ผลของโปรแกรมบำบัดโรคซึมเศร้าโดยการประยุกต์ใช้ Satire’ model
คำสำคัญ:
การบำบัด, ผู้ป่วยโรคซึมเศร้า, โปรแกรมบำบัดโรคซึมเศร้าประยุกต์ใช้ Satire’ modelบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้เป็นวิจัยและพัฒนา (Research and Development: R&D) เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมบำบัดโรคซึมเศร้าโดยการประยุกต์ใช้ Satire’ model กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ป่วยโรคซึมเศร้า ที่ที่ได้รับการวินิจฉัยและรักษาที่โรงพยาบาลตรอน จำนวน 60 ราย คัดเลือกแบบเจาะจง และสุ่มเข้ากลุ่มทดลอง (ใช้โปรแกรมบำบัด) และกลุ่มควบคุม (ที่ได้รับการรักษาตามปกติ) อย่างละ 30 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ 1) แบบบันทึกโปรแกรมการบำบัดโรคซึมเศร้าโดยการประยุกต์ใช้ Satire’ model 2) แบบวัดความสุข 3) แบบประเมินภาวะซึมเศร้า 9Q 4) แบบประเมินฆ่าตัวตาย 8Q ในขั้นตอนที่ 4 แบบสอบถามความพึงพอใจการใช้โปรแกรม โดยวัดก่อนการบำบัด หลังการบำบัดและติดตามการบำบัด 1 เดือน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าเฉลี่ยส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติการทดสอบที และใช้สถิติ The Mann-Whitney U Test
ผลการศึกษาพบว่าหลังได้รับการบำบัดด้วยโปรแกรมบำบัด 1) กลุ่มทดลอง มีคะแนนเฉลี่ยความสุขสูงกว่า ก่อนได้รับการบำบัดด้วยโปรแกรมบำบัด อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ 2) กลุ่มทดลอง มีคะแนนเฉลี่ยความสุข สูงกว่าผู้รับบริการกลุ่มควบคุม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และผลความพึงพอใจต่อโปรแกรมบำบัดที่พัฒนาขึ้น อยู่ในระดับมาก
เอกสารอ้างอิง
กรมสุขภาพจิต. Department of Mental Health, Ministry of Public Health. [เข้าถึงเมื่อ 4 ตุลาคม 2567]. เข้าถึงได้จาก: https://www.dmh.go.th
โรงพยาบาลตรอน. ข้อมูลผู้รับบริการ ที่มีปัญหาสุขภาพจิต. สรุปผลงานประจำปี 2565.
รพีพร คำแก้ว. ปัจจัยปัจจัยที่ส่งผลต่อการดำเนินงานบำบัดโรคซึมเศร้าในอำเภอตรอน จังหวัดอุตรดิตถ์. นำเสนอผลงานวิจัยในการประชุมวิชาการระดับชาติการแพทย์แผนไทยและการสาธารณสุขวิจัย ครั้งที่ 4 NC-TTM PH-CON 2023; 16-17 พฤศจิกายน 2566; ณ. โรงแรมคริสตัล อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา; 2566.
ธวัชชัย พละศักดิ์, รังสิมันต์ สุนทรไชยา และรัชนีกร อุปเสน. ผลของโปรแกรมการบำบัด โดยการแก้ปัญหาต่อภาวะซึมเศร้าในผู้ป่วยโรคซึมเศร้า. วารสารการพยาบาลจิตเวชและสุขภาพจิต 2017;31(1):60-74.
โรงพยาบาลจิตเวชขอนแก่นราชนครินทร์ กรมสุขภาพจิต, คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ และคณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร. โปรแกรมบำบัดโดยการแก้ปัญหาในผู้มีปัญหาพฤติกรรมการฆ่าตัวตาย [อินเทอเน็ต]. 2563 [เข้าถึงเมื่อ 3 ตุลาคม 2567]. เข้าถึงได้จาก: https://moph.cc/i-sY1b9CM
โรงพยาบาลพระศรีมหาโพธิ์ และกรมสุขภาพจิต กระทรวงสาธารณสุข. แนวทางการจัดการโรคซึมเศร้า สำหรับแพทย์เวชปฏิบัติทั่วไปในสถานบริการระดับปฐมภูมิ ฉบับปรับปรุง. 2559.
ณัทธร พิทยรัตน์เสถียร และคณะ. การบำบัดผู้ป่วยโรคซึมเศร้าโดยเทคนิคการปรับเปลี่ยนความคิดและพฤติกรรม [อินเทอร์เน็ต]. ม.ป.ป. [เข้าถึงเมื่อ 4 ตุลาคม 2567]. เข้าถึงได้จาก: https://www.thaidepression.com/www/56/CBTdepression.pdf
Satir, Virginia,Banmen, John The Satir Model : Family Therapy & Beyond [Paperback] Books Kinokuniya: The Satir Model :Family Therapy & Beyond/Satir, Virginia/Banmen, John
นงพงา ลิ้มสุวรรณ และนิดา ลิ้มสุวรรณ. ซาเทียร์จิตบำบัดและการพัฒนาตนเอง. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2561.
