. New York: Wiley; 1981.
กิตติรัตน์ สวัสดิ์รักษ์, ปาจรีย์ ตันติบุตร, ดวงนภา อรุณศรี, นภาพร ทองคำ, พรทิพย์ โสตถิพันธุ์, เพ็ญสุภา วังทอง. การพัฒนาโปรแกรมสุขศึกษาเพื่อส่งเสริมความรู้และทัศนคติการป้องกันการติดเชื้อดื้อยาในผู้ดูแลผู้ป่วยเบาหวาน. วารสารวิชาการแพทย์เขต 11. 2566;37(4):1192–205.
วรนุช พิศาลไพบูลย์, ทัศนีย์ รวิวรรณพงษ์, อารีย์ บุญระริก. ผลของการใช้แนวปฏิบัติการพยาบาลการป้องกันการติดเชื้อแบคทีเรียดื้อยาต่อการปฏิบัติของพยาบาลในโรงพยาบาลชุมชน. วารสารพยาบาลกระทรวงสาธารณสุข. 2563;30(3):79–90.
กิตติพงษ์ ทองมั่น. ผลของสื่อวีดิทัศน์ต่อความรู้ในการป้องกันการติดเชื้อดื้อยาต้านจุลชีพหลายขนานสำหรับผู้ป่วย. วารสารพยาบาลรามาธิบดี. 2566;29(2):182–93.
นุชนาถ สีสุกใส. ผลของการให้ความรู้และข้อมูลย้อนกลับต่อการปฏิบัติการป้องกันเชื้อดื้อยาต้านจุลชีพหลายขนานในพยาบาล. วารสารพยาบาลสาธารณสุข. 2562;33(2):64–77.
Akinboro O, Olapeju B, Adebayo A. Impact of structured training and guidelines on nurses' knowledge and adherence to antimicrobial resistance control practices in a tertiary hospital. J Nurs Care Qual. 2021;36(3):198–205.
Barker C, Green S, Davies L. Enhancing nursing practice: the effect of participatory programs and systematic feedback on infection control measures in acute care settings. Healthc Infect. 2022;27(1):45–53.
Han J, Kim Y, Park H. The effectiveness of multimedia education and practice guidelines on nurses' infection control compliance in inpatient units. Int J Nurs Pract. 2023;29(Suppl 1):e13158.
