The Study of Acute Work Injury in Occupational Diseases Surveillance System and Injury Surveillance System Samut Prakan Province

Abstract

บทนำ กองระบาดวิทยามีการดำเนินงานระบบเฝ้าระวังโรคเพิ่มขึ้นจากเดิมอีก 2 ระบบ คือ ระบบเฝ้าระวังโรคจากการประกอบอาชีพและระบบเฝ้าระวังการบาดเจ็บ ซึ่งเริ่มดำเนินงานในบางจังหวัด ระบบเฝ้าระวังทั้งสองมีข้อมูลส่วนหนึ่งที่คาบเกี่ยวกันคือการบาดเจ็บจากการทำงานในอาชีพ โรงพยาบาลสมุทรปราการเป็นโรงพยาบาลแห่งเดียวที่มีการดำเนินงานเฝ้าระวังทั้งสองระบบ ผู้วิจัยจึงต้องการศึกษาถึงความซ้ำ และลักษณะของข้อมูลการบาดเจ็บจากการทำงานที่ได้จากระบบเฝ้าระวังทั้งสอง วิธีการวิจัย เก็บรวบรวมข้อมูลการบาดเจ็บจากการทำงานที่รายงานโดยระบบเฝ้าระวังทั้งสองระบบของโรงพยาบาลสมุทรปราการ ตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน ถึง 31 ธันวาคม พ.ศ.2538 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยโปรแกรมสำเร็จรูปของแต่ละระบบ และโปรแกรม Epi Info ผลการวิจัย จำนวนผู้บาดเจ็บจากการทำงานที่รายงานโดยระบบเฝ้าระวังโรคจากการประกอบอาชีพมีจำนวน 405 ราย ส่วนระบบเฝ้าระวังการบาดเจ็บมี 906 ราย เป็นผู้ป่วยรายเดียวกัน 158 ราย ในจำนวนนี้มีการให้รหัสสาเหตุการบาดเจ็บ (ICD-10) ตรงกัน 70 ราย (ร้อยละ 44.30) รหัสส่วนของร่างกายที่บาดเจ็บ (ICD-10) ตรงกัน 141 ราย (ร้อยละ 89.24) ผู้บาดเจ็บจากการทำงานที่รายงานโดยระบบเฝ้าระวังโรคจากการประกอบอาชีพ พบการบาดเจ็บมากในพนักงานคุมเครื่องจักรและช่างงานฝีมือ ประเภทกิจการผลิตโลหะขั้นมูลฐาน มีสาเหตุจากถูกวัตถุกลไกที่ไม่มีชวิต และบาดเจ็บที่ไหล่ แขน มือ ส่วนผู้บาดเจ็บจากการทำงานในอาชีพที่รายงานโดยระบบเฝ้าระวังการบาดเจ็บ ส่วนใหญ่เป็นผู้ใช้แรงงานและพนักงานบริษัท มีสาเหตุจากอุบัติเหตุแรงเชิงกล วัตถุสิ่งของ และบาดเจ็บที่ข้อมือและมือ วิจารณ์และสรุป ระบบเฝ้าระวังทั้งสองมีการรายงานผู้ป่วยที่ซ้ำกันส่วนหนึ่ง มีการให้รหัสสาเหตุการบาดเจ็บสอดคล้องกันไม่ถึงครึ่งหนึ่งของจำนวนผู้ป่วยที่รายงานซ้ำกันแตกต่างกัน