Nezu, A. M. Efficacy of a social problem-solving therapy approach for unipolar depression. Journal of consulting and clinical psychology 1986;54(2):196-202.
รพีพร คำแก้ว. การสร้างโปรแกรม บำบัดโรคซึมเศร้าโดยการประยุกต์ใช้ Satire’ model. นำเสนอผลงานวิจัยในการประชุมวิชาการสาธารณสุข เขตสุขภาพที่ 2; 27–28 มิถุนายน 2566; ณ.โรงแรมท็อปแลนด์ อำเภอเมือง จังหวัดพิษณุโลก; 2566.
ไพจิตร พุทธรอด และกนกวรรณ ศิลปกรรมพิเศษ. ผลของโปรแกรมการบำบัด รายบุคคลโดยแนวคิดซาเทียร์ต่อภาวะซึมเศร้า ในผู้สูงอายุที่มีภาวะซึมเศร้า. วารสารวิจัยและพัฒนาระบบสุขภาพ 2563;13(1):284–292.
อัครเดช กลิ่นพิบูลย์, อรพิน ยอดกลาง, วิภาดา คณะไชย, จารุนันท์ คําชมภู และสาคร บุปผาเฮ้า. การพัฒนาโปรแกรมบําบัดโดยการแก้ไขปัญหาในผู้ป่วยจิตเวชที่มีความคิดและพฤติกรรมฆ่าตัวตาย.วารสารสุขภาพจิตแห่งประเทศไทย 2563;28(1):86-98.
Boonda, P. Main Steps of Doing Research and Development in Public Health. Med J Clin Trials Case Stud, 2018,2(10): 000183. DOI: 10.23880/mjccs-16000183;.
Boonda, P.Techniques for Writing Chapter I of Research and Development in Public Health Med J Clin Trials Case Stud, 2019,3(4): 000222. DOI: 10.23880/mjccs-16000222;.
Boonda, P. Process of Research and Development in Public Health. Int J Clin Case Stud Rep 2019;1(3):61-65.
Boonda, PMain Steps of Doing Research and Development in Public Health: An Observational Study. New Frontiers in Medicine and Medical Research 2021; 14:80–86.
อภิชัย มงคล, ยงยุทธ วงศ์ภิรมย์ศานติ์, ทวี ตั้งเสรี, วัชนี หัตถพนม, ไพรวัลย์ ร่มซ้าย และวรวรรณ จุฑา. รายงานการวิจัย การพัฒนาและทดสอบดัชนีชี้วัดสุขภาพจิตคนไทย (Version 2007). พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุม สหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด; 2552.
กฤษณะ เริงสูงเนิน และรสสุคนธ์ ธัญถนอม. ผลของการให้คำปรึกษาแบบรายบุคคลตามแนวคิดซาเทียร์ที่มีผลต่อความสุข. วารสารมนุษยสังคมศิลปาสาร 2564;3(1):58-67.
นิตยา จรัสแสง, นวนันท์ ปิยะวัฒน์ กูล, นรักษ์ชาติ บัญชาชัย, ภาพันธ์ วัฒนวิกย์กิจ , ดวงแก้ว รอดอ่อง และกนกกาญจน์ กองพิธี. ผลการบำบัดตามแนวคิดซาเทียร์ต่ออาการซึมเศร้าความรู้สึกมีคุณค่าในตนเอง และความสอดคล้องกลมกลืนในผู้ป่วยโรคซึมเศร้า. วารสารการพยาบาลจิตเวชและสุขภาพจิต 2565;36(2):97-114.
เจนจิรา เกียรติสินทรัพย์, สาริณี โต๊ะทอง และทานตะวัน แย้มบุญเรือง. ผลการใช้การปรึกษาเชิงจิตวิทยาแนวซาเทียร์แบบกลุ่มและแบบรายบุคคล ต่อความสามารถจัดการความเครียดของนักศึกษาพยาบาล. วารสารวิจัยทางวิทยาศาสตร์สุขภาพ 2563;14(1):65-75.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความนี้ได้รับการเผยแพร่ภายใต้สัญญาอนุญาต Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0) ซึ่งอนุญาตให้ผู้อื่นสามารถแชร์บทความได้โดยให้เครดิตผู้เขียนและห้ามนำไปใช้เพื่อการค้าหรือดัดแปลง หากต้องการใช้งานซ้ำในลักษณะอื่น ๆ หรือการเผยแพร่ซ้ำ จำเป็นต้องได้รับอนุญาตจากวารสาร